Τα συμπεράσματα της τελευταίας της έκθεσης με θέμα : “Αστυνομική Βία : ” ‘Οχι μόνο Μεμονωμένα Περιστατικά “, δημοσιοποίησε σε Συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε από το κτήριο της ΕΣΗΕΑ η ΔΙΕΘΝΗΣ ΑΜΝΗΣΤΙΑ.

{“video”:”http://www.youtube.com/watch?v=0fA0QKgqIkI”,”width”:”560″,”height”:”315″}

Σε μια περίοδο όπου πληθαίνουν οι φωνές που κάνουν λόγο για χρήση υπερβολικής βίας από πλευράς Σωμάτων Ασφαλείας και για ακραίες παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η συγκεκριμένη έρευνα επιβεβαιώνει τα εν λόγω περιστατικά, τα οποία πλέον τείνουν να γίνουν ο κανόνας κι οχι η εξαίρεση, σημειώνοντας μάλιστα την απροθυμία της Αστυνομίας και των δικαστικών αρχών να οδηγήσουν τους υπεύθυνους σε λογοδοσία.

Όπως σημειώνει η ΔΙΕΘΝΗΣ ΑΜΝΗΣΤΙΑ, η Αστυνομία στην Ελλάδα χρησιμοποιεί συστηματικά υπερβολική βία εναντίον κυρίως ειρηνικών διαδηλωτών, ένα πρόβλημα του οποίου την έκταση αρνούνται να αναγνωρίσουν οι Αρχές, δημιουργώντας ως αποτέλεσμα ένα κλίμα ατιμωρησίας, τη στιγμή μάλιστα που ανάλογες παραβιάσεις μπαίνουν σην άκρη ως “μεμονωμένα περιστατικά”.

Σύμφωνα με τη Δ.Α. υπάρχουν πολυάριθμοι ισχυρισμοί για χρήση εκταταμένης βίας, περιλαμβανομένης χρήσης χημικών ουσιών και χειροβομβίδων κρότου-λάμψης, με τρόπο μάλιστα που παραβιάζει τα διεθνή πρότυπα. Οι διαδηλωτές που δέχονται τις επιθέσεις της Αστυνομίας στις περισσότερες των περιπτώσεων δεν μπορούν να καταγγείλλουν το περιστατικό καθώς δεν δύνανται να σημειώσουν τα ατομικά στοιχεία των αστυνομικών ή τα διακριτικά τους, καθώς δεν βρίσκονται σε εμφανή θέση (πχ. στο πίσω μέρος του κράνους, αν όμως υπάρχουν). Παράλληλα έχουν καταγραφεί περιπτώσεις όπου κατά τη διάρκεια της σύλληψής τους και της κράτησης έχουν στερηθεί τη πρόσβαση σε γιατρό ή δικηγόρο. Εκτός όμως των διαδηλωτών, ανάλογη μεταχείριση, σύμφωνα με την έρευνα, υφίστανται και μέλη ευάλωτων ομάδων, όπως μετανάστες αιτούντες άσυλο, κοινότητες που ζουν στις παρυφές της κοινωνίας, (π.χ. Ρομά) καθώς και πολίτες που κατηγορούνται για συμμετοχή σε εγχώριες ένοπλες ομάδες.

Η Δ.Α. σημειώνει πως αυτό συμβαίνει εξαιτίας συστημικών προβλημάτων στη διερεύνηση, τη δίωξη και την τιμωρία των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Επιπλέον ο ορισμός των βασανιστηρίων στην Ελληνικό Ποινικό Κώδικα είναι εξαιρετικά στενότερος από οτι στις διεθνείς συνθήκες στις οποίες συμμετέχει η Ελλάδα. Η παράλειψη από τις Αστυνομικές Αρχές να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά περιπτώσεις παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων από αστυνομικούς, έχει ως αποτέλεσμα οι πολίτες να χάνουν την πίστη τους στο ποινικό σύστημα Δικαιοσύνης, και γενικότερα στο Κράτος Δικαίου, και να είναι απρόθυμα να καταγγείλλουν ανάλογα περιστατικά στο μέλλον, τη στιγμή μάλιστα που η απουσία ενός ανεξάρτητου κι αδέσμευτου μηχανισμού διερεύνησης καταγγελιών για μέλη των σωμάτων ασφαλείας, μοιάζει να απειλεί, εκτός από την ελευθερία, και τη σωματική ακεραιότητα των πολιτών.

