Συνέντευξη που έδωσε ο Μohammed Omer στο Democracy Now.

AARON ΜΑΤΕ:
Καθώς συνεχίζουμε την κάλυψη όσων συμβαίνουν στη Γάζα, θα συνδεθούμε σε λίγο με τον Παλαιστίνιο δημοσιογράφο Mohammed. Αλλά πρώτα ας ακούσουμε τον Βρετανό ραδιοτηλεοπτικό παρουσιαστή Jon Snow του Channel 4. Πρόσφατα επέστρεψε από τη Γάζα. Έκανε αυτή την συναισθηματική έκκληση προς τους ανθρώπους να σκεφτούν τα παιδιά που βρίσκονται αντιμέτωπα με την σύγκρουση.

JON SNOW: Αυτό που δεν ήξερα είναι αυτό που έμαθα τώρα, ότι οι άνθρωποι που ζουν στη Λωρίδα της Γάζας είναι κυρίως νέοι. Ο μέσος όρος ηλικίας είναι 17 ετών. Αυτό σημαίνει ότι περίπου το ένα τέταρτο του ενός εκατομμυρίου είναι κάτω των 10 ετών. Υπήρχε μια συγκεκριμένη στιγμή που ξεχώρισα από όλες τις άλλες, όταν μπήκα στον τρίτο όροφο του νοσοκομείου Σίφα, ένας από τους δύο ορόφους που είναι αφιερωμένοι στα παιδιά. Εκεί γνώρισα την Maha, που είχε χτυπηθεί από οβίδα και είχε διαπεράσει την σπονδυλική της στήλη. Εκεί είναι που είδα αυτό το μικρό 2μιση χρονών κορίτσι, με δύο τεράστιες, πυώδεις, πληγές γύρω από τα μάτιά της, που εμπόδιζαν να ανοίξει έστω ελάχιστα τα μάτιά της. Ήταν η συνέπεια ενός σπασμένου κρανίου και ενός κατάγματος στη μύτη. Δεν μπορώ να βγάλω αυτές τις εικόνες από το μυαλό μου. Δεν νομίζω ότι μπορείτε ούτε εσείς, επειδή υπάρχουν παντού. Είναι η ουσία του τι συμβαίνει στη Γάζα.

AMY GOODMAN: Αυτά είπε ο  Jon Snow. Εμείς πάμε τώρα στην πόλη της Γάζας, όπου συνδεόμαστε με τον παλαιστίνιο δημοσιογράφο Mohammed Omer. Το 2008, κέρδισε το Βραβείο Martha Gellhorn, τιμήθηκε με το τίτλο ως  «η φωνή όσων δεν έχουν φωνή», και τα ρεπορτάζ του είχαν χαρακτηριστεί ως “η ανθρώπινη καταγραφή της αδικίας που επιβάλλεται σε μια κοινότητα ξεχασμένη από το μεγάλο μέρος του κόσμου. “

Mohammed Omer, καλώς ήρθες  στο Democracy Now. Οι τελευταίες 24 ώρες ήταν οι πιο σκληρές στην περίοδο της βομβιστικής επίθεσης. Δεν είσαι μόνο ένας δημοσιογράφος, είσαι και κάτοικος της Γάζας. Είσαι Παλαιστίνιος. Πες μας  τι συνέβη κατά τη διάρκεια αυτής της τελευταίας ημέρας. (28- 29 Ιουλίου)

MOHAMMED OMER: Ευχαριστώ πολύ Amy. Αυτό που συνέβη στη Γάζα είναι απολύτως τρομακτικό. Στα 29 χρόνια μου, που ζω στη Λωρίδα της Γάζας, αυτή ήταν η χειρότερη νύχτα, από κάθε άποψη. Αυτή είναι η χειρότερη νύχτα. Και αυτό που είναι πραγματικά πιο τρομακτικό ,είναι ότι πριν, συνήθιζα να λέω στους ανθρώπους, «Λοιπόν, προσπαθήστε να αποφύγετε περιοχές όπου άνθρωποι της Χαμάς ζουν» , αλλά σήμερα άλλαξα τη θεωρία μου, και άρχισα να λέω στους ανθρώπους να προσπαθήσουν να αποφύγουν μέρη όπου βρίσκονται τα παιδιά . Το Ισραήλ επιτίθεται στα παιδιά της Λωρίδας της Γάζας. Οι περισσότερες από τις αεροπορικές επιδρομές, οι περισσότερες από τις βόμβες, οι περισσότεροι από τους πυροβολισμούς,  απευθύνται ως επί το πλείστον στα παιδιά σε όλα τα τμήματα της Λωρίδας της Γάζας.

Θα εστιάσω  λίγο στην ανθρωπιστική πλευρά, δεδομένου ότι ο Σαρίφ επικεντρώθηκε περισσότερο στην άλλη πλευρά -στο έδαφος, στο τι συμβαίνει εκεί. Και στις μέρες μας, αν δείτε πίσω μου αυτή τη στιγμή, η μόνη μονάδα παραγωγής ενέργειας στη Γάζα βομβαρδίζεται. Αν αυτό σημαίνει κάτι,  σημαίνει, σύμφωνα με αξιωματούχους, ότι θα ζούμε  περίπου ένα χρόνο χωρίς ηλεκτρισμό και κανένα φως, αν δεν είναι σε θέση να λύσουν  την κρίση σύντομα. Το πέρασμα της Ράφα είναι κλειστό. Δεν υπάρχει πουθενά να κρυφτεί κάποιος. Δεν υπάρχει πουθενά για να τρέξει, σε αντίθεση με άλλες περιοχές ή ζώνες πολέμου. Οι ανθρωπιστικές κρίσεις  αυξάνονται στην Λωρίδα της Γάζας. Οι άνθρωποι στη Χαν Γιούνις και τη Ράφα δεν είναι σε θέση να κάνουν τηλεφωνικές κλήσεις. Η σφαγή σήμερα το πρωί της οικογένειας  al-Najar , όπου σκοτώθηκαν 18 μέλη της ίδιας οικογένειας, ήταν μια καταστροφή, και οι άνθρωποι δεν μπορούσαν να κάνουν ένα απλό τηλεφώνημα για να καλέσουν ένα ασθενοφόρο ή μια ομάδα διάσωσης για να σηκώσουν τα πτώματα από το έδαφος.

Η κατάσταση, όπως είναι, είναι τραγική. Φοβάμαι ότι πρόκειται να γίνει ακόμη χειρότερη τις επόμενες ώρες. Όπως έχω πει, ο στόχος είναι κυρίως τα παιδιά. Ακούμε συνέχεια βομβαρδισμούς και μαθαίνουμε για περισσότερα θύματα και περισσότερους ανθρώπους, που βομβαρδίζονται. Δεν ξέρω αν ακούτε αυτή τη στιγμή στο παρασκήνιο, αλλά γίνεται βομβαρδισμός και  αυτή τη στιγμή, που σας μιλάω.

AARON ΜΑΤΕ: Mohammed, μιλήσαμε πρώτα μαζί σου, πριν από τρεις εβδομάδες, όταν ξεκίνησαν οι βομβαρδισμοί. Πώς ήταν αυτή η περίοδος για σας;

MOHAMMED OMER: Ξέρετε, ένα από τα πράγματα που μου κάνει εντύπωση είναι το κουράγιο και το φρόνημα των ανθρώπων στη Γάζα. Είναι αρκετά υψηλό, και είναι πολύ δυνατοί, και είναι έτοιμοι να πεθάνουν. Αλλά το ανθρώπινο κόστος είναι μεγάλο. Οι ζημιές που προκαλούνται στον άνθρωπο είναι τεράστιες. Είμαι πατέρας ενός παιδιού, και ξέρω τι είναι να είσαι ο πατέρας ενός παιδιού. Σκέφτεσαι συνεχώς  για την ασφάλεια της οικογένειάς σου,  επειδή τα  ​​ισραηλινά F-16 ,μπορούν να στοχεύσουν οπουδήποτε,  το ίδιο και οι οβίδες των τεθωρακισμένων και των ισραηλινών κανονιοφόρων. Έχεις τα ισραηλινά κανονιοφόρα στα δυτικά της πόλης, έχεις στα ανατολικά της πόλης τα πυροβόλα τανξ και έχεις  τα F-16 και τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη να πλανώνται  πάνω από το κεφάλια σου διαρκώς, 24 ώρες 7 ημέρες την εβδομάδα, στη Λωρίδα της Γάζας κάτω από συνεχή βομβαρδισμό. Χθες το βράδυ, υπήρξε συνεχόμενος βομβαρδισμός για 9 με 10 ώρες .Αυτό σημαίνει βασικά, ότι δεν υπάρχει τίποτα άλλο που μπορείς να κάνεις, εκτός από το να περιμένεις τη στιγμή που θα πεθάνεις.

AMY GOODMAN: Σε ένα σχόλιο του, κλείνοντας την εκπομπή «Face the Nation Sunday», για το CBS News, ο οικοδεσπότης της, ο Bob Schieffer, είπε ότι οι δυνάμεις της Χαμάς , αναγκάζουν το Ισραήλ να δολφονεί τα παιδιά της Παλαιστίνης :  BOB Schieffer: Στη Μέση Ανατολή, οι Παλαιστίνιοι βρίσκονται στο έλεος μιας τρομοκρατικής ομάδας που ακολουθεί  μία στρατηγική, να σκοτώσει όσο γίνεται περισσότερα παιδιά για να κερδίσει την παγκόσμια συμπαθεια, μια στρατηγική,  που στην πραγματικότητα μπορεί να πετυχαίνε,  τουλάχιστον σε ορισμένους κύκλους. Την περασμένη εβδομάδα βρήκα ένα παλιό απόσπασμα  από την Γκόλντα Μέιρ, μίας από τις πρώτες ηγετικές μορφές του Ισραήλ, το οποίο θα μπορούσε να το χει πει μόλις χθες : «Μπορούμε να συγχωρούμε τους Άραβες για τη δολοφονία των παιδιών μας», είπε, «αλλά δεν μπορούμε ποτέ να τους συγχωρήσει που μας αναγκάζουν να σκοτώνουμε τα παιδιά τους.»

AMY GOODMAN: Αυτά είπε ο Schieffer του CBS. Mohammed Omer, θα ήθελες να απαντήσεις;

MOHAMMED OMER: Θέλω να πω, ότι αυτή ήταν πάντα η πολιτική τους , ουσιαστικά να στοχεύουν αμάχους και να στοχεύουν τα άτομα που είναι ανυπεράσπιστα. Θέλω να πω, αν εξετάσουμε τις περιπτώσεις των ανθρώπων που χάνουν τη ζωή τους, απλά θα ήθελα να καλέσω τον Πρόεδρο Ομπάμα μία και μόνο ώρα στο νοσοκομείο Shifa για να δει τις περιπτώσεις και τους ανθρώπους που χάνουν τη ζωή τους. Αυτοί είναι οι άνθρωποι που χάνουν τη ζωή τους από τα χρήματα των φορολογουμένων των ΗΠΑ . Αυτές είναι οι βόμβες που πέφτουν στα σπίτια των ανθρώπων, όταν προσπαθούν να κοιμηθούν ή όταν προσπαθούν να αναζητήσουν καταφύγιο. Αυτός είναι ένας από τα πιο τρομακτικούς πολέμους, που έχω καλύψεις ως δημοσιογράφος και ως κάτοικος στη Λωρίδα της Γάζας.

