Μέσα στα τόσα αφιερώματα για την παγκόσμια ημέρα της γυναίκας, από τα οποία άλλα ήταν γεμάτα ευχές για εκείνη που είναι μάνα, αδερφή, σύντροφος, σύζυγος αλλά όχι μόνο γυναίκα, γιατί η αξία της άλλωστε έγκειται στον ποιο ρόλο έχει κι άλλα που υπήρξαν πράγματι ουσιώδη δίνοντας αφορμή για συζήτηση και προβληματισμό, έτυχε να πέσω πάνω στο παρακάτω βίντεο.
Επέλεξα να το υποτιτλίσω και να το μοιραστώ γιατί αγγίζει μια ιδιαίτερα ευαίσθητη χορδή της υποκριτικής κοινωνίας μέσα στην οποία ζούμε.

Αν και η ίδια έχω παιδιά και θα μπορούσε κάποιος /α να σκεφτεί ότι μιλάω εκ του ασφαλούς, όπως έχω άλλωστε ακούσει αρκετές φορές αγγίζοντας το συγκεκριμένο θέμα, θυμάμαι ακόμη εκεί γύρω στα 30 τις αγωνιώδεις ερωτήσεις του οικογενειακού αλλά και κοινωνικού μου περιγύρου, για το πότε σκοπεύω να κάνω παιδιά, θυμάμαι ακόμη το ενδόμυχο και απροσδιόριστο άγχος, όταν μάθαινα ότι γνωστές συνομιλήκες μου είχαν ήδη αποκτήσει παιδί. Κι ενώ κάθε μου λογική σκέψη απείχε και αντιδρούσε σε αυτά τα στερεότυπα, προσπαθώντας να αποτινάξει την επί έτη γαλούχηση ότι ο τελικός σκοπός μιας γυναίκας είναι μόνο η μητρότητα, μια αυθόρμητη εσωτερική ανησυχία συχνά πυκνά έβρισκε έδαφος επιβεβαιώνοντας πόσο ριζωμένες μέσα μας είναι οι στερεοτυπικές προσταγές της κοινωνίας ως προς το φύλο μας.

Βλέποντας το βίντεο σκέφτηκα αρκετές φίλες και γνωστές που δεν έχουν παιδιά, άλλες που προσπαθούν απεγνωσμένα να αποκτήσουν χωρίς να ξέρουν οι ίδιες, αν όντως το επιθυμούν, αλλά προσαρμόζονται και θεωρούν δικό τους θέλω, τα θέλω μιας κοινωνίας  που μας διαμορφώνει με τέτοιο τρόπο, ώστε να θεωρούμαστε μη ολοκληρωμένες γυναίκες, μισοί άνθρωποι, αν τυχόν επιλέξουμε ή δεν μπορεσουμε ν’αποκτήσουμε παιδιά. Μέσα στο άγχος και την ανασφάλεια, τη ντροπή πολλές φορές, να ξεστομίσεις όταν είσαι 40 χρονών την απλή φράση «όχι δεν έχω παιδιά».

Με το βιολογικό ρολόι να χτυπαει πάνω από το κεφάλι μας όταν πατήσουμε τα 30, με γονείς, γνωστούς, συντρόφους, φίλους, να επιμένουν άλλοι απροκάλυπτα και προσβλητικά, άλλοι ψιθυρίζοντας με συνωμοτικό ύφος, ότι δεν έχουμε πολύ χρόνο ακόμη να βιώσουμε την ολοκλήρωση ως γυναίκες. «Βρες κάποιον να κάνεις παιδιά, μη ζητάς πολλά».

Έχω δει γυναίκες να πέφτουν σε κατάθλιψη, επειδή δεν κατάφεραν να κάνουν παιδί, έχω δει γυναίκες να κάνουν απίστευτους συμβιβασμούς και εκπτώσεις στην προσωπική τους ζωή μόνο και μόνο για να αποκτήσουν ταίρι, ώστε να μπορέσουν να κάνουν παιδιά. Έχω συναντήσει γυναίκες που ενώ επιλέγουν συνειδητά ότι δεν θελουν να γίνουν μητέρες να αντιμετωπίζουν τις πιο σκληρές κριτικές, τα πιο ευτελή σχόλια.

