Η ελληνική κυβέρνηση επανέφερε σε ισχύ έναν κανονισμό για την μετάδοση μολυσματικών ασθενειών που έρχεται σε αντίθεση με όλες τις διεθνείς κατευθυντήριες γραμμές για τον έλεγχο του HIV και τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Την 1η Ιουλίου έγινε γνωστό ότι ο κανονισμός αυτός, ο οποίος είχε καταργηθεί τον Απρίλιο του τρέχοντος έτους, είχε εκ νέου επανέλθει για να επιτρέπει τις υποχρεωτικές ιατρικές εξετάσεις,  την απομόνωση, και την υποχρεωτική θεραπεία τυχόν ατόμων με ασθένειες  που θεωρούνται ότι έχουν βαρύτητα για τη δημόσια υγεία.

Ο παρών κανονισμός καλύπτει πολλές ασθένειες, όπως η ηπατίτιδα, η γρίπη, η ελονοσία, η πολιομυελίτιδα, η σύφιλη και η φυματίωση, αλλά οι πιο ανησυχητικές διαστάσεις από προηγούμενες εφαρμογές του παρόντος κανονισμού, έχουν σχέση με τον ιό HIV.

Ειδικότερα, ο κανονισμός καθορίζει ορισμένες ομάδες, ως αναγκαίες για να υποβάλλονται στην αναγκαστική και χωρίς την άδειά τους εξέταση, συμπεριλαμβανομένων όσων μετέχουν στο αγοραίο σεξ, χρήστες ενδοφλέβιων ναρκωτικών, άστεγους και μετανάστες χωρίς χαρτιά.

Ένα ανησυχητικό παράδειγμα της εφαρμογής του εν λόγω κανονισμού σημειώθηκε τον Μάιο του 2012, από το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων στην τεχνική αποστολή τους: «ο ιός HIV στην Ελλάδα». 

Η έκθεση αναφέρει, ότι πολλές ελληνίδες και ξένες γυναίκες, για τις οποίες υπήρχε υποψία ότι παράνομα σχετίζονταν με το αγοραίο σεξ, συνελήφθησαν από την αστυνομία, ελέγχθηκαν παρά την θέλησή τους για τον ιό HIV, και στη συνέχεια τα στοιχεία τους, μαζί με τα αποτελέσματα των ιατρικών τους εξετάσεων, δημοσιεύθηκαν στο διαδίκτυο από την αστυνομία.

Αυτές οι γυναίκες δεν ρωτήθηκαν ποτέ αν συμφωνούν να εξεταστούν και αισθάνθηκαν κάτω από αυτές τις συνθήκες ανίκανες να αρνηθούν την εξέταση. 

b2ap3_thumbnail_574294.jpg

Οι εξετάσεις για τον HIV δεν πρέπει ποτέ να γίνονται χωρίς την συγκατάθεση του ατόμου και τα αποτελέσματα των εξετάσεων πρέπει πάντα να είναι εμπιστευτικά, όπως αναφέρεται σε διεθνείς κατευθυντήριες γραμμές.

Κανονισμοί που στιγματίζουν ευάλωτες και ήδη περιθωριοποιημένες ομάδες είναι αντιπαραγωγικές, δεδομένου ότι είναι πιθανό να αποτρέψουν τους ανθρώπους που κινδυνεύουν από τον ιό HIV, να ζητήσουν ιατρικό έλεγχο και βοήθεια από τις ιατρικές υπηρεσίες.

Σε συνδυασμό με την παγκόσμια ελλιπή επένδυση στον τομέα των υπηρεσιών ως προς την αντιμετώπιση του ιού HIV για τις ομάδες αυτές, όπως περιγράφεται και στην έκθεση «UNAIDS 2012 Παγκόσμια Ημέρα κατά του AIDS», τα μέτρα που επανεισάγονται από την ελληνική κυβέρνηση αποτελούν όπως αποδεικνύεται, περισσότερο πολιτικές τοποθετήσεις και κομματική γραμμή και όχι μία  εποικοδομητική αντιμετώπιση των προβλημάτων που απειλούν την δημόσια υγεία.

Αντί να αντιμετωπίσει το ιό του HIV ηθικά και αποτελεσματικά, η Ελλάδα συσσωρεύει προβλήματα υγείας για τον εαυτό της στο εγγύς μέλλον.

(πηγή :http://www.thelancet.com/journals/lancet/article/PIIS0140-6736(13)61546-9/fulltext?elsca1=TW&elsca2=socialmedia)

avatar
  Subscribe  
Notify of