“Κανείς δεν είναι υπεράνω του νόμου, πόσω μάλλον οι ίδιοι οι άνθρωποι που έχουν εξουσιοδοτηθεί να τον επιβάλλουν”, τόνισε κατά τη Συνέντευξη Τύπου ο David Diaz-Jogeix, Αναπληρωτής Διευθυντής του Προγράμματος της Διεθνούς Αμνηστίας για την Ευρώπη και την Κεντρική Ασία, προσθέτοντας πως “εάν οι ελληνικές αρχές δεν θέσουν τις παραβιάσεις της Αστυνομίας ως απόλυτη προτεραιότητα και δεν αντιμετωπίσουν τα συστημικά προβλήματα που τις επιτρέπουν, θα κυριαρχεί η ατιμωρησία.”

Ακόμη ο David Diaz-Jogeix ανέφερε συγκεκριμένες προτάσεις της Δ.Α. προς την ελληνική Πολιτεία.

α) Η Δ.Α. καλεί την ελληνική Κυβέρνηση να παραδεχθεί δημόσια το μέγεθος του προβλήματος και το γεγονός οτι δεν αντιμετωπίζονται αμερόληπτα κι αντικειμενικά οι ισχυρισμοί κατά της Κρατικής Βίας, την οποία αντιμετωπίζει μόνο ως μεμονωμένο περιστατικό.

β) Η Δ.Α. ζητά από την Κυβέρνηση να διασφαλίσει οτι όλα τα χημικά κι οι κροτίδες κρότου-λάμψης χρησιμοποιούνται σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα.

γ) Η Δ.Α. προτείνει τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου εμπιστευτικού μηχανισμού για μετανάστες οι οποίοι θα καταγγέλλουν την συμπεριφορά στην οποία υπόκεινται.

δ) Η Δ.Α. ζητά να διασφαλιστεί οτι περιστατικά βίας η οποία προέρχεται από ρατσιστικές επιθέσεις θα διερευνώνται με τη συμμετοχή του Υπ. Δικαιοσύνης.

ε) Η Δ.Α. ζητά να διασφαλιστεί η αμεροληψία των ερευνών των περιστατικών βίας από την Αστυνομία, με τις έρευνες να διενεργώνται αποκλειστικά από εισαγγελλείς και δικαστικούς κι όχι από Αστυνομικούς “συναδέλφους” των θυτών.

στ) Η Δ.Α. ζητά να δημιουργηθεί νέο Σώμα-Μηχανισμός καταγγελιών εντός Αστυνομίας, με κανένα συγγενικό δεσμό εντός Αστυνομίας, το οποίο να ερευνά τους ισχυρισμούς αστυνομικής βίας αμερόληπτα, ανεξάρτητο από πόρους, το οποίο να έχει τη δυνατότητα παραγωγής σχετικών στοιχείων, εξουσιοδοτημένο να απευθύνεται άμεσα στις Δικαστικές Αρχές με σκοπό τη μείωση ανάλογων περιστατικών.

Από την πλευρά της η Λία Γώγου, ερευνήτρια της Διεθνούς Αμνηστίας για την Ελλάδα και την Κύπρο, επεσήμανε τις σοβαρές ανησυχίες της διεθνούς οργάνωσης για τη δραματική αύξηση των καταγγελιών που σχετίζονται με περιστατικά ρατσιστικής βίας στα οποία επιδεικνύει ανοχή η αστυνομία, υπογραμμίζοντας το γεγονός οτι αυτή τη στη χώρα μας δεν υπάρχει επίσημος μηχανισμός καταγραφής των επιθέσεων που έχουν ρατσιστικό κίνητρο.