Το παρακάτω βίντεο αφιερωμένο στις γυναίκες που πέρασαν ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής τους σε κρεβάτια νοσοκομείων προσπαθώντας με εξωσωματικές να κάνουν παιδιά νιώθοντας τη σπάθα της κοινωνίας πάνω από τα κεφάλια τους. Βλέποντας το σώμα τους ν’αλλάζει έχοντας υποστεί κάθε πιθανή ιατρική παρέμβαση, ορμόνες επί ορμόνων να μπαίνουν στο σώμα τους και να θεωρείται όλη αυτή η διαδικασία απολύτως φυσιολογική.

Σ’εκείνες που πέρασαν βράδια κλαίγοντας προσπαθώντας να συνταιριάξουν τα πρέπει μιας κοινωνίας με τα θέλω τους, σ’εκείνες που τελικά στάθηκαν όρθιες και είπαν όχι στην κοινωνική αυτή προσταγή εφόσον δεν την επιθυμούσαν, αλλά και σ’εκείνες που πιθανόν υπέκυψαν για να ικανοποιήσουν συντρόφους και γονείς.

Σε εκείνες που επέλεξαν ελεύθερα να κάνουν παιδιά χωρίς να τα θεωρούν συμπλήρωμά τους, αποφεύγοντας να τα κάνουν δεκανίκια τους, μα κυρίως σε εκείνες που δεν έχουν παιδιά και παλεύουν καθημερινά για να μην θεωρούνται κατώτερες, άκληρες, ανολοκλήρωτες, μισές.

Σύλβια Βαρνάβα

{"video":"https://vimeo.com/207794017","width":"800","height":"450"}

(Κάντε κλικ στο κουμπάκι CC του player για υποτίτλους)

(πηγή του βίντεο  https://www.theguardian.com/)

 

 

Leave a Reply

15 Comments on "Ατεκνία: Γιατί η κοινωνία φοβάται τόσο τις γυναίκες που δεν έχουν παιδιά;"

Notify of
avatar
Sort by:   newest | oldest | most voted
Βούλα
Guest
Όταν η συντάκτρια επηρεάζεται τόσο πολύ απ’ το τί της λέει η κοινωνία, και θυματοποιήται από μόνη της, σημαίνει απλά οτι είναι μια κομπλεξική γυναίκα που βλέπει παντού εχθρούς. Ναι, η ελληνική κοινωνία είναι πίσω ακόμα αλλά ας σταματήσουμε να δίνουμε θάρρος στην κάθε ελληνίδα “θείτσα». Γράφοντας τέτοια αρθρα, μόνο αξία τους δίνουμε. Το κλείδί είναι να πάψουμε να δίνουμε σημασία στο τί λέει ο καθένας. Από την άλλη αναρωτιέμαι βέβαια, γιατί τέτοια λυσσαλέα δαιμονοπίηση της γυναίκας-μητέρας? It’s the fucking circle of life! Βούλα, (45αρα γυναίκα, χωρίς παιδιά, που δεν έδωσε ποτέ σημασία στο τί έλεγε ο οποιοσδήποτε και που… Read more »
Angela Z. Ioannidou
Editor

Το κλειδί είναι να μιλάμε και να αποδομούμε τα στερεότυπα όχι να το βουλώνουμε για να μη δώσουμε «αξία». Με αυτή τη λογική θα έπρεπε να μην αντιδρούμε σε τίποτα π.χ. να μη μιλάμε για τους χρυσαυγίτες μην τους δώσουμε αξία κ.λπ.
Επίσης, δεν βλέπω καμιά δαιμονοποίηση της γυναίκας-μητέρας στο κείμενο. Δεν ξέρω από πού βγάζεις αυτό το συμπέρασμα.

