Ανακοίνωση της Δικτύωσης Αλληλεγγύης στην Παλαιστινιακή Αντίσταση

 

Η γνωστοποίηση της πρόθεσης του Μαχμούντ Αμπάς να θέσει άμεσα αίτημα στον ΟΗΕ για την ένταξη της Παλαιστίνης ως μέλους-κράτους του ΟΗΕ με πλήρη δικαιώματα, πυροδότησε ακαριαία την αντίδραση των ΗΠΑ, που ως μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας απείλησαν ότι θα θέσουν βέτο, προκειμένου να απορρίψουν την έλευση της πρότασης στην κρίση της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ. Η διαδικασία προβλέπει ότι το αίτημα ένταξης κράτους μέλους στον ΟΗΕ πρέπει να υιοθετηθεί από τα 9 στα 15 μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας, με την προϋπόθεση ότι κανένα μόνιμο μέλος του ΣΑ (όπως οι ΗΠΑ) δεν θα θέσουν βέτο. Αντίστοιχα το Ισραήλ απείλησε ότι η κίνηση αυτή θα επιδεινώσει τις σχέσεις Παλαιστινιακής Αρχής και Ισραήλ. Την προηγούμενη Παρασκευή ο Μαχμούντ Αμπάς έθεσε το αίτημα στην Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, ξεκινώντας τη διαδικασία. Ο Ομπάμα από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης απόρριψε την πρόταση, ευθυγραμμιζόμενος πλήρως με την πάγια σιωνιστική θέση ότι το Ισραήλ απειλείται μόνιμα από τους αραβικούς λαούς και επομένως η αναγνώριση της Παλαιστίνης ως κράτους – μέλους του ΟΗΕ χωρίς την συγκατάθεση του Ισραήλ, θέτει το Ισραήλ σε απομόνωση

Για αρκετές μέρες το θέμα προβάλλεται στην κορυφή των διεθνών ειδήσεων σε δημοσιογραφικά πρακτορεία ανά τον κόσμο. Αλληλέγγυοι στον παλαιστινιακό λαό, παλαιστίνιοι της διασποράς, παλαιστίνιοι στη ιστορική Παλαιστίνη, Δυτική Οχθη και Γάζα καλούνται εκ των πραγμάτων να πάρουν θέση. Ως μικρή συμβολή της Δικτύωσης στη συζήτηση που έχει ανοίξει, υπενθυμίζουμε μερικά πολύ πρόσφατα γεγονότα που όσοι ομνύουν στην κίνηση της Παλαιστινιακής Αρχής στον ΟΗΕ τείνουν να ξεχνούν:

1)Στις 19 Μαίου του 2011 ο Ομπάμα τάχθηκε δηµόσια για πρώτη φορά υπέρ της δηµιουργίας παλαιστινιακού κράτους βασισµένου στα σύνορα του 1967 πριν από τον Πόλεµο των Εξι Ηµερών, κατά τον οποίο το Ισραήλ κατέλαβε την Ανατολική Ιερουσαλήµ, τη ∆υτική Οχθη και τη Λωρίδα της Γάζας. Ο ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαµίν Νετανιάχου απέρριψε το ενδεχόµενο αυτό µε δήλωση που εξέδωσε αµέσως µετά την οµιλία Ομπάμα, ενώ ο πρόεδρος της Παλαιστινιακής Αρχής Μαχµούντ Αµπάς καλωσόρισε τη νέα αµερικανική θέση. Ταυτόχρονα, όμως ο Ομπάμα απέρριψε την επιδίωξη των Παλαιστινίων να αναγνωρίσει τον Σεπτέμβρη ο ΟΗΕ ένα παλαιστινιακό κράτος στη ∆υτική Οχθη και τη Γάζα µε πρωτεύουσα την αραβική Ανατολική Ιερουσαλήμ. Τόνισε χαρακτηριστικα: «Συµβολικές ενέργειες για να αποµονωθεί το Ισραήλ το Σεπτέµβριο στον ΟΗΕ δεν θα δηµιουργήσουν ένα ανεξάρτητο κράτος». Θυμόμαστε όλοι πολύ καλά ότι ο κουρνιαχτός των μίντια κατόπιν της δημαγωγικής και προκλητικής πρότασης Ομπάμα για να ρίξει στάχτη στα μάτια των αράβων που ξεσηκώνονται απ’ άκρου σε άκρο στον αραβικό κόσμο ενάντια σε ντόπιους και ξένους δυνάστες τους, σκέπασε πλήρως το γεγονός ότι ο Ομπάμα θα τασσόταν ενάντια στην αναγνώριση του παλαιστινιακού κράτους από τον ΟΗΕ, χωρίς την συγκατάθεση του Ισραήλ. Προσθέτουμε δε ότι το παλαιστινιακό κράτος που αναγνώριζε στα λόγια ο Ομάμπα ήταν ένα κράτος χωρίς στρατό, ένα κράτος –μη κράτος που δεν θα διέφερε ούτε κατ’ ελάχιστον από τη σημερινή παλαιστινιακή αρχή, απότοκο της συμφωνίας του Οσλο. Επιπλέον δεν γινόταν καμία συγκεκριμένη αναφορά στο λόγο του για την ανάγκη να απομακρυνθούν οι έποικοι από την Δυτική Οχθη και την Ιερουσαλήμ για την αποκατάσταση των συνόρων του 67, γεγονός που καθιστούσε την πρόταση αυτομάτως μη εφαρμόσιμη.

