Της Julia Craven (μετάφραση / επιμέλεια: Σύλβια)

 Μια τρομοκρατική ενέργεια εξελίχθηκε σε αμερικανικό έδαφος το βράδυ της Τετάρτης, όταν o Dylann Roof , όπως αναφέρεται, σκότωσε εννέα άτομα στην Αφρικανική Επισκοπική Εκκλησία των Μεθοδιστών, Emanuel, μια ιστορική εκκλησία μαύρων στο Τσάρλεστον, στη Νότια Καρολίνα.

Τα θύματα παρακολουθούσαν μια μελέτη της Βίβλου το βράδυ της Τετάρτης. Ο Roof σύμφωνα με πληροφορίες κάθισε στην εκκλησία παρακολουθώντας τη μελέτη για περίπου μία ώρα πριν ξεκινήσει να πυροβολεί κτηνωδώς. Η πρόθεσή του ήταν “να πυροβολήσει μαύρους ανθρώπους” – ένα σχέδιο που επεξεργαζόταν για τουλάχιστον έξι μήνες. Η Sylvia Johnson, συγγενής ενός από τα θύματα, δήλωσε ότι ο Roof είπε στους ανθρώπους, που είχε στοχεύσει: “Βιάζετε τις γυναίκες μας και καταλαμβάνετε τη χώρα μας. Και γι’αυτό πρέπει να φύγετε “.

Ωστόσο, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης έχουν ήδη αρχίσει να αναρωτιούνται τι πραγματικά τον παρακίνησε για να σκοτώσει – όπως κάνουμε συχνά για τους λευκούς δολοφόνους. Ο αναλυτής του Fox News αγνόησε τα ρατσιστικά σήματα στα ρούχα του Roof και ανέφερε, ότι η επίθεση είχε θρησκευτικά κίνητρα, ενώ η Daily Beast, φρόντισε να ενημερώσει την Αμερική, ότι ο Roof ήταν «ήσυχος» και «γλυκομίλητος».  Ενώ άλλα μέσα αναφέρθηκαν στην χρήση φαρμάκων που έκανε και σχετίζονται με την αποκατάσταση από εθισμό.
Και, βέβαια, κάποιοι έχουν ήδη εκφράσει το ερώτημα κατά πόσο ο Roof είναι ψυχικά άρρωστος.

Το 1999, ο Δρ Alvin Poussaint, ένας μαύρος ψυχίατρος, έγραψε στην εφημερίδα “The New York Times” ένα άρθρο σχετικά με το γιατί πίστευε, πως ο ρατσισμός πρέπει να θεωρείται ψυχική διαταραχή. «Όπως όλοι οι άλλοι που έχουν παραληρητικές ιδέες, οι ακραίοι ρατσιστές δεν σκέφτονται λογικά», έγραψε. Αλλά η Αμερικανική Ψυχιατρική Εταιρεία αποφάσισε να μην αναγνωρίσει το φαινόμενο ως τέτοιο – και τελικά επέλεξε να επικεντρωθεί στον αντίκτυπο του ρατσισμού στις ζωές των ανθρώπων – επειδή η παρουσία του ρατσισμού στις ΗΠΑ, τον κάνει κανονιστικό, και επειδή η οργάνωση «εξέφρασε την ανησυχία της, ότι αν ο ρατσισμός επρόκειτο να χαρακτηριστεί ως ψυχική διαταραχή, οι ρατσιστές θα χαρακτηρίζονταν από μια ανικανότητα να ελέγχουν τις πεποιθήσεις τους και, ως εκ τούτου, δεν θα ήταν διατεθειμένοι να αμφισβητήσουν και να αλλάξουν τις ρατσιστικές αντιλήψεις τους». Ορισμένοι ψυχίατροι επιχείρησαν επίσης να τον θέσουν ως “παθολογική προκατάληψη” στο DSM-V το 2012, αλλά η ένταξή του τελικά απορρίφθηκε.

Ο ρατσισμός δεν είναι μια ψυχική ασθένεια. Σε αντίθεση με τις πραγματικές ψυχικές ασθένειες, διδάσκεται και εμφυσύεται. Η ψυχική ασθένεια δεν ήταν η πολιτική του καθεστώτος της Νότιας Καρολίνας, ή οποιουδήποτε καθεστώτος, για εκατοντάδες χρόνια – ο ρατσισμός ήταν. Η υπόθεση ότι δράσεις, που στηρίζονται σε φυλετικές προκαταλήψεις είναι παράλογες,  εξουδετερώνει όχι μόνο τις επιπτώσεις τους, αλλά παρουσιάζει και το δράστη ως θύμα.

