Τον Απρίλη του 2017 το World Economic Forum δημοσιοποίησε μια κάπως δυστοπική είδηση. Η σουηδική εταιρία Epicenter προχώρησε -ήδη από τον Γενάρη του 2015- σε μια καινοτομία, βάσει της οποίας οι εργαζόμενοί της θα μπορούσαν να κάνουν τη ζωή τους πιο εύκολη εμφυτεύοντας ένα μικροτσίπ στο σώμα τους. Διακηρυγμένος σκοπός της εταιρίας φυσικά δεν είναι να ούτε να παρακολουθεί ούτε να καταγράφει και να συγκεντρώνει τα δεδομένα που προκύπτουν από την εργασία, την ψυχαγωγία, τις καταναλωτικές συνήθειες και τη γενικότερη καθημερινότητα των εργαζομένων της. Σκοπός της, σύμφωνα με τον συνιδρυτή και διευθύνοντα σύμβουλό της Πάτρικ Μέστερτον, είναι να εξυπηρετούνται σε μικρές καθημερινές λειτουργίες που σχετίζονται με την εργασία τους, όπως το να ανοίγουν τις πόρτες, να χειρίζονται τα μηχανήματα εκτύπωσης ή να αγοράζουν σμούθις με μια κίνηση του χεριού τους.

Αυτή η τεχνολογία είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα παραμείνει προαιρετική. Κανένας νόμος δεν θα μπορέσει να επιβάλει σε κάποιον να ενσωματώσει στον οργανισμό του ένα τσιπάκι. Θα χρειαστούν δεκαετίες, ίσως και αιώνες -αν υποθέσουμε ότι η ιστορία προχωράει με τόσο μονότονα γραμμικό τρόπο-, προκειμένου κάτι τέτοιο να γίνει υποχρεωτικό. Η στιγμή όμως που η άρνηση κάποιου να δεχτεί την εμφύτευση αυτού του τσιπ θα ισοδυναμεί με επαγγελματικό και κοινωνικό αποκλεισμό ή ακόμα η στιγμή που αυτή η άρνηση θα εκλαμβάνεται από κάποιο δικαστήριο ως προσπάθεια συγκάλυψης ύποπτων κινήσεων μπορεί να μην είναι τόσο μακριά. Ούτε φυσικά είναι μακριά ο καιρός που η χρήση που θα κάνει κάποιος θα μπορέσει να θεωρηθεί από την εκκεντρική άποψη ενός δικαστή τόσο ανορθόδοξη, ώστε να μετουσιωθεί σε στοιχείο ενοχής. Στην πραγματικότητα ο καιρός αυτός έχει φτάσει, μόνο που αντί για εμφυτευμένα τσιπάκια αρκούν προς το παρόν τα κινητά τηλέφωνα.

Τον Φλεβάρη του 2015 το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Χαλκιδικής εξέδωσε το 23/2015 βούλευμα με το οποίο παραπέμπει 21 κατηγορούμενους -κατοίκους της Ιερισσού και της Μεγάλης Παναγιάς Χαλκιδικής- να δικαστούν με την κατηγορία ότι συμμετείχαν στον εμπρησμό των εγκαταστάσεων της Ελληνικός Χρυσός στις 17.2.2013. Ως τότε ήταν κάπως δεδομένο ότι τα κινητά τηλέφωνα διαφημίζονταν, περιγράφονταν και πωλούνταν ως συσκευές που καλύπτουν την ανάγκη των καταναλωτών για εξ αποστάσεως επικοινωνία, με την επιπλέον δυνατότητα οι δυο συνομιλητές να μπορούν συγχρόνως να μετακινούνται όπου θέλουν. Αυτή τη χρήση των κινητών τηλεφώνων ως βασική έρχεται να ανατρέψει με την πρότασή της μέσα σε δέκα από τις ογδόντα δύο σελίδες του σχετικού βουλεύματος, όπου και ξεδιπλώνει το σκεπτικό της, η Αντεισαγγελέας Πρωτοδικών Ειρήνη Κεχαγιά.

Βάσει του δυστοπικού της σκεπτικού λοιπόν, 21 άνθρωποι κινδυνεύουν να καταδικαστούν σε πολύ βαριές ποινές, επειδή μετά από την άρση απορρήτου που έγινε στις κεραίες κινητής τηλεφωνίας της ευρύτερης περιοχής, προέκυψε ότι είχαν μεταξύ τους ανταλλαγή τηλεφωνικών κλήσεων. Και καθώς αυτές οι κλήσεις έγιναν στην ευρύτερη περιοχή που βρίσκεται το εργοτάξιο, ώρες σχετικά κοντινές με την επίθεση και ήταν σύντομης διάρκειας, η εισαγγελέας έχει τη βεβαιότητα ότι σχετίζονται με τον εμπρησμό.

«Οι επτά αυτές κλήσεις του κατηγορουμένου Β.Δ., που ενεργοποιούν την κεραία ΣΤΑΓΥΡΑ Ν. ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ, είναι όλες τους τηλεφωνικές συνομιλίες μικρής διάρκειας, καταδεικνύοντας με τον τρόπο αυτό τον “επιχειρησιακό” καθαρά χαρακτήρα των κλήσεων αυτών προς τους συνομιλητές του και επιπλέον δείχνει ότι ο Β.Δ. την επίμαχη στιγμή προ της επίθεσης, αφού ενεργοποιεί την κεραία ΣΤΑΓΥΡΑ Ν. ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ, βρίσκεται τουλάχιστον πλησίον των μεταλλείων στις Σκουριές. Οι εν λόγω κλήσεις που πραγματοποιούνται από τον Β.Δ. είναι σε τόπο και χρόνο κοντινό της επίθεσης.»

Αποκορύφωμα όμως της δικαστικής δυστοπίας, πιο κοντά στον Ξένο του Καμύ αυτή τη φορά παρά στη Δίκη του Κάφκα, αποτελεί το σημείο εκείνο του βουλεύματος, όπου η εισαγγελέας παραπέμπει και τον τελευταίο κατηγορούμενο επειδή δεν σήκωνε το τηλέφωνο όταν τον καλούσε η μαμά του.

«… επομένως συνάγεται ότι το επίμαχο τηλεφώνημα προς την οικεία του Ι.Σ., προκειμένου να επικοινωνήσει με τους οικείους του, και πραγματοποιήθηκε από το κινητό 6946…… του Β.Δ. με τον οποίο και βρίσκονταν μαζί στον ίδιο χώρο. Μάλιστα την 17/2/2013 και από 09:56:41 έως 10:19:09 ώρα, ο Ι.Σ. λαμβάνει στο κινητό του τηλέφωνο κλήσεις, μόνο από το σταθερό τηλέφωνο της οικείας του, συνολικά δεκατρείς φορές, γεγονός που καταδεικνύει ότι αναζητείται από τους οικείους του. Χαρακτηριστικό γνώρισμα αυτής της αναζήτησης αποτελεί και το γεγονός ότι νωρίς το πρωί, δηλαδή την 07:19:48 ώρα της 17/2/2013, δέχεται κλήση από την υπ’ αριθ. 6070…… τηλεφωνική σύνδεση που χρησιμοποιεί η μητέρα του, η οποία επίσης προφανώς τον αναζητούσε.»

Σχόλια:

Notify of
avatar
wpDiscuz