Όπως κατέληξε η Δ.Α. κατά τη Συνέντευξη Τύπου, τα στοιχεία αυτά τα οποία συλλέχθηκαν τα τελευταία 10 έτη, οδηγούν στο συμπέρασμα ότι το υπάρχον σύστημα ευνοεί ουσιαστικά την ατιμωρησία της αστυνομικής βίας, και χαρακτήρισε ως δημιούργημα την άποψη οτι η έξαρση της βίας δημιουργήθηκε ταυτόχρονα με την εφαρμογή των κυβερνητικών μέτρων λιτότητα, προσθέτοντας οτι ήταν ένα φαινόμενο το οποίο υπήρχε και συνέχισε να υπάρχει.

Με μεγάλο ενδιαφέρον ακούστηκαν και οι μαρτυρίες 3 πολιτών οι οποίοι υπήρξαν θύματα υπερβολικής αστυνομικής βίας.

Αρχικά ο Γιάννης Καυκάς, ψυχολόγος και μεταπτυχιακός φοιτητής φωτογραφίας, ο οποίος χτυπήθηκε από αστυνομικούς των ΜΑΤ κατά τη διάρκεια διαδήλωσης τον Μάιο του 2011, προκαλώντας του παρ’ ολίγον θανατηφόρα τραύματα στο κεφάλι, σημείωσε στην τοποθέτησή του πως η σιωπή κι απόκρυψη ανάλογων δολοφονικών πράξεων ευνοεί τη συγκάλυψή τους, την οποία θεωρεί στρατηγική επιλογή της κυβέρνησης, κατονομάζοντας ως ηθικό αυτουργό των πρώην Υπουργό Προστασίας του Πολίτη Χρήστο Παπουτσή.

Στη συνέχεια ο Δημοσιογράφος Μανώλης Κυπραίος, ο οποίος κάλυπτε τις διαδηλώσεις κατά των μέτρων λιτότητας στο Σύνταγμα κι οποίος υπέστη ολική απώλεια ακοής από τη ρήψη χειροβομβίδας κρότου-λάμψης αστυνομικού εναντίον του, σημείωσε αρχικά πως η επίθεση εναντίον του δεν στόχευε τον ίδιο, αλλά ήταν αποτέλεσμα της “βεντέτας” των ανδρών της Αστυνομίας με τα Μέσα Ενημέρωσης κι εξέφρασε την ανησυχία του για την αύξηση των περιστατικών επιθέσεων “πάνοπλων” Αστυνομικών εναντίον “αμάχων” πολιτών, τη στιγμή μάλιστα που, επικαλούμενος στοιχεία από Επιτροπές της ΕΛ.ΑΣ., που κατά καιρούς βλέπουν το φως της δημοσιότητας, υπάρχουν πολλοί Αστυνομικοί στο δρόμο που από πλευράς ψυχολογικής ικανότητας δεν πληρούν τις προϋποθέσεις οπλοφορίας.

Τέλος, ενδιαφέρουσα ήταν κι η τοποθέτηση του Προέδρου της Ένωσης Φωτορεπόρτερ, Μάριου Λώλου, ο οποίος κατά τη διάρκεια διαδήλωσης κι ενώ κάλυπτε τα γεγονότα με τη φωτογραφική του μηχανή, δέχθηκε πισώπλατη δολοφονική επίθεση από ομάδα Αστυνομικών, ο οποίος υπογράμμισε πως η Αστυνομία στοχευμένα επιτίθεται κατά των φωτορεπόρτερ, κι οχι μόνο, με σκοπό να πλήξει τη σκέψη και το νου των πολιτών, τρομοκρατώντας τους με αντίστοιχες επιθέσεις, αναφέροντας μάλιστα τα λόγια Ανωτάτου Στελέχους της ελληνικής Αστυνομίας ότι : “Οι Αστυνομικοί τις κάμερες και τις φωτογραφικές μηχανές τις βλέπουν ως φονικά όπλα” .

0 0 vote
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments