της Charlotte Lytton

Ενώ στο Ηνωμένο Βασίλειο η κυβέρνηση ισχυρίζεται πως οι σεξουαλικές επιθέσεις ειναι φαινόμενο που επηρεάζει λιγότερους από 200 κρατούμενους κάθε χρόνο, μια νέα έρευνα δείχνει ότι ο αριθμός αυτός αφορά χιλιάδες κρατουμένους.

Ο υπουργός δικαιοσύνης της Βρετανίας φάνηκε αποσυντονισμένος και μπερδεμένος μετά την δημοσίευση μιας νέας έρευνας τη Δευτέρα, αναφορικά με το μέγεθος της σεξουαλικής κακοποίησης στα σωφρονιστικά καταστήματα. Η ανεξάρτητη έρευνα κατέγραψε ότι χιλιάδες κρατούμενοι στην Αγγλία και την Ουαλία έχουν υπάρξει θύματα σεξυαλικών επιθέσεων κάθε χρόνο, κάτι που αντικατοπτρίζει και τα αποτελέσματα της μελέτης του Αμερικανικού Ποινικού Συστήματος του 2014.

Ενώ τα επίσημα στοιχεία που δημοσιεύονται από τις αρχές δείχνουν πως οι σεξουαλικά κακοποιημένοι κρατούμενοι δεν ξεπερνούν τους 170 κάθε χρόνο, υπάρχει μια τεράστια διαφορά ανάμεσα σε αυτά που επιλέγουν να παρουσιάσουν ως αλήθεια τα πολιτικά πρόσωπα της χώρας και στην πραγματικότητα της κακοποίησης που βιώνουν οι κρατούμενοι. Η κυβέρνηση δεν έχει αμφιβητήσει επίσημα τις στατιστικές, απλά δήλωσε πως ‘οι σεξουαλικές σχέσεις ανάμεσα σε κρατουμένους δεν είναι κάτι που συμβαίνει συχνά’ σύμφωνα με δήλωση του Υπουργού Φυλακών Andrew Selous. ‘Τα καταγεγραμμένα περιστατικά σεξουαλικής κακοποίησης στη φυλακή είναι πολύ λίγα’, είπε.

Αλλά όταν τα άτομα  που έχουν βιώσει την κακοποίηση  είναι χιλιάδες τότε το μόνο σίγουρο είναι πως δεν είναι ένα σπάνιο γεγονός. Αυτό δεν είναι μια, δύο, ή δέκα περιπτώσεις που πήγαν στραβά, αλλά ένα πρόλημα που χρειάζεται άμεση επίλυση. Η ‘Επιτροπή για το Σεξ στις Φυλακές’, η πρώτη του είδους της ανεξαρτητη οργάνωση στο Ηνωμένο Βασίλειο, ασχολήθηκε με την ανασκόπιση των σεξουαλικών σχέσεων ανάμεσα σε κρατουμένους και βρήκε πως ο αριθμός των καταγεγραμμένων σεξουαλικών επιθέσεων επέδειξε συνεχή αύξηση για μια δεκαετία με τον αριθμό τέτοιων επιθέσεων να αποκορυφώνεται το 2013, ενώ συνεχίζει να υπάρχει έλλειψη επισήμων οδηγιών για την αντιμετώπιση και στήριξη των κρατουμένων που έχουν κακοποιηθεί σεξουαλικά. Επίσης η έρευνα δηλώνει πως η αστυνομία σπάνια ειδοποιείται για τέτοιες καταγγελίες και όταν αυτό γίνεται, οι διαδικασίες που ακολουθούνται είναι επίπονες και χρονοβόρες.

‘Οι φυλακές πρέπει να είναι ασφαλή μέρη που λειτουργούν με βάση τη νομοθεσία κι όχι μέρη όπου οι άνθρωποι αναγκάζονται να ζουν υπό την απειλή της σξουαλικής βίας και του βιασμού’ λέει ο Φράσις Κοοκ, εκτελεστικός διευθυντής της ρεφορμιστικής οργάνωσης για τις φυλακές Howard League for Penal Reform, που βρίσκεται πίσω από την οργάνωση της Επιτροπής αυτής. Η έρευνα επίσης βρήκε πως όσα περιστατικά κι αν καταγγελθούν επίσημα θα υπάρχει πάντοτε ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων που θα αρνείται πως έχουν θυματοποιηθεί από κάτι τέτοιο- ιδιαίτερα αυτοί που πιστεύουν πως ‘οι πραγματικοί άνδρες δεν μπορούν να βιαστούν’.  

‘Οι άνδρες το βρίσκουν δύσκολο να ταυτοποιήσουν τον εαυτό τους ως θύμα και να ζητήσουν βοήθεια… αυτό έχει τεράστιες συνέπειες στον τρόπο που οι ιδιοι αντιλαμβάνονται τον εαυτό τους ως θύματα σεξουαλικών επιθέσεων και τους εμποδίζει να μιλήσουν γι’ αυτό που τους συνέβη’ λέει μια έρευνα του 2012 για την περιθωριοποίηση των ανδρών που έχουν υποστεί βιασμό.

