Πριν από καιρό, το 2011, είχε δημοσιευθεί ένα άρθρο σχετικά με ένα παιδάκι που κατέληξε στα Παιδικά Χωριά SOS, λόγω αδυναμίας της μητέρας του να το μεγαλώσει, εξαιτίας οικονομικών δυσχερειών.

Παρότι από την ανάγνωση του κειμένου προέκυπτε μια κάποια ευαισθητοποίηση, σε σχετικά θέματα και καταστάσεις, ο τρόπος γραφής και τα όσα διηγούνταν δεν είχαν την παραδοσιακή μορφή ενός ρεπορτάζ. Δηλαδή ονόματα, στοιχεία, ακριβή περιγραφή των περιστατικών κλ. Όλα τα παραπάνω συνέβαιναν στα αποσπάσματα που κυκλοφόρησαν στο διαδίκτυο.

Το ακριβώς αντίθετο μάλιστα, η χρήση φράσεων όπως: «Αγγίζουν κάθε ανθρώπινη ψυχή και προκαλούν οργή» ή «και μετά, σ’ αγαπάω λέει, και φεύγει. Και το παιδάκι μένει στην πόρτα», παραπέμπουν περισσότερο σε λογοτεχνικό λόγο, παρά σε ρεπορτάζ ή άρθρο. Πιθανόν να πρόκειται για «εμπλουτισμό» του αρχικού κειμένου. Σε ένα τέτοιο άρθρο όμως, που οι αριθμοί και το θέμα αρκούν για τη συνειδητοποίηση του τραγικού της κατάστασης, τα υπόλοιπα περιττεύουν.

Image

Ο τρόπος που είναι γραμμένο το ρεπορτάζ βοηθάει σίγουρα στην ευαισθητοποίηση του αναγνωστικού κοινού. Η επιλεκτική αναπαραγωγή κομματιών του, μετά από πολύ καιρό, βοηθάει ακόμα περισσότερο στη διάδοση των συγκεκριμένων σελίδων, που δεν αρκέστηκαν απλά στην επανακυκλοφορία του, αλλά «ξέχασαν» τεχνηέντως να αναφέρουν ότι πρόκειται για άρθρο αρχείου, για ξαναζεσταμένο φαγητό δηλαδή.

Οπότε άμεσα υπάρχει παραποίηση στοιχείων και παραπληροφόρηση του αναγνώστη από φράσεις όπως: «Μέχρι πριν από δύο χρόνια, το 95% των αιτημάτων είχε να κάνει με κακοποίηση. Αποφάσιζε ο εισαγγελέας πως κινδυνεύει το παιδί», λέει στην «Κ» η κοινωνική λειτουργός των Χωριών SOS, Π. Βασταρούχα.«Τώρα τα μισά αιτήματα είναι από γονείς σε απόλυτη φτώχεια. Οκτώ στις δέκα φορές είναι Έλληνες, τις πιο πολλές φορές μονογονεϊκές οικογένειες, συνήθως χωρίς άλλους συγγενείς». Ένα απλό ερώτημα που προκύπτει, είναι αν αυτό το χρονικό διάστημα που ορίζεται «δύο χρόνια πριν» αναφέρεται στο 2011 ή στο 2009. Το παραπάνω δεν θα είχε τόσο μεγάλη σημασία, αν το όλο θέμα δεν συνδεόταν άμεσα με την οικονομική κρίση, που βρίσκεται η χώρα και τις κοινωνικές αλλαγές που έχει επιφέρει.  

Καθώς ο αναγνώστης δεν έχει τον χρόνο να ψάχνει την εγκυρότητα κάθε είδησης που διαβάζει, ορισμένοι επωφελούνται από αυτό για να κερδίσουν μία παραπάνω ανάρτηση. Βεβαίως, υπήρχαν πολλές ιστοσελίδες που αναπαρήγαγαν το θέμα αυτό, αλλά ενημέρωναν ξεκάθαρα για τον χρόνο της πρώτης του κυκλοφορίας και αρκετές φορές υπήρχε και παραπομπή στο αρχικό κείμενο.

Θα ήταν πολύ απλό, να γίνει ένα νέο ρεπορτάζ, για μια ιστορία από το πλήθος του κόσμου που υποφέρει. Ή ακόμα και ένα για την τωρινή κατάσταση στα Παιδικά Χωριά SOS, όπου να αναφέρονται στοιχεία από το έργο που προσφέρει, και σύγκριση αυτών από την αρχή της οικονομικής κρίσης μέχρι σήμερα. Θα μπορούσαν επίσης να συμπεριληφθούν μαρτυρίες παιδιών και όχι μόνο δασκάλων ή υπευθύνων. Τα παιδιά είναι αυτά που βιώνουν πρώτα απ’ όλους και πιο έντονα την κατάσταση και την πραγματικότητα και μπορούν να ονομαστούν «μάρτυρες» με την μεταφορική και κυριολεκτική σημασία του όρου.

Image

Αυτό το άρθρο, δεν έχει σκοπό σε καμιά περίπτωση να θίξει το έργο οργανώσεων που βοηθούν και στηρίζουν παιδιά που το χρειάζονται. Το ακριβώς αντίθετο, γράφτηκε για να παροτρύνει τα ΜΜΕ να ασχοληθούν περισσότερο με την ευαισθητοποίηση της κοινωνίας και να παρουσιάσουν την ανάγκη των ανθρώπων για υποστήριξη και αλληλεγγύη.

Βανέσσα Μαρά

[email protected]

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments