Στιγμιότυπο από τη συνέντευξη του Kalief Browder στην Huffington Post Live

BlackCat

Το 2010 ένα δεκαεξάχρονο παιδί από το Μπρονξ συνελήφθη στη Νέα Υόρκη με την κατηγορία πως έκλεψε ένα σακίδιο. Η αστυνομία χρησιμοποίησε τη μέθοδο της εκτεταμένης προφυλάκισης ως μοχλό πίεσης για να ομολογήσει ενοχή για ένα έγκλημα που δεν διέπραξε. Αναμένοντας την εκδίκαση της υπόθεσης, ο τότε έφηβος Kalief Browder κρατήθηκε συνολικά τρία χρόνια στη φυλακή Rikers Island, δύο από τα οποία ήταν σε ειδικό κελί απομόνωσης.

Με έβαλαν στην απομόνωση γιατί αντέδρασα όταν μου επιτέθηκαν οι αστυνομικοί στο δρόμο, αλλά είπαν ότι εγώ τους επιτέθηκα πρώτος μόνο και μόνο για να με βάλουν στην απομόνωση. Εκεί ελέγχονται τα πάντα, ακόμα και η ποσότητα του φαγητού που δίνεται. Αν πεις κάτι που με οποιοδήποτε τρόπο μπορεί να τους πειράξει, πολλοί από τους δεσμοφύλακες σε αφήνουν να πεινάς αρνούμενοι να σου δώσουν φαγητό. Είναι ήδη πολύ δύσκολα εκεί μέσα, γιατί η ποσότητα του φαγητού στους τρεις δίσκους που παίρνεις την ημέρα δεν αρκεί για να χορτάσεις, υποθέτω πως είναι κι αυτό μέρος της τιμωρίας, κι αν στερήσουν τον ένα δίσκο, αυτό μπορεί να έχει πολλές συνέπειες για τον κρατούμενο. Μου στερούσαν το φαγητό συχνά. Δεν μπορώ να μετρήσω πόσο, αλλά το χειρότερο ηταν όταν μου στέρησαν τέσσερις συνεχόμενους δίσκους, πρωινό μεσημεριανό, βραδινό, και πρωινό της επόμενης μέρας.

Το Rikers Island, μια φυλακή με πληθυσμό 11,000 κρατουμένων, χαρακτηρίζεται από ένα πολύ βεβαρημένο ιστορικό όσον αφορά το καθεστώς ακραίας κακοποίησης, τιμωρητικότητας και εγκληματικής αμέλειας από δεσμοφύλακες. Μέσα στο 2013 σημειώθηκαν 129 σοβαροί τραυματισμοί κρατουμένων στο κεφάλι κατα τη διάρκεια συγκρούσεων με δεσμοφύλακες. Το 2014 διέρρευσε μια εσωτερική έκθεση στο Associated Press που καταδεικνύει πως το ένα τρίτο των κρατουμένων είχαν βιώσει επιθεσεις και συγκεκριμένα  χτυπήματα στο κεφάλι από δεσμοφύλακες.

Η δημοσιογράδος Τζένιφερ Γκόνερμαν που έφερε την ιστορία του Kalief στο προσκήνιο με άρθρα της στον New Yorker, έγραψε πρόσφατα:

”Από τότε που τον γνώρισα, ο Browder μου έλεγε ιστορίες για την κακοποίηση που βίωσε από κρατούμενους και σωφρονιστικούς. Οι ιστορίες ήταν τρομακτικές, αλλά ποτέ δεν κατάλαβα εις βάθος τις εμπειρίες του μέχρι που πέρσι τον Απρίλιο ήρθαν στα χέρια μου εικόνες από τις κάμερες ασφαλείας της φυλακής που έδειχναν ένα δεσμοφύλακα να του επιτίθεται και ένα πλήθος κρατουμένων να τον κλωτσά και να τον χτυπά ασταμάτητα. Κάθισα δίπλα του ενόσω έβλεπε το βίντεο για πρώτη φορά. Μετά συζητήσαμε αν θα έπρεπε αυτά να δημοσιευθούν στην ιστοσελίδα του New Yorker. Του είπα πως είναι δική του απόφαση. Ο ίδιος επέλεξε να αναρτηθούν”.

Το τραύμα της απομόνωσης, των βασανιστηρίων και της βίας που υπέστη από μέλη συμμοριών και σωφρονιστικούς οδήγησαν το νεαρό σε απόπειρα αυτοκτονίας μέσα στο κελί του. Το δικαστήριο απέσυρε τις κατηγορίες μετά από τρία χρόνια προφυλάκισης και ο Kalief ήταν πλέον ελεύθερος να ζήσει τη ζωή του. ‘Είναι καλύτερα στο σπίτι παρά στη φυλακή, αλλά στο μυαλό μου είμαι ακόμα κρατούμενος γιατί νιώθω την επίδραση όλων αυτών που διαδραματίστηκαν εκεί μέσα’, είχε δηλώσει όταν αφέθηκε ελεύθερος. Παρά τα τρία χρόνια στη φυλακή ο Kalief σύντομα έδωσε εξετάσεις και πήρε το απολυτήριο λυκείου με την πρώτη.  Η ζωή του όμως ήταν πλέον διαφορετική, δεν είχε δουλειά ούτε πήγαινε στο πανεπιστήμιο και ο τρόπος που τον έβλεπαν οι παλιοί συμμαθητές και τα κορίτσια τον έκανε να νιώθει μειονεκτικά και ν’ αποζητά την απομόνωση. Από τότε μπαινόβγαινε σε ψυχιατρικές κλινικές προσπαθώντας να διαχειριστεί την ψυχική ωδύνη που είχε βιώσει σε μια τόσο τρυφερή ηλικία και τις δυσκολίες που συναντούσε στην επανένταξη.  Όταν έβρισκε κάποια δουλειά συνήθως ακολουθούσε η απόλυση όταν η νοσηλεία του σε ιδρύματα γινόταν γνωστή ανάμεσα σε συναδέλφους. Τα πράγματα βελτιώθηκαν όταν ένας ανώνυμος σπόνσορας ανέλαβε να πληρώσει τα δίδακτρα του νεαρού στο πανεπιστήμιο και ο Kaleif ξεκίνησε να παρακολουθεί μαθήματα και να παίρνει καλούς βαθμούς. Όμως δύο μήνες μετά τη δημοσίευση της ιστορίας του από τον New Yorker ο νεαρός φοιτητής διέκοψε τις σπουδές του. Εδώ εγείρονται ερωτηματικά όσον αφορά το βαθμό που ευθύνεται η δημοσιότητα για την επιδείνωση της κατάστασής του στη συγκεκριμένη περίσταση μέσα από τη δημόσια πλέον αναβίωση των τραυματικών του εμπειριών. Τον Δεκέμβριο του 2014 εισήχθη σε ψυχιατρική κλινική δύο φορές. Το περασμένο Σάββατο 6 Ιουνίου, ο Kalief έδωσε τέλος στη ζωή του. Την νύχτα της Παρασκευής είχε πει ”Μάνα, δεν αντέχω άλλο”. Ήταν μόλις 22 ετών.

b2ap3_thumbnail_CHQKDNxWwAEt19c.jpg-large.jpg

b2ap3_thumbnail_2_20150614-125905_1.jpg

Στις 11 Ιουνίου οι οργανώσεις Jails Action Coalition και Justice League NY διοργάνωσαν συγκεντρώσεις  για να τιμήσουν τη μνήμη του Kalief που δολοφονήθηκε από ένα αδίστακτο κράτος πλουσίων και ένα ποινικό σύστημα που κρίνει τους ανθρώπους με βάση το χρώμα της επιδερμίδας τους. Διαδηλωτές και μέλη των οργανώσεων μαζεύτηκαν στην είσοδο της φυλακής αλλά και μπροστά από το Manhattan Detention Complex όπου πραγματοποιήθηκαν ομιλίες και φωνάχτηκε το σύνθημα ”Justice for Kalief”.Ανάμεσα στους ομιλητές ήταν και ο αδερφός του Kalief, Akeem Browder, ο οποίος είπε:

”Ο Kalief ήταν δυνατός μέχρι το τέλος. Τρία χρόνια! Τρία χρόνια στη φυλακή κι αυτός έλεγε πως ήταν αθώος, επέμενε στην αθωότητα του μέχρι την τελευταία μέρα και μόνο τότε τον άφησαν να φύγει. Τον άφησαν όταν κατάλαβαν πως είχαν κάνει τη δουλειά τους. Είχαν καταφέρει να σκοτώσουν ακόμα έναν μαύρο”.

b2ap3_thumbnail_matt-surrusco.jpg

Η Carmen Perez, μέλος της οργάνωσης Jails Action Coalition δήλωσε : ”Νιώθουμε οργή γιατί αγωνιζόμαστε εδώ και χρόνια για την απομάκρυνση των παιδιών από τις φυλακές ενηλίκων. Το Rikers δεν είναι μέρος για παιδιά” και συμπλήρωσε ”Αυτό δεν ήταν μέρος για τον Kalief, ούτε και για τον 18χρονο κρατούμενο Kenan Davis που αυτοκτόνησε μόλις χθες”.

Στην είσοδο της φυλακής μοιράστηκαν τρικάκια ενώ κυμμάτιζαν δεκάδες σημαίες και πανό με το σύνθημα Black Lives Matter. Στο Manhattan Detention Complex όσοι ήταν παρόντες τοποθέτησαν λουλούδια και φωτογραφίες του 22χρονου πάνω στα σκαλιά του κτιρίου…

b2ap3_thumbnail_n-KALIEF-BROWDER-large570.jpg

 

b2ap3_thumbnail_1_20150614-130704_1.jpg

 

Χθες ομάδα νέων ανθρώπων προχώρησε σε διαμαρτυρία για τον τρόπο που η πολιτεία και συγκεκριμένα ο εισαγγελέας του Μπρονξ συνέβαλλε στο θάνατο του νεαρού, αφού οι εμπειρίες του μέσα στη φυλακή προκάλεσαν την κατάρρευση της ψυχικής του υγείας, κάτι που δεν κατάφερε να επανακτήσει όταν αφέθηκε ελεύθερος.  Κρατώντας ένα μαύρο φέρετρο ως σύμβολο των ανθρώπων που χάθηκαν από τη στυγερή κρατική δικαιοσύνη των Η.Π.Α., στάθηκαν έξω από το σπίτι του Εισαγγελέα του Μπρονξ δίνοντας το μήνυμα πως αυτόν βαραίνει η ευθύνη για το θάνατο του Kalief.

{source}
 
{/source}

O Andre Damon από τον διεθνή σοσιαλιστή είπε:

”Πέρα από τον ποταμό Χάρλεμ στο Μπρονξ, στη γειτονιά που μεγάλωσε ο Kalief τα μισά παιδιά μεγαλώνουν σε σπίτια που δεν υπάρχει αρκετό φαγητό όλους, ενώ οι εκατομμυριούχοι της Wall Street ζουν σε ένα άλλο κόσμο. Σ’ αυτό τον κόσμο έχουν το δικαίωμα να διαπράττουν οποιοδήποτε έγκλημα από απάτες μέχρι ξέπλυμα χρήματος χωρίς ποτέ να έρθουν αντιμέτωποι με τη δικαιοσύνη. H Αμερικανική δικαιοσύνη είναι ταξική, εφαρμόζεται από τον κρατικό μηχανισμό που υπηρετεί τα συμέροντα της άρχουσας τάξης που πρεσβεύει ένα χρεωκοπημένο κοινωνικο-οικονομικό σύστημα. Ο καπιταλισμός δεν μπορεί να δώσει μια λύση στην αυξανόμενη φτώχεια, την ανεργία και το θυμό της εργατικής τάξης αλλά στηρίζεται όλο και περισσότερο στη χρήση ωμής βίας για να προστατέψει τα συμφέροντα της οικονομικής ολιγαρχιας.”

Ο Kalief αποτέλεσε ακόμα ένα θύμα αυτής της ωμής βίας. Η επόμενη κίνηση διαμαρτυρίας αναμένεται στις 16 Ιουνίου στο Union Square της Νέας Υόρκης.

Ευχαριστώ τον DrAluca για την βοήθειά του

0 0 vote
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
3 Comments
Most Voted
Newest Oldest
Inline Feedbacks
View all comments