Ο Τζον, πρώην κρατούμενος που έχει μιλήσει με την επιτροπή, επανέλαβε το ίδιο σκεπτικό : οι άνθρωποι που έχουν υποστεί βιασμό ή κακοποίηση στη φυλακή δεν πρόκειται να μιλήσουν γι’ αυτό γιατί είναι υπερβολικά φοβισμένοι, έχουν ψυχικό τραύμα και γνωρίζουν πως αν μιλήσουν θα αντιμετωπίσουν εκ νέου τον εκφοβισμό και τη θυματοποίηση’.

Ίσως το πιο αξιοσημείωτο απ’όλα, είναι πως η προσπάθεια της επιτροπής να πάρει συνεντεύξεις από κρατουμένους αναφορικά με τη σεξουλική κακοποίηση, εμποδίστηκε επίσημα από το Υπουργείο Δικαιοσύνης και γι’ αυτό το λόγο μόνο πρώην κρατούμενοι μπόρεσαν να συμμετάσχουν στη μελέτη αυτή. Αν δεν υπήρχε πρόβλημα σεξουαλικής κακοποίησης στο ποινικό σύστημα, τότε γιατί η κυβέρνηση παλεύει τόσο σκληρά να εμποδίσει την πρόσβαση των ερευνητών στις φυλακές για να μπορέσουν να καταγράψουν την αλήθεια;

Το Ηνωμένο Βασίλειο έχει ξεκάθαρα ένα τεράστιο πρόβλημα όσον αφορά την εγκυρότητα των στατιστικών που παράγει από θύματα σεξουαλικών επιθέσεων στη φυλακή. Η επιτροπή πιστεύει πως το Αμερικανικό σύστημα δικαιοσύνης δίνει στο ζήτημα αυτό τη σοβαρότητα που του αρμόζει και είναι αλήθεια πως υπάρχει συγκεκριμένη νομοθεσία για την αντιμετώπιση τέτοιων εγκληματικών ενεργειών. Όμως, παρά το ‘Νομοσχέδιο για την Εξάλειψη του Βιασμού (PREA)’ που ψηφίστηκε από το 2003, δεν φαίνεται να έχουν ληφθεί τιμωρητικά μέτρα ενάντια στους δράστες: οι στατιστικές βιασμού ή καταναγκαστικού σεξ στις Η.Π.Α. αυξήθηκαν κατά 11% ανάμεσα στο 2008 και το 2011.

Αυτό που κατάφερε το νομοσχέδιο, είναι να ανοίξει κανάλια επικοινωνίας για τη φύση της κακοποίησης αυτής αλλά και των δραστών. Πληροφορίες από το Γραφείο Δικαιοσύνης των Η.Π.Α. που γνωστοποιήθηκαν φέτος, δείχνουν πως η κακοποίηση ανήλικων κρατούμενων από σωφρονιστικούς είναι διπλάσια απ΄ότι σε φυλακές ενηλίκων και μεταξύ του 70% με 80% των θυμάτων που έκαναν καταγγελία υπέδειξαν ως δράστη μέλος του προσωπικού των φυλακών.

Εδώ βλέπουμε μια κατάχρηση εξουσίας σε δύο επίπεδα: πρώτα ότι οι φρουροί που είναι υπέυθυνοι για να προσφέρουν καλές συνθήκες ζωής στους κρατούμενους, θεωρούν πως έχουν το δικαίωμα να τους συμπεριφέρονται ως αντικείμενα για τη δική τους ανώμαλη ευχαρίστηση, και δεύτερο, η διάδοση των πληροφοριών σχετικά με το θέμα αυτό – και συνεπώς η ικανότητά μας για ποινικοποίηση της δράσης αυτής- είναι συστηματικά ανεπιτυχής. Τι είδους σύστημα δικαιοσύνης όχι μόνο επιτρέπει σε κρατικούς υπαλλήλους να διαπράττουν τα ίδια εγκλήματα για τα οποία έχουν φυλακιστεί αρκετοί κρατούμενοι, αλλά μετά τους προστατεύει από την τιμωρία; Το συμβούλιο φυλακών αναφέρει πως το 2011, 6% του προσωπικού των φυλακών είχαν συλληφθεί ή διωχθεί για τέτοιες πράξεις. Η υποκρισία τους βρωμάει.  

”Οταν το κράτος παίρνει την ελευθερία κάποιου, τότε λαμβάνει και την ευθύνη να κρατήσει αυτό το άτομο ασφαλές. Όποιο έγκλημα κι αν έχει κάνει, ο βιασμός δεν πρέπει να είναι η τιμωρία του’ συμπέρανε η Lovisa Stannow, εκτελεστική διευθύντρια του αμερικανικού οργανισμού για τα δικαιώματα των κρατουμένων ‘Just Detention International’.

‘Για όσο ο βιασμός στη φυλακή σκεπάζεται με ένα μανδύα σιωπής, αυτού του είδους η βία θα συνεχίζει ασταμάτητα’, είπε.

 

Πηγή http://www.thedailybeast.com/articles/2014/09/17/there-s-no-ignoring-new-prison-rape-statistics.html?via=mobile&source=twitter

avatar
2 Comment threads
2 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
2 Comment authors
BlackCatΧρήστος Μπαϊραμίδης Recent comment authors
  Subscribe  
newest oldest most voted
Notify of
Χρήστος Μπαϊραμίδης

Λεπτομέρεια: Τί εννοεί ο αρθρογράφος λέγοντας “βιασμού ή καταναγκαστικού σεξ”; Το καταναγκαστικό σεξ δεν συγκαταλέγεται στους βιασμούς; :-/