Αυτή είναι μια πολιτική τακτική, όπου το Ισραήλ ξέρει πολύ καλά τι κάνει. Πιστεύω ότι το Ισραήλ, θέλει να κάνει τους ανθρώπους να στραφούν ενάντια στην αντίσταση. Τώρα, βέβαια, δεν υπάρχει καμία περίπτωση, οι άνθρωποι να στραφούν ενάντια στην αντίσταση. Στην πραγματικότητα, γίνεται ακριβώς το αντίθετο. Μπορείτε να ακούσετε  τους ανθρώπους στο δρόμο να λένε, «Υποστηρίζουμε την αντίσταση, γιατί αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να  τερματιστεί η κατοχή». Οι άνθρωποι αισθάνονται ότι τους έχει αποκηρύξει ο υπόλοιπος κόσμος, ιδίως ο αραβικός κόσμος. Οι άνθρωποι εδώ, δεν αισθάνονται ότι προστατεύονται από τη διεθνή κοινότητα, και σαφώς δικαίως νιώθουν  έτσι. Κοιτάξετε λίγο την επίσκεψη του Ban Ki-moon, ο Ban Ki-moon πήγε σε πολλά μέρη στο Ισραήλ, ενώ η Γάζα είνα κοντά λιγότερο από μία ώρα. Δεν ήρθε στη Γάζα για να δει την πραγματική καταστροφή. Θέλω να πω, ερχόταν εδώ για να εξετάσει μια κατάπαυση του πυρός, αλλά δεν υπήρχε τρόπος να μπορεί να κάνει μια κατάπαυση του πυρός, χωρίς να υπάρξει άμεση συζήτηση με τη Χαμάς. Οι άνθρωποι που είναι μέρος του προβλήματος, και θα πρέπει να είναι και  μέρος της λύσης, διαρκώς αγνοούνται.

Και δεν υπάρχει κάτι να δω, ώστε να πω, ότι αυτό πρόκειται να σταματήσει οποιαδήποτε στιγμή σύντομα, διότι η διεθνής κοινότητα αρνείται να μιλήσει με τη Χαμάς. Αλλά ο βομβαρδισμός πρόκειται να συνεχιστεί. Περισσότεροι θάνατοι πρόκειται να υπάρξουν. Και οι ανθρωπιστικές κρίσεις πρόκειται να αυξηθούν ακόμη περισσότερο. Αν αυτό αυξηθεί περαιτέρω, τότε δεν ξέρουμε ποιος θα είναι ο επόμενος. Πρόκειται να είμαι εγώ αυτός που θα σκοτωθεί;  Πρόκειτα να είναι ένα από τα μέλη της οικογένειάς μου; Πρόκειται να είναι ένας από τους φίλους μου; Πραγματικά δεν ξέρω. Και το νέο στη Γάζα είναι, ότι σήμερα πραγματικά δεν ξέρω ποιος έχει πεθάνει, ακόμα και για τον διπλανό σου, για τον  γείτονά σου. Το πλήρωμα του ασθενοφόρου παίρνει πολύ χρόνο για να μπει μέσα και να μαζέψει τα πτώματα ,γιατί απλώς είναι αδύνατο για αυτούς να κινηθούν. Υπάρχουν τόσα πολλά αιτήματα προς τις ομάδες διάσωσης, οι οποίες δεν μπορούν να κινηθούν μέσα και έξω από τις πόλεις και τα στρατόπεδα και τα χωριά.

Αυτό που συμβαίνει είναι πέρα από κάθε φαντασία. Δεν σκέφτηκα ποτέ ότι το Ισραήλ-και ότι θα ακούσω οι Ισραηλινοί αξιωματούχοι να σχολιάζουν και να προσπαθούν να  δικαιολογήσουν  την θανάτωση των παιδιών. Όλη την ώρα, λένε ότι η Χαμάς χρησιμοποιεί αμάχους ως ασπίδες. Λοιπόν, εντάξει, ακόμα κι δεχτώ αυτό το επιχείρημα, ας μου πει κάποιος  πόσα μέλη της Χαμάς σκοτώθηκαν. Δεν είναι τόσο πολλοί. Εβδομήντα επτά τοις εκατό του πληθυσμού που σκοτώθηκαν είναι στην πραγματικότητα άμαχοι, σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη. Υποστηρίζω βέβαια, ότι είναι περισσότεροι, γιατί ακόμη και αν στοχεύεις κάποιον που είναι συνδεδεμένος με την Χαμάς και φοράει ένα jalabiya και κοιμάται με τα παιδιά του, δεν πιστεύω ότι αυτός είναι ένας στρατιωτικός στόχος.

AARON ΜΑΤΕ: Mohammed, έχουμε 30 δευτερόλεπτα. Το κύριο ζήτημα για τη Χαμάς είναι να τερματιστεί ο αποκλεισμός της Γάζας. Μπορείς να μας πεις το γιατί αυτό είναι ένα τόσο κρίσιμο ζήτημα για τους κατοίκους της Γάζας που είναι πρόθυμοι να θυσιάσουν τη ζωή τους για να αρθεί η πολιορκία ;

MOHAMMED OMER: Να θυμάστε ότι αυτό δεν είναι ένα αίτημα μόνο της Χαμάς. Αυτό είναι επίσης ένα αίτημα της διεθνούς κοινότητας. Ο ΟΗΕ καλούσε πάντα το Ισραήλ να άρει τον αποκλεισμό, για να ανοίξουν τα σύνορα και να μπορέσουν οι άνθρωποι να ζήσουν. Το να άρει τον αποκλεισμό, είναι αρκετά εύκολο. Είναι μια πολύ εύκολη εξίσωση εδώ. Το Ισραήλ θα πρέπει να ανοίξει τα σύνορα. Αν θυμάστε, τον Ιανουάριο του 2008, όταν οι Παλαιστίνιοι γκρέμισαν το τείχος που χωρίζει τη Λωρίδα της Γάζας και την Αίγυπτο, δεν υπήρξε ούτε μία ρουκέτα που να εκτοξεύτηκε προς το Ισραήλ. Αν αυτό σας λέει κάτι, είναι ότι οι Παλαιστίνιοι θέλουν απλά ανοικτά σύνορα, και θέλουν την άρση του αποκλεισμού, και θέλουν να απολαύσουν τη ζωή τους, όπως και οι υπόλοιποι γείτονες τους. Και το Ισραήλ δεν δίνει την ευκαιρία στους Παλαιστίνιους να κινηθούν ουσιαστικά μέσα και έξω από τη Λωρίδα της Γάζας.

Φοβάμαι ότι πρόκειται να αναπτυχθούν ακόμη πιο ριζοσπαστικές γενιές στη Λωρίδα της Γάζας, και φοβάμαι για το μέλλον της Γάζας, και φοβάμαι για το μέλλον της Δυτικής Όχθης, και φοβάμαι για το μέλλον της περιοχής, εάν η διεθνής κοινότητα δεν ενεργήσει τώρα για τον τερματισμό του αποκλεισμού και για τον τερματισμό της επίθεσης στη Γάζα και να βεβαιωθεί, ότι οι άνθρωποι θα είναι ασφαλείς. Δεν υπάρχει πουθενά σημείο να νιώσεις ασφαλής. Βομβαρδιζόμαστε συνεχώς από τα ισραηλινά F-16 και τα τανξ. Και η διεθνής κοινότητα είναι σε αναμονή. Είμαστε αριθοί-ο τρόπος που η διεθνής κοινότητα ασχολείται με τους κατοίκους της Γάζας είναι, δυστυχώς, οι αριθμοί. Τώρα είναι 1.200 άτομα που έχασαν τη ζωή τους. Αυτός είναι μόνο ένας αριθμός. Αλλά ο καθένας από αυτούς τους αριθμούς είναι μια ιστορία. Κάθε ένας από αυτούς είναι μια μνήμη. Κάθε ένας από αυτούς είναι μια ολόκληρη αφήγηση που πρέπει να καταλάβουμε. Πρέπει να δούμε τους ανθρώπους. Πήγα στο νεκροταφείο χθες, όπου είδα μια μητέρα να ουρλιάζει πάνω από το σώμα του γιου της. Και γιατί; Επειδή το Ισραήλ στόχευσε ένα από τα νεκροταφεία, και μάζευε η ίδια τα οστά του γιου της, ο οποίος σκοτώθηκε πριν από μερικά χρόνια. Φανταστείτε, αν αυτό είχε συμβεί οπούδηποτε αλλού στον κόσμο , ποια θα ήταν η αντίδραση της διεθνούς κοινότητας. Αλλά επειδή είναι στη Γάζα, δεν υπάρχει αντίδραση.

(πηγή : http://www.democracynow.org/2014/7/29/palestinian_journalist_mohamed_omer_lifting_the)

(μετάφραση, επιμέλεια Sylvia)

0 0 vote
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
1 Comment
Most Voted
Newest Oldest
Inline Feedbacks
View all comments