Μαργαριτα
Guest

Το άρθρο μου φαινεται πολύ ξεκάθαρο…οσον αφορα την αντιμετώπιση της ατεκνης γυναίκας.Προσφατα μετακόμισα για επαγγελματικούς λόγους στην Αμερικη , η τύχη μου λοιπόν με πήγε ( ή μάλλον η ατυχία μου ) στη Γιούτα, για όποιον δε ξέρει ας ψάξει, είμαι 32 ετών, κ Δεν έχω ακόμα παιδιά,επίσης δεν ξέρω αν θέλω, τον ρατσισμο λοιπον που έχω νιώσει στη Γιούτα επειδή είμαι ακληρη, είναι απιστευτος…δεν δίνω σημασία, αλλά όχι ότι δεν με πειραζει…. το άρθρο είναι ένα πολύ πολυ ομορφο άρθρο, αλλά αν εμείς οι γυναίκες δε το κατανοούμε.. τι να περιμένουμε…

Μαρίνα Σ.
Guest
Όσο δυνατή κι αν είσαι επηρεάζεσαι, γιατί πολύ απλά δε ζεις στο κενό. Εγώ ας πούμε χέστηκα που με ρωτάνε όλοι πότε θα κάνω παιδιά (είμαι 34) και πότε θα παντρευτώ – αν και αυτό το τελευταίο δεν τους νοιάζει πια, το παιδί τους καίει πιο πολύ. Κι εντάξει οι συγγενείς πες, πάει στο διάολο και το περιμένεις, αλλά ο κάθε τυχαίος «οικογενειακός φίλος» τα «φιλικά ζευγάρια» κτλ κτλ, από πού κι ως πού απαιτούν παιδιά από μένα; Τους λέω στα ίσια ότι δεν τους αφορά, κάνει και πλακίτσα και τέλος. Τι γίνεται όμως όταν μέσα σου είσαι τόσο μπερδεμένη;… Read more »
Μαρία_36
Guest
Δεν θυμάμαι ποτέ τον εαυτό μου να θέλει να γίνει μητέρα. Ποτέ! Ακόμα και όταν ο σύζυγός μου, μου έκανε πρόταση γάμου, του ξεκαθάρισα πως είμαι μια γυναίκα που δεν θα του χαρίσει ποτέ παιδιά. Όχι γιατί δεν μπορώ (για να είμαι ειλικρινής, δεν το έχω ψάξει καν!), γιατί, τόσο απλά, δεν θέλω. Δεν νιώθω την ανάγκη να κάνω παιδιά για να νιώσω αυτήν την ολοκλήρωση για την οποία μιλάει ο κόσμος και είμαι μια χαρά να διοχετεύω όλη μου την αγάπη στον άντρα μου. Σήμερα, μετράμε 9 χρόνια γάμου και το θέμα «Παιδί» δεν έχει τεθεί. Ωστόσο, θυμώνω. Θυμώνω… Read more »
stella
Guest

χιλια μπραβο!! με αντιπροσωπευεις κι εμενα να το ξερεις…ολοι μου λενε τα ιδια για την ευτυχια τους λες κι εγω δεν ειμαι επειδη δεν εχω παιδι!!! ειμαι φουλ ευτυχισμενη με τον ανδρα μου και προς το παρον δεν θελω παιδια..και ειναι επιλογη του καθενος μας κανεις δεν μπορει να μας επιβαλλει την αποψη του!!

Evi
Guest
Θα ήθελα να γράψω κάτι πάνω στο θέμα, από μια άλλη οπτική γωνία, αυτή των παιδιών που γεννιούνται (ή δεν γεννιούνται). Είναι πολύ σημαντικό μια γυναίκα (ένα ζευγάρι) να τεκνοποιεί απόλυτα συνειδητοποιήμενοι και αυτό θα έχει τεράστια σημασία για την εξέλιξη του παιδιού. Θεωρώ ότι για κάνει κάποιος (και πολύ περισσότερο η μελλουσα μητέρα) παιδί πρέπει πραγματικά να το θέλει πολύ. Το παιδί πρέπει να μεγαλώσει σε ένα υγιές περιβάλλον, από γονείς που το αγαπούν, απο μητέρα που το κοιτάζει στα μάτια και συνδέεται μαζί του συναισθηματικά, που έχει όλη την υπομονή να το δει να μεγαλώνει και να εξελίσσεται.Γονείς… Read more »
Johnn
Guest

