8 Μαρτίου 2013 Παγκόσμια μέρα γυναίκας.

   Πέρσι τέτοια μέρα είχα μεταφέρει εδώ ένα απόσπασμα από συνέντευξη της Λιλής Ζωγράφου, ( “η υποκρισία της παγκόσμιας ημέρας της γυναίκας” https://omniatv.com/blog/1768-2012-03-08-05-16-55), θέλοντας να τονιστεί με τον τρόπο αυτό η ψευδή και κατασκευασμένη δήθεν βαρύτητα αυτής της παγκόσμιας μέρας, όπως άλλωστε και όλων των παγκόσμιων ημερομηνιών, που ο πολιτισμένος κόσμος έχει καθιερώσει για να καλύπτει το απάνθρωπο πρόσωπό του. Είναι θα έλεγα σίγουρο, πως από την στιγμή που καθιερώνεται μια παγκόσμια ημέρα το μόνο που αποδεικνύει είναι ότι στην πραγματικότητα αυτοί στους οποίους είναι αφιερωμένη, αντιμετωπίζουν καθημερινά την σκληρότητα και την διαρκή παραβίαση των δικαιωμάτων τους .
  Θα μπορούσε να αναρωτηθεί κανείς τότε, γιατι η επιλογή αυτής της ημερομηνίας για άλλο ένα άρθρο που ξεσκεπάζει την υποκρισία και την αχρηστία αυτής της μέρας. Μα ακριβώς για να χρησιμεύσει σε κάτι αυτή η ημερομηνία, ας είναι απλά η αφορμή για να αποκαλύπτεται πόσο φαιδρή και πόσο προσβλητική είναι, εστιάζοντας στην πραγματική διάσταση των πραγμάτων και στο να αναιρεθεί η εθελοτυφλία πολλών μαθαίνοντας έστω και έτσι σε τι συνθήκες ζει ένα τεράστιο ποσοστό γυναικών.

  Το κείμενο, η συνέντευξη της Gloria Steinem, μέλος της οργάνωσης WMC, “γυναίκες υπό πολιορκία” καθώς και τα βίντεο στο άρθρο αυτό, καμία διάθεση δεν έχουν για άγονη και φανατική προβολή φεμινιστικών θέσεων. Άλλωστε και μόνο η ύπαρξη ξαναλέω της παγκόσμιας ημερας της γυναίκας αναιρεί την έννοια της ισότητας και της αξιοπρέπειας. Σε καμιά περίπτωση δεν γίνεται προσπάθεια να προβληθεί η γυναίκα ανώτερη απο τον άντρα, αυτό που τονίζεται και απαιτει προσοχή, είναι ότι σύμφωνα με την πραγματικότητα και το γεγονός οτι αποτελούν εύκολη και αδύναμη λεία, αντιμετωπίζουν διαρκείς κακοποιήσεις, δολοφονίες, βιασμούς και κάθε μορφή καταπίεσης σε παγκόσμια κλίμακα. Και αυτή είναι μια αλήθεια που οφείλουμε να δουμε.

Ας ρίξουμε μια ματιά λοιπόν για το τι συμβαίνει πραγματικά ακόμα και μεις οι ίδιες οι γυναίκες και ας μην θεωρούμε την μέρα αυτή τιμή μας, μια μέρα που μας κολακεύει και την αφιερώνουμε για να βγουμε το βραδάκι γυναικοπαρέες να πιούμε ποτό, αν μη τι άλλο ο εορτασμός αυτής της μέρας με τον τρόπο αυτό, είναι το λιγότερο θα έλεγα γραφικός.

 ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΗΣ Gloria Steinem μέλος της οργάνωσης “γυναίκες υπό πολικορκία”, στο BBC στην εκπομπή Hardtalk

Παρακάτω παρατίθεται ένα τμήμα της συνέντευξης, το οποίο ξεκινά με μια απλή ερώτηση, σχετικά με το πώς βλέπει το κίνημα των γυναικών η Steinem, βάση της μεγάλης εμπειρίας που έχει σε αυτό.  O παρουσιαστής Sackur όπως θα δείτε την διακόπτει  μεε φαινομενική δυσπιστία όταν η Steinem λέει ότι ο φεμινισμός είναι πιο απαραίτητος  από ποτέ, λόγω του όσα πλέον έχουμε μάθει για τη βία κατά των γυναικών και τον πόλεμο.

