Χθες, συζητούσα με κάποιον το πολίτευμα. Συγκεκριμένα, διαφωνούσαμε εάν πρέπει μία χώρα να δίνει υπερεξουσίες σε έναν ηγέτη της (πρόεδρο ή πρωθυπουργό) ή εάν πρέπει να είναι πιο “μοιρασμένη” η εξουσία.

Μου είπε ότι εάν σε ένα καράβι αμφισβητούνται οι αποφάσεις του καπετάνιου και πρέπει να υπάρχει θεσμικά δεύτερος βαθμός επανεξέτασης κάθε θέματος, δημιουργούνται επικίνδυνες καθυστερήσεις και μπορεί άνετα να κινδυνέψει.

Απάντησα ότι σε ένα καράβι, ανεβαίνεις εθελοντικά, είτε ως πλήρωμα, είτε ως επιβάτης. Εάν υποπτευθείς ότι ο καπετάνιος έχει λασκαρισμένη βίδα και μπορεί να σε ρίξει στα βράχια, περιμένεις άλλο καράβι.

Δυστυχώς, ως πολίτης μίας χώρας, δεν έχεις αυτή την επιλογή.

Μετά εξήγησα δύο πράγματα για τον Σαμαρά και τις υπερεξουσίες που διαθέτει από το πολίτευμα. Όταν είπα ότι συνομιλεί με το θεό κούνησε το κεφάλι με κατανόηση. Δεν με συλλυπήθηκε, αλλά βάζω στοίχημα ότι το σκέφτηκε.

0 0 vote
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
1 Comment
Most Voted
Newest Oldest
Inline Feedbacks
View all comments