Οι Αντι-Μέρκελ διαδηλώσεις, ως μια νίκη της αντιεξέγερσης, της εθνικής ενότητας και του λαικισμού, ενάντια στον ταξικό ανταγωνισμό, τον διεθνισμό και τον αντιφασιστικό αγώνα.

Οι Αντι-Μέρκελ διαδηλώσεις στην πραγματικότητα δεν απευθύνονται στην Μέρκελ αλλά στο εσωτερικό της χώρας. Είναι ουσιαστικά μια εσωτερική διαχείρηση της κρίσης από την πλευρά του εθνικού κορμού, με σκοπό την εθνικοποίηση της, μια μεταβίβαση του ταξικού ανταγωνισμού μεταξύ των εργατών και των ελλήνων αφεντικών, προς την εθνική ενότητα.  Μια μεταβίβαση του αντιφασιστικού αντιεθνικιστικού αγώνα που δυναμώνει το τελευταίο διάστημα, προς μια κατεύθυνση εθνικοποίησης της κρίσης. Μια διαδικασία αντιεξεγερτική  που για άλλη μια φορά αποκρύψει στα μάτια των καταπιεσμένων, ότι ο εχθρός είναι εδώ, μιλώντας για κακούς γερμανούς, και έλληνες ενωμένους εναντίον τους.

Με την επίσκεψη της Μέρκελ λοιπόν, τα διάφορα μικρομεγάλα αφεντικά, οι λακέδες τους και τα κάθε λογής εθνίκια, θα διακηρύξουν μαζεμένοι στο σύνταγμα για άλλη μία φορά, την »εθνική ενότητα, ενάντια στην δολοφόνο Μερκελ, στους Γερμανούς, στο κακό ΔΝΤ και στην απαίσια τρόικα που έχει βάλει σαν στόχο τους κακόμοιρους τους έλληνες»… θα είναι εκεί μαζί με όλους τους μικροαστούς για να φωνάξουν οτι αυτοί είναι οι εχθροί μας.. και όχι τα ντόπια αφεντικά…και μετά πολύ πιθανόν όλοι μαζί να φωνάξουν »Δεν πληρώνω».  Για τον ίδιο λόγο που ο μικροαστικοποιημένος εργάτης του ενός δυαριού, βρίσκεται δίπλα δίπλα στο σύνταγμα με τον »μικρο-μεσαίο» των 3 διαμερισμάτων και των 2 μαγαζιών, σαν αγανακτισμένοι και οι δύο, να μουτζώνουν το κοινοβούλιο (αντί ο πρώτος να δέρνει τον δεύτερο), για τον ίδιο λόγο που οι διάφοροι αριστεροί καθόντουσαν δίπλα δίπλα με ακροδεξιούς στο σύνταγμα, για τον ίδιο ακριβώς λόγο θα πρέπει να φωνάξουν και πάλι όλοι μαζί, εναντίων της Μέρκελ, ενισχύοντας τις διάφορες εθνικές προσεγγύσεις για την κρίση, και στρώνοντας το χαλάκι στην ακροδεξιά.

Ο αντιφασιστικός αγώνας δυναμώνει σιγά σιγά το τελευταίο διάστημα, και οι αντιφασίστες δεν θα παίξουμε αυτό το παιχνίδι, στο όνομα της όποιας μαζικότητας. Δεν θα μιλήσουμε για «τέταρτο Ράιχ», του Γερμανικού κράτους, γιατί δεν μπαίνουμε σε λογικές αντιπαραθέσεων μεταξύ αστικών εθνών- κρατών (πχ Γερμανίας – Ελλάδας) στηρίζοντας το ελληνικό κράτος. Αντίθετα βλέπουμε την ανάδυση ενός «τρίτου ναζιστικού Ράιχ», στην ελληνική επικράτεια, με τάγματα εφόδου των καθαρμάτων της χρυσής αυγής, να επιτίθονται καθημερινά στους μετανάστες εργάτες που αποτελούν τα 2/3 της εργατικής τάξης αυτήν την στιγμή στην χώρα, ενώ το ελληνικό κράτος σε συμμαχία με τα διάφορα μικρά και μεγάλα αφεντικά συνεχίζει να διατηρεί την παρανομοποίηση της εργασίας τους, για να έχει φθηνό εργατικό δυναμικό.

Ενάντια λοιπόν στον εθνολαικισμό της «αγανάκτησης», (στον οποίο συμμετέχει όλο το πολιτικό φάσμα της ελληνικής πολιτικής σκηνής από την αριστερά μέχρι τους Καμμένους έλληνες και τους ναζί της χρυσής αυγής) κάποιοι ακόμα επιμένουμε πως Ο ΕΧΘΡΟΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ… Είναι τα διάφορα μικρά και μεγάλα ελληνικά αφεντικά, οι λακέδες τους, και τα εθνικιστικά καθάρματα ανεξαρτήτως ταξικής θέσης, οι οποίοι θα επιχειρήσουν αύριο την εθνικοποίηση που περιγράψαμε. Και αν κάποιοι πρέπει να στοχοποιηθούν από τους αντιφασίστες, δεν μπορεί να είναι άλλοι από αυτούς.

Πηγή: Athens IMC

 

avatar
  Subscribe  
Notify of