2)Τον Απρίλιο του 2011 ο δικαστής Γκολντστόουν πρόεδρος της επιτροπής που το 2009 συνέταξε έκθεση προς το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, στην οποία αναφερόταν ότι το Ισραήλ ευθύνεται για εγκλήματα πολέμου στην εισβολή στη Γάζα το Δεκέμβρη του 2008, σε άρθρο του στην εφημερίδα Washington Post, επισημαίνει πως η έκθεση «θα μπορούσε να είναι ένα διαφορετικό έγγραφο αν γνώριζε τότε αυτά που γνωρίζει σήμερα». Ο ίδιος τόνισε ότι αν το ισραηλινό κράτος είχε συνεργαστεί μαζί του την εποχή εκείνη θα μπορούσε να του αποδείξει ότι δεν στόχευε σκόπιμα αμάχους. Οι ισραηλινές στρατιωτικές έρευνες αργότερα έριξαν φως στους θανάτους των αμάχων, πρόσθεσε. Με αυτό το άρθρο ο Γκολντστόουν έδινε το πράσινο φως στο Ισραήλ να απαιτεί την κατάργηση της έκθεσης Γκολντστόουν που το βάρυνε με εγκλήματα πολέμου και τον κίνδυνο να περάσουν αξιωματούχοι του το κατώφλι του Διεθνούς Δικαστηρίου.

3)Αρχές Σεπτεμβρίου δημοσιεύεται περιεχόμενο της έκθεσης της επιτροπής Πάλμερ-Ουρίμπε που διακηρύττει ότι ο ναυτικός αποκλεισμός της Γάζας από τους Ισραηλινούς είναι νόμιμος και ότι οι ισραηλινοί κομάντος που εισέβαλαν στα πλοία του Στόλου της Ελευθερίας, εκτελώντας άοπλους ακτιβιστές, είχαν δικαίωμα στην αυτοάμυνα. Αλλωστε, δεκαπέντε μήνες μετά την επίθεση στο Στόλο της Ελευθερίας η «διεθνής κοινότητα» είχε ποικιλοτρόπως δικαιώσει τους σιωνιστές του Τελ-Αβίβ για το δολοφονικό τους όργιο. Αποκορύφωμα ήταν η διεθνής συνεργασία για την αποτροπή του Στόλου της Ελευθερίας ΙΙ, που ολοκληρώθηκε αυτό το καλοκαίρι, με διεκπεραιωτή την «πρόθυμη» κυβέρνηση Παπανδρέου. Η επιτροπή Πάλμερ-Ουρίμπε διορίστηκε από τον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ για να βγάλει ακριβώς αυτό το πόρισμα. Αν η έκδοσή του καθυστέρησε, ήταν γιατί περίμεναν μήπως στο μεταξύ βρεθεί κάποια φόρμουλα συμβιβασμού Τουρκίας-Ισραήλ. Συμβιβασμός δεν βρέθηκε και η απολύτως ελεγχόμενη επιτροπή έδωσε στη δημοσιότητα το πόρισμά της, δικαιώνοντας ένα ακόμη Ισραηλινό έγκλημα.

Δεν θα σταθούμε στις αποφάσεις του ΟΗΕ που παρέμειναν «κενό γράμμα» επί 60 χρόνια, τόσο περί αναγνώρισης 2 κρατών από το 1948, για το δικαίωμα της επιστροφής των παλαιστίνιων προσφύγων στις πατρογονικές τους εστίες μετά τον πόλεμο του 48, μετά τον πόλεμο του 67, τις αποφάσεις του ΟΗΕ ενάντια στο Ισραήλ για τον πόλεμο του 1967, για την απομάκρυνση των ισραηλινών εποίκων. Επί 60 χρόνια η διπλωματία του ΟΗΕ και των κυβερνήσεων αρνούνταν στην πράξη το δικαίωμα των παλαιστίνιων σε μια ελεύθερη πατρίδα, παρέχοντας παράλληλα στο Ισραήλ κάθε δυνατότητα να επεκτείνει τους εποικισμούς σε Δυτική Οχθη και Ιερουσαλήμ, να ξεκληρίζει παλαιστίνιους και να ισχυροποιεί και να επεκτείνει την κατοχή του σε όλη την έκταση της ιστορικής Παλαιστίνης.

Σήμερα τα κράτη της ΕΕ, οι ΗΠΑ, η Ρωσσία βαδίζουν στον ίδιο γνώριμο δρόμο, προβάλλοντας τις «ειρηνικές διαπραγματεύσεις» ως το μόνο μέσο επίλυσης του παλαιστινιακού, όταν ο ισραηλινός στρατός και οι τα ένοπλα τάγματα εφόδου των εποίκων οργιάζουν εις βάρος άοπλων παλαιστίνιων. Για άλλη μια φορά η «διεθνής κοινότητα» εξισώνει τον δήμιο με το θύμα, αναγνωρίζοντας στο τελευταίο ότι το μόνο δικαίωμα που του απέμεινε είναι η «ειρήνη του δήμιου».

Ο παλαιστινιακός λαός με την δική του αντίσταση διατήρησε το ζήτημα της κατοχής της Παλαιστίνης και της απελευθέρωσής της πάντα ζωντανό και πάντα επίκαιρο. Δεν έχουμε κανένα λόγο να πιστεύουμε ότι κάτι τέτοιο θα αλλάξει σήμερα ή στο μέλλον.

Δικτύωση Αλληλεγγύης στην Παλαιστινιακή Αντίσταση

http://www.palestineresist.gr/

0 0 vote
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments