Μετά την επανάσταση, αυτά τα Ιδρύματα βάζουν για άλλη μια φορά  την χώρα στο στόχαστρο, ελπίζοντας να εδραιώσουν και να επεκτείνουν τον έλεγχό τους. Επικαλούμενα την «οικονομική αστάθεια», θέλουν να επιβάλλουν το πρόγραμμά τους στην Αίγυπτο – μια οικονομική λύση που θα διευρύνει, για ακόμα μια φορά, το χάσμα ανάμεσα στους πλούσιους και τους φτωχούς και θα βάλει σε κίνδυνο τα προς το ζειν εκατομμυρίων ανθρώπων. Αυτό που ονομάζουν  «αστάθεια»  δεν είναι τίποτα άλλο από την εξέγερση της βάσης που αντιτίθεται στο status quo της πολιτικής και οικονομικής ηγεμονίας του Αιγυπτιακού κράτους.

Το πραγματικό πρόβλημα είναι ότι δεν έχουμε ακόμα απομακρύνει τους – εκπαιδευμένους στα Διεθνή  Οικονομικά Ιδρύματα – οικονομολόγους,  που συνεχίζουν να διαχειρίζονται τα υπουργεία και τις τράπεζές μας, ενώ η νέα ηγεσία της Αιγύπτου διατηρεί μια νεοφιλελεύθερη λογική διακυβέρνησης. Η Μουσουλμανική Αδελφότητα, οι στρατηγοί, οι γραφειοκράτες και οι τραπεζίτες έχουν τις ίδιες προθέσεις κατά νου: τη συνεχή εκμετάλλευση, την κλοπή και την εμπορευματοποίηση των φυσικών και ανθρώπινων πόρων της χώρας.

Ενώ μερικοί από τους βασικούς ηγέτες της Αδελφότητας έχουν προωθήσει νεοφιλελεύθερες πολιτικές εδώ και χρόνια, λίγο μετά την κατάληψη της εξουσίας η οργάνωση επισήμως άλλαξε τις -με βάση τη θρησκεία- θέσεις  της, εναντίον των δανείων του ΔΝΤ, επικαλούμενη οικονομική «αναγκαιότητα».  Στην πράξη, αυτό σημαίνει προτεραιότητα στις απαιτήσεις των τραπεζών και των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και όχι στις πολιτικές που θα αυξήσουν την κοινωνική δικαιοσύνη για τους Αιγύπτιους. Επιπλέον, ενώ το ΔΝΤ υποστηρίζει ότι το δάνειο δεν έχει συνθήκες, ένα «πακέτο οικονομικών μεταρρυθμίσεων» που εκπονήθηκε από τους λακέδες του Αιγυπτιακού οικονομικού συστήματος,  πρέπει να εγκριθεί από το Ταμείο πριν εκταμιευτεί το δάνειο. Πράγματι, χωρίς συνθήκες…

Μπορεί το ΔΝΤ να είναι ο πιο προφανής πιστωτής με επεκτατικές τάσεις, αλλά δεν είναι το μόνο στη δημιουργία και συντήρηση της ανισότητας των οικονομικών, πολιτιστικών και εδαφικών σχέσεων, και που βασίζεται στην κυριαρχία και στην υποταγή. Ακριβώς το ίδιο επικίνδυνα είναι Ιδρύματα όπως η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και η Τράπεζα Ευρωπαϊκής Ανάπτυξης και Επενδύσεων, που στοχεύουν στο να εμπορευματοποιηθούν, ιδιωτικοποιηθούν και λεηλατηθούν τα πάντα, από τις μεταφορές και την ηλεκτρική ενέργεια,  μέχρι το Νείλο. Πολλές από αυτές τις Τράπεζες υποστήριξαν εδώ και χρόνια τους δικτάτορές μας, επικροτώντας τις προσπάθειές τους να υποτάξουν εμάς, τη γη και το νερό μας, στο ιδιωτικό κεφάλαιο.

Η Αίγυπτος δεν αποτελεί εξαίρεση. Η επανάσταση της Νότιας Αφρικής εναντίον του απαρτχάιντ θεωρήθηκε απειλή για την οικονομική σταθερότητα – η νέα ηγεσία που προέκυψε καυχήθηκε επαναστατικά διαπιστευτήρια που κατέστησαν δυνατή την εφαρμογή του νεοφιλελεύθερου προγράμματος της  που υπερέβη τους αποικιοκράτες προκατόχους. Μετά την εκλογική του νίκη,  με υποσχέσεις προοδευτικών προγραμμάτων, ο Λούλα, ο πρόεδρος της Βραζιλίας, παρουσίασε όλο και πιο έντονη  νεοφιλελεύθερη πολιτική  «ξεπλυμένη»  με προγράμματα φιλανθρωπίας για μια όλο και πιο φτωχή κατώτερη τάξη. Το ίδιο έγινε και στην Ινδία, όταν οι οικονομικές πολιτικές,  που  για να βοηθήσουν τη χώρα αποφάσισαν να εισχωρήσουν στις παγκόσμιες αγορές, οδήγησαν χιλιάδες αγρότες σε χρέη και στο να χάσουν τα προς το ζην, ενώ αυξανόταν η διαστρωμάτωση μεταξύ φτωχών και πλούσιων. Και τα παραδείγματα συνεχίζονται. Σε ολόκληρο τον κόσμο, αυτά τα Διεθνή Οικονομικά Ιδρύματα και οι βόρειες κυβερνήσεις που τα υποστηρίζουν, εκμεταλλεύονται την αβεβαιότητα της  «μετά-επαναστατικής» εποχής επιβάλλοντας μέτρα λιτότητας και σφίγγοντας τον κλοιό γύρω από τα έθνη που εξεγείρονται ενάντια σ’ αυτά τα συστήματα ελέγχου.

Η Αίγυπτος δεν αποτελεί εξαίρεση. Η λύση τους είναι το πρόβλημά μας, η «οικονομική σταθερότητα»  τους  είναι η εξαθλίωση και η εκμετάλλευσή μας – ο λόγος για τον οποίο επαναστατούμε. Αν είμαστε όλοι μαζί μπορούμε να ενισχύσουμε την θέση μας απέναντί τους.

Αναγνωρίζουμε την καταγωγή αυτού του αγώνα εναντίον των Διεθνών Οικονομικών Ιδρυμάτων και του ΔΝΤ: Ένα εμπνευσμένο παγκόσμιο δίκτυο λαών και ακτιβιστών, του οποίου είμαστε μέρος. Σήμερα, εμείς στην Αίγυπτο είμαστε υπό επίθεση και άμεσο κίνδυνο, και έχουμε αποφασίσει να αγωνιστούμε.

Για εκείνους που παρομοίως έχουν γίνει ο στόχος του ΔΝΤ και των Διεθνών Οικονομικών Ιδρυμάτων  και αγωνίζονται κατά αυτών των αρπακτικών – ας βρούμε τρόπους να συνδυάσουμε και να ενώσουμε τις δυνάμεις μας απέναντι σ’ αυτά τα δάνεια, σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο.

Για τους υπόλοιπους, σας ζητάμε να διαμαρτυρηθείτε στις τράπεζες που εδρεύουν στις χώρες σας  και να χρησιμοποιήσετε δημιουργικές αντιστάσεις και στρατηγικές άμεσης δράσης έτσι ώστε να μπορέσουμε να βάλουμε ένα τέλος, από κοινού, στις αδικίες και στην καταπίεση που επιβάλλουν αυτά τα ιδρύματα.

 

Όχι Αφεντικά, όχι Πιστωτές!

 

Με εκτίμηση,

 Οι Σύντροφοι από το Κάιρο

[email protected]

Jadaliyya Reports

avatar
  Subscribe  
Notify of