Οι μαύροι άνθρωποι, από την άλλη μεριά, πάσχουν πραγματικά από θέματα ψυχικής υγείας που οφείλονται στο ρατσισμό. Εδώ είναι μερικά πράγματα που πρέπει να έχετε κατά νου, καθώς τα μέσα μαζικής ενημέρωσης αναλύουν τον Roof:

    Οι μαύροι άνθρωποι συχνά αναμένεται να απομακρυνθούμε από την πολιτιστική μας ταυτότητα, γεγονός που μπορεί να αυξήσει την ευπάθεια μας στην κατάθλιψη και σε άλλα ψυχολογικά προβλήματα, καθώς μας αναγκάζουν να εσωτερικεύουμε αρνητικά στερεότυπα.
    Οι φυλετικές διακρίσεις, σύμφωνα με το “The Atlantic”, αυξάνουν τον κίνδυνο του στρες, της κατάθλιψης, των καρδιαγγειακών νοσημάτων, του καρκίνου του μαστού, της υπέρτασης και της θνησιμότητας – τα οποία υπάρχουν σε υψηλά ποσοστά στην κοινότητά μου.
     Το στρες που σχετίζεται με τη φυλή, είναι ένας ισχυρότερος παράγοντας κινδύνου για ψυχολογικές ασθένειες, από ό,τι είναι τα στρεσογόνα γεγονότα της σύγχρονης ζωής .
    Η ψυγική υγεία των μαύρων δέχεται χτυπήματα, καθώς υφίσταται και η αντίληψη ότι οι λευκοί θέλουν να μας κρατήσουν υπόδουλους και κατώτερους.
    Ο ρατσισμός δημιούργησε και κοινωνικοοικονομικά εμπόδια που επίσης μπορούν, να είναι επιζήμια για την ψυχική υγεία των μαύρων. 
    Για τις μαύρες γυναίκες, η κοινότυπη φράση  «ισχυρή μαύρη γυναίκα», δεν αφήνει περιθώρια για λάθη, γεγονός που μπορεί να αναγκάσει τις μαύρες γυναίκες να εσωτερικεύουν τάσεις τελειομανίας, όσον αφορά την επαγγελματική και ακαδημαϊκή εργασία μας, το σώμα μας και την κοινωνική μας ζωή . Αυτό οδηγεί σε μια τάση να μην τολμούν να ζητήσουν βοήθεια και με τη σειρά του αυτό να οδηγεί σε αυξημένα ποσοστά αυτοκτονιών.

Όταν άκουσα για το τι συνέβη στην Εκκλησία Emanuel AME , οι αναμνήσεις από την εβδομαδιαία παρακολούθηση της μελέτης της Γραφής, μόλις λίγες ώρες μακριά από εκεί, με την προγιαγιά μου, με πλημμύρισαν. Το τραγικό αυτό γεγονός θα μπορούσε πολύ εύκολα να χει συμβεί στη δική μας εκκλησία . Όταν βλέπω τις φωτογραφίες των θυμάτων αυτών, βλέπω την οικογένειά μου.  Η Susie Jackson, ήταν ένα παλιό μέλος της εκκλησίας Emanuel – όπως και η προγιαγιά μου ήταν στη δική της εκκλησία. Βλέπω, επίσης, τον παππού μου, την  μητέρα μου και τον αδελφό μου .

charleston church

Κατάλαβα τι είπε ο Πρόεδρος Ομπάμα την Πέμπτη. «Έχω κάνει δηλώσεις γι’ αυτό το θέμα πάρα πολλές φορές», είπε. Και γω συνεχίζω να γράφω το ίδιο άρθρο. Το πλαίσιο και τα ονόματα είναι διαφορετικά, αλλά η υπόθεση παραμένει η ίδια: να είναι κανείς μαύρος, ειδικά στην Αμερική,  σημαίνει να είσαι σε μια διαρκή κατάσταση φόβου. Δεν υπάρχει καταφύγιο. Δεν υπάρχει διαφυγή. Δεν υπάρχει ιερό.

Ο ρατσισμός δεν είναι μια ψυχική ασθένεια, αλλά οι ψυχολογικές, συναισθηματικές και σωματικές επιπτώσεις σε όσους τον βιώνουν είναι πολύ πραγματικές. Και είμαι εξαντλημένη.

People sit on the steps of Morris Brown AME Church in Charleston while services are held June 18.

Tyler Francis, right, hugs Shondrey Dear after praying together June 18 at a makeshift memorial near the Emanuel AME Church.

A woman places flowers outside the church on June 18.

(http://www.huffingtonpost.com/2015/06/18/charleston-shooting-mental-health_n_7616460.html)

 
 
 
 

0 0 vote
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments