Την Πέμπτη 11 Οκτωβρίου 2018 συνεχίζεται η εκδίκαση της πολύκροτης υπόθεσης που από την Αστυνομία έγινε γνωστή ως υπόθεση «Ληστών του Διστόμου».

Στην προηγούμενη (6η) συνεδρίαση, στις 27 Σεπτεμβρίου, εξετάστηκαν τρεις μάρτυρες κατηγορίας. Ο επικεφαλής της ΕΚΑΜ στην επιχείρηση σύλληψης των Σπύρου Χριστοδούλου, Γρηγόρη Τσιρώνη και Σπύρου Δραβίλα, ο οποίος τελικά αυτοκτόνησε, ο υποδιευθυντής και ο διευθυντής του καταστήματος Eurobank Π. Φαλήρου.

Πρώτος μάρτυρας

Πρώτος κατέθεσε ο επικεφαλής της ΕΚΑΜ ο οποίος, απαντώντας στις ερωτήσεις τόσο της έδρας και της εισαγγελέα, όσο και των συνηγόρων, ανέφερε πως είχε την ενημέρωση ότι, τα άτομα που περίμεναν να βρουν μέσα στο σπίτι στη Χρυσή Ακτή Παναγιάς, σχετίζονται με ληστείες τραπεζών και όχι με τρομοκρατία. Ανάμεσα στα ονόματα που άκουγαν ήταν του Πετρακάκου και του Παλαιοκώστα, όχι όμως του Τσιρώνη, τον οποίον και δεν περίμεναν να βρουν εκεί. Στην αρχή και για κάποια ώρα μάλιστα είχαν την εντύπωση πως πρόκειται για τον Πετρακάκο, μέχρι που δακτυλοσκοπικά διαπιστώθηκε ότι επρόκειτο για τον Τσιρώνη. Ρωτήθηκε επίσης αν υπήρχαν όπλα σε εμφανές σημείο και απάντησε πως, από ό,τι θυμάται, το μόνο εμφανές όπλο ήταν αυτό του αυτόχειρα Σπύρου Δραβίλα.

Μετά την ολοκλήρωση της εξέτασης του μάρτυρα, τον λόγο πήρε η υπεράσπιση επισημαίνοντας τις αντιφάσεις που υπάρχουν ανάμεσα στην κατάθεση του επικεφαλής της ΕΚΑΜ και τα συμπεράσματα της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας για να πάρει την ρητή δέσμευση από την πρόεδρο της έδρας ότι: «Εμείς δεν θα δικάσουμε με βάση τα διαβιβαστικά».

Δεύτερος μάρτυρας

Μάρτ.: Μας έδειξαν μια φωτογραφία και μας είπαν ότι είναι ο Χριστοδούλου.

Πρ.: Σας έδειξαν και σας είπαν «είναι ο Χριστοδούλου»;

Δεύτερος μάρτυρας ο υποδιευθυντής της Eurobank στο Π. Φάληρο στην οποία πραγματοποιήθηκε ληστεία στις 16 Νοεμβρίου 2011 και για την οποία κατηγορούνται Χριστοδούλου, Πετρακάκος, Τσιρώνης και ο αυτόχειρας Σπύρος Δραβίλας, ο οποίος βρίσκονταν στην φυλακή από τον Αύγουστο του 2008 μέχρι και τον Ιούνιο του 2013. Άρα εκ των πραγμάτων αποκλείεται να είχε πάρει μέρος.

Στις 14:20 περίπου, μπήκαν τέσσερα άτομα και φώναξαν «ληστεία». Ήμουν όρθιος, κοντά στην πόρτα, έφτιαχνα τον Η/Υ μιας συναδέλφου. Πρώτα μπήκαν δύο, μετά άλλοι δύο. Ο ένας πήγε στο ταμείο, ο άλλος στο χώρο του διευθυντή. Ένας μου λέει: «πάτησες το κουμπί συναγερμού». Εγώ είπα «ποιο συναγερμό»; Δεν είχα καταλάβει ότι γίνεται ληστεία. Δεν φορούσαν μάσκες, είχαν περούκες και γυαλιά ηλίου. Μας ζήτησαν να ανοίξουμε το χρηματοκιβώτιο.

Το χρηματοκιβώτιο είχε χρονοκαθυστέρηση. Μετά από λίγο κάποιος μάλλον τους ειδοποίησε ότι ήρθε η αστυνομία και αποφάσισαν να φύγουν. Πήραν ομήρους εμένα και τον διευθυντή του καταστήματος. Κάναμε περίπου πενήντα μέτρα τροχάδην. Οι αστυνομικοί ήταν έξω, δεν έκαναν κίνηση, γιατί μας είδαν. Μπήκαμε σε ένα αυτοκίνητο κόκκινο. Αυτός που καθόταν πίσω μου με πρόσεχε με ένα πιστόλι. Μετά από λίγα λεπτά με κατέβασε. Αυτός που καθόταν πίσω μαζί μου, είπε στον οδηγό «σταμάτα το αμάξι να τον σκοτώσουμε». Ο οδηγός