Όταν εξηγεί το σκεπτικό της ότι “η ρίζα για την δημοκρατία έξω από το σπίτι είναι η δημοκρατία στο εσωτερικό του σπιτιού,” παρεμβαίνει ο  Sackur, υποστηρίζοντας ότι οι περισσότερες γυναίκες στην όπως ορίζεται “αναπτυγμένη Δύση”, ο κόσμος θα πει ότι “έχουν δημοκρατία μέσα στο σπίτι τους “.

Θα αφήσουμε την Steinem να απαντήσει σε αυτόν τον ισχυρισμό με τα δικά της λόγια, αλλά πρώτα θέλω να προσθέσω ως προς την άποψη της για την σχέση της οικογενειακής ζωής με τον δημόσιο βίο τα λόγια της καθηγήτριας στο πανεπιστήμιο Α&M στο Τέξας,  Valerie Hudson :”Το πρότυπο για τη ζωή με άλλους ανθρώπους που είναι διαφορετικοί από εμάς έχει σφυρηλατηθεί μέσα σε κάθε κοινωνία από το χαρακτήρα που έχουν οι σχέσεις ανάμεσα στον άντρα και τη γυναίκα. ” Όταν ακόμα και στις πιο αναπτυγμένες χώρες επικρατεί ακόμα η άποψη πως μια γυναίκα αποζητούσε τον βιασμό εξαιτίας του πώς ήταν ντυμένη ή εξαιτίας του ότι διασκέδαζε μέχρι αργά έξω από το σπίτι της, ή επειδή κατανάλωσε αλκοόλ και έκανε παρέα με άντρες, αποδεικνύει πόσο επιφανειακή είναι η αποδοχή ότι οι γυναίκες είναι ισότιμες με τους άντρες.

   Η συγγραφέας Soraya Chemaly τονίζει ότι ξοδεύουμε πάρα πολύ χρόνο αγνοώντας ότι η ανισότητα των φύλων είναι κοινός τόπος,  ότι οι περισσότεροι από εμάς δεν βλέπουμε καν το τι συμβαίνει αλλά θεωρούμε τις κακοποιήσεις ανά τον κόσμο, τους βιασμούς και την συνεχή βία ενάντια στις γυναίκες ως απλά σύντομα διαλείμματα στην υποτιθέμενη χειραφετημένη πλέον ύπαρξή μας.  Πολλές συμπεριφορές και ενέργειες  ακόμα και στην καθημερινότητα μιας γυναίκας, σχετικά με την εργασία της ή το νοικοκυριό δεν τις θεωρουμε αδικίες εναντίον της, διότι είναι αόρατες. Αποτελούν αποδεκτές συμπεριφορές προσαρμοσμένες στους παραδοσιακούς και πολιτιστικούς τρόπους οργάνωσης και συμπεριφοράς.”

 

Stephen Sackur: Αποτελεί ο φεμινισμός σήμερα, επείγουσα ανάγκη,  όπως όταν ανήλθε στο διεθνές προσκήνιο στα τέλη της δεκαετίας του ’60, και τις αρχές του ’70;

Gloria Steinem: Περισσότερο. Γιατί όταν αρχίσαμε, μιλούσαμε περισσότερο για προσωπικές αδικίες, σχετικά με την ενδοοικογενειακή βία, για πράγματα που ήταν μέσα στα πλαίσια της δικής μας θέας, τώρα  όμως έχουμε κατανοησει μέσα από το μήκος του έργου μας, αλλά και μέσα από διεθνείς μελέτες ότι ένας πολύ σημαντικός παράγοντας είναι πως αν μια χώρα χρησιμοποιεί βια στο εσωτερικό της και είναι πρόθυμη να χρησιμοποιήσει βία ενάντια σε άλλες χώρες, είναι βίαιη και απέναντι στις γυναίκες. Δεν είναι ότι η γυναικεία ζωή αξίζει περισσότερο από την ζωή των ανδρών, όχι, απλά σχετιζεται ξεκάρα με τον ρόλο του κατακτητή και του κατακτημένου, του υποκειμένου και του αντικειμένου. Και αυτό έχει ήδη αποδειχθεί σε βάθος.

SS: Οπότε λέτε ότι οι προτεραιότητες του κινήματος των γυναικών, αν μπορώ να το ονομάσω έτσι, ότι, έχουν αλλάξει ριζικά, δεν σχετίζονται πλέον με την διεκδίκηση ίσων αμοιβών και ευκαιριών στην εργασία, τον έλεγχο της γονιμότητας, και άλλα τετοια αλλά εχει στραφεί σε θέματα που είναι ίσως λιγότερο απτά;

GS: Όχι, όχι, όχι, αυτό που λέω είναι ότι η ρίζα της δημοκρατίας έξω από το σπίτι είναι η δημοκρατία μέσα στο σπίτι, επομένως είναι ακόμα πιο σημαντικό. Η ρίζα της βίας αλλού στην ούσια σχετίζεται με την εξομάλυνση και την αντιμετώπιση ως κάτι φυσικό της βίας μέσα στο σπίτι.

SS: Συγνώμη που διακόπτω, αλλά όταν το θέτετε έτσι, με κάνει να αναρωτιέμαι αν οι περισσότερες γυναίκες στις μέρες μας στη Δύση κυρίως στις αναπτυγμένες κοινωνίες, στη Δυτική, αισθάνονται με σας.  Γιατί όταν μιλάμε για τη σημασία της δημοκρατίας στο σπίτι, δεν θα λέγατε ότι οι  περισσότερες γυναίκες στον ανεπτυγμένο κόσμο σήμερα πιστεύουν πως έχουν δημοκρατία μέσα στο σπίτι τους;

GS: Φυσικά και όχι. Πλάκα μου κάνετε; Μεγαλώνουν οι άντρες τα παιδιά όσο οι γυναίκες; Όχι.

SS: Αλλά οι γυναίκες αισθάνονται καταπιεσμένες σήμερα με τον τρόπο που το ένιωθαν στη δεκαετία του ’60 και του ’70;

GS: Ναι, θα έλεγα, γιατί όταν ξεκινήσαμε δεν είχαμε ούτε μια λέξη για τον όρο “ενδοοικογενειακή βία”, τις συνθήκες αυτές τις ονόμαζαν “ζωή” Οι άνθρωποι έλεγαν διαρκώς “γιατί δεν έφευγε;” “τι έκανε αυτή για να αποφύγει την βία; Τώρα καταλαβαίνουμε ότι η ενδοοικογενειακή βία είναι ένα είδος αρχέτυπης βίας.  Και, για παράδειγμα, στη χώρα μου, αν συμπεριλάβουμε όλους τους ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους στις  9/11, καθώς και τους Αμερικανούς, που σκοτώθηκαν στο Ιράκ και το Αφγανιστάν, και μετρήσετε όλες τις γυναίκες που δολοφονήθηκαν από τους συζύγους τους ή τους φίλους τους στο ίδιο χρονικό διάστημα, περισσότερες γυναίκες δολοφονήθηκαν από τους συζύγους τους και τους φίλους τους, από όσους έχασαν τη ζωή τους και στα τρία αυτά γεγονότα. 

(πηγή :http://www.womenundersiegeproject.org/blog/entry/gloria-steinem-challenges-bbc-presenter-on-violence-against-women)

 

 Ακολουθούν δύο βίντεο ενδεικτικά για τις σύχρονες συνθήκες τις οποιες βιώνουν οι γυναίκες ανά τον κόσμο, σίγουρα διαφορετικές μορφές βίας και παραβιάσεις ανάλογα με τις χώρες στις οποίες ανήκουν, παρόλα αυτά όπως αναφέρει και η Gloria Steinem μπορεί οι γυναίκες στις αναπτυγμένες χώρες της Δύσης να μην αντιμετωπίζουν όσα οι γυναίκες για παράδειγμα στο Κονγκό ή σε εμπολεμες περιοχές, έχουν όμως και αυτές το μερίδιό τους στην καταπάτηση των δικαιωμάτων τους και στην κακοποίηση.

1) Η βία εναντίον των γυναικών διεθνές φαινόμενο.

{"video":"http://www.youtube.com/watch?v=jdA4A38ExLk","width":"560","height":"315"}

 

2) Στοιχεία από την Διεθνή Αμνηστία

{"video":"http://www.youtube.com/watch?v=X_MXtktR5g4","width":"560","height":"315"}

 

 

 

“… Φτωχές γυναίκες,

μοδίστρες, δακτυλογράφοι, ασπρορουχούδες,

τίμιες ή σπιτωμένες, ακόμα κι άλλες

εκείνες του σκοινιού και του παλουκιού,

γυναίκες του ανέμου, της βροχής, του κουρνιαχτού,

νιώσαμε το φόβο που κρύβεται καμιά φορά

πίσω από την αγνότητα,

την κούραση πίσω από την καλοσύνη ή την αδιαφορία

πίσω απ ‘την υπακοή….”  Τ. Λειβαδίτης 

 

 

 

 

 

 

avatar
  Subscribe  
Notify of