Ο Σάββας Ξηρός  έχει σχεδόν απολέσει την όραση του και ένα πολύ μεγάλο μέρος της ακοής του, είναι ακρωτηριασμένος στο δεξί χέρι, έχει νευρολογικές διαταραχές, φλεβική ανεπάρκεια στα πόδια, έχουν ανιχνευθεί οζίδια στον πνεύμονά του και του έχει διαγνωσθεί σκλήρυνση κατά πλάκας, μία ασθένεια που χωρίς την κατάλληλη ιατρική περίθαλψη οδηγεί σε βασανιστικό θάνατο.  

(Ευχαριστώ τον Γ.Τζ. για το συγκεκριμένο απόσπασμα)

Α. Ζ. Ι.

                                                                                                                                                 Εξιτήριο

 

Ετοιμάζουν τις αποσκευές μου. Τα υπάρχοντά μου, λίγα φθαρμένα ρούχα και σακ-βουαγιάζ, μια σκουπιδοσακούλα, που μου δώρισε το νοσοκομείο.

Αύριο φεύγω από τον Ευαγγελισμό.

Βλέπω πολύ θολά και παραμορφωμένα,από μια χαραμάδα,μόνο από το δεξί,υπολείπονται 4 εγχειρήσεις, μόνο που θα ξαναχάσω, τρεις μήνες αργότερα, το μάτι αυτό στη φυλακή, θα πρέπει να προστεθούν άλλες 2,  αλλά δεν πειράζει.

Δεν ακούω σχεδόν καθόλου,έγινε μια εγχείρηση στο αριστερό,υπολείπεται μία στο δεξί αυτί και μια δεύτερη εξαρχής στο αριστερό,γιατί θα χάσω το μόσχευμα στη φυλακή,6 μήνες αργότερα,αλλά δεν πειράζει.

Έχω χάσει 25 κιλά βάρος από τα ψυχοφάρμακα και τη νοσηλεία,τρέμουν και τινάζονται οι μυς,θα περπατάω σαν χρήστης ουσιών για χρόνια ακόμα, αλλά δεν πειράζει.

Ο μισός έχω πίεση κι ο άλλος μισός ορθοστατική υπόταση,με βραδυκαρδία τη μια στιγμή και την άλλη ταχυκαρδία,θα το μάθω όταν γίνει εντονότερο στη φυλακή, αλλά δεν πειράζει.

‘Εχω και 3 οριζόντιες,μεγάλες τομές στο στήθος,γίνανε ίσως από άγνωστο,ακαταχώριστο χειρουργείο, αλλά δεν πειράζει.

Έχω άσθμα,οδηγούμαι σε ειδική απομόνωση, αλλά δεν πειράζει.

Έχω χάσει και 3 δάχτυλα  αλλά δεν πειράζει.

Έχω εξωτερικό νάρθηκα στο χέρι,πρέπει να βάλω εσωτερικό,υπολείπονται 3 ακόμα εγχειρίσεις μόνο γι αυτό αλλά δεν πειράζει.

‘Εχω σπάσει και τα πλευρά,θα το μάθω 2 χρόνια αργότερα,έχω μόνιμους πόνους στο θώρακα, αλλά δεν πειράζει.

Έχω σπάσει και το κρανίο,όλη την πάνω πλευρά μέχρι πίσω,έχει κολλήσει στραβά,θα το μάθω 1 χρόνο αργότερα, αλλά δεν πειράζει.

Έχω αγγείωμα στον εγκέφαλο και μετεγχειρητικά clips στον κρανιακό θόλο,από άγνωστη χειρουργική επέμβαση,θα το μάθω 3,5 χρόνια αργότερα, αλλά δεν πειράζει.

Έχω και μειωμένη ροή στη δεξιά καρωτίδα,που υποδηλώνει την ύπαρξη ανευρίσματος στον εγκέφαλο,4 χρόνια μετά δεν θα χει διερευνηθεί ακόμα, αλλά δεν πειράζει.

‘Εχω μόνιμους πονοκεφάλους,ιλλίγγους και ακούω συνεχόμενα σφυρίγματα και βουητά,θα με ταλαιπωρούν ισόβια,αλλά δεν πειράζει.

Έχω αποκτήσει και ηπατίτιδα,από τις μεταγγίσεις, αλλά δεν πειράζει.

Από την αποστειρωμένη εντατική πάω σε υπόγειο κελί τουαλέτα,που πλημμυρίζει κάθε τόσο με λύματα,αλλά δεν πειράζει.

Έιμαι και υποβόλιμος.  Ε,αυτό πειράζει.

Ένας που έχει υποστεί πολλαπλές φαρμακευτικές-και όχι μόνο-ανακριτικές μεθόδους, ένας που υποβάλλεται σε όποιο ρόλο του προσδιορίσει ο απέναντι, χωρίς δυνατότητα αμφισβήτησης, χωρίς πρωτοβουλία, χωρίς δεύτερη ή πρώτη σκέψη, αυτός είναι υποβόλιμος.

Ένας άνθρωπος ψυχικά νεκρός. Μια απρόσωπη προσωπικότητα, ένας ακατάστατος χαρακτήρας, ένας ΑΛΛΟΣ άνθρωπος.

Αυτό πειράζει.

(…)

 

Απόσπασμα από το βιβλίο του Σάββα Ξηρού:

σελ. 213

avatar
  Subscribe  
Notify of