Αγαπητή Συλβια Βαρνάβα δεν είναι ριζωμένες μέσα σας στερεοτυπικές προσταγές της κοινωνίας ως προς το φύλο σας να κάνετε παιδιά ΕΙΝΑΙ ΒΙΟΛΟΓΙΚΕΣ ΠΡΟΣΤΑΓΕΣ γραμμενες στο DNA σας!!! Καμία σχέση με καμία κοινωνική προσταγή!!! Κανενας ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ κανόνας δεν έκανε όλες τις γυναικες του πλανήτη να αιμορραγουν και να ωοθυλακιορηκτουν κάθε μηνα με απώτερο σκοπό να τεκνοποιησουν! Το ίδιο το σώμα σου, το είναι σου, η βιολογία και η ενδοκρινολογια σου ειναι φτιαγμενη μ’αυτό τον προσανατολισμό και μ’αυτό το σκοπό! ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΌ!!!!

Λουκάς Σταμέλλος
Admin

Τότε να φανταστούμε ότι κι εσείς ζείτε κρεμασμένος στα δέντρα, τρώγοντας καρπούς και κρέας από ζώα που κυνηγήσατε μόνος σας ή με την αγέλη σας, γιατί «ΑΥΤΟ ΠΡΟΣΤΑΖΕΙ ΤΟ DNA ΣΑΣ!!!»

Όμως ζείτε σε κάποια πολιτισμένη ανθρώπινη κοινωνία, σε σπίτι, επικοινωνείτε χρησιμοποιώντας υπολογιστή, κατουράτε σε τουαλέτα και κάνετε μπάνιο, όπως φαντάζομαι και πολλά άλλα που δεν έχουν καμμία σχέση με το τί προστάζει το DNA σας.

Αυτή είναι η διαφορά του ανθρώπινου όντος από τα ζώα: δεν δεσμεύεται από τις συνθήκες του περιβάλλοντός του· μπορεί να τις τροποποιεί για να είναι πιό ευτυχισμένο.

espoir
Guest

Υπάρχει νόημα σήμερα να γιορτάζουμε τη μέρα της γυναίκας στις 8 Μαρτίου;

Βλέποντας απόψεις όπως του Johnn, η απάντηση είναι: ναι, με χέρια και δόντια, μέχρι να εκλείψουν οι άνθρωποι των σπηλαίων.

Θεοδώρα
Guest
«Σ’εκείνες που πέρασαν βράδια κλαίγοντας προσπαθώντας να συνταιριάξουν τα πρέπει μιας κοινωνίας με τα θέλω τους» Πόσο μου ταιριάζει αυτό το κομμάτι του άρθρου…σ’αυτήν ακριβώς τη φάση είμαι και θα πω κι εγώ όπως κάποιες προλαλήσασες πως κι εγώ δεν ζηλεύω τη ζωή των γονιών που βλέπω γύρω μου, αντιθέτως θα ‘λεγα πως αυτοί ζηλεύουν τη δική μου ζωή. Είμαι 37 και 8 χρόνια με τον άντρα μου (τα τελευταία 6 παντρεμένοι) Ποτέ ως τώρα δεν θέλησα συνειδητά και συνειδητοποιημένα να γίνω μάνα, Είμαι εκπαιδευτικός κι επίσης επί 2 χρόνια κρατούσα τα απογεύματα 3 παιδάκια μιας οικογένειας για 4-5 ώρες… Read more »
Sofia
Guest
Ειμαι μια απο αυτες τις γυναικες που μερονυχτα κλαινε γιατι υπεκυψαν σ αυτο που ολη η κοινωνια προσταζει. Το αποτελεσμα ειναι να εγκυμονω ενα παιδι που στην ουσια δεν ηταν δικη μου προτεραιοτητα η αναγκη. Το αποτελεσμα επισης ειναι οτι για να συμβει αυτο, κατεστρεψα τουλαχιστον τρεις ζωες. Την δικη μου, του παιδιου μου καθως κ του συντροφου μου κ μας εγκλωβισα σε εναν φαυλο κυκλο. Τα παιδια πρεπει να ερχονται στον κοσμο μεσα απο οικογενειες ευτυχισμενες κ αγαπημενες. Μεσα απο ενα ζευγαρι που συμπνεει απολυτα στο θεμα της δημιουργιας οικογενειας και οχι γιατι ο ενας κανει χαρη στον αλλον… Read more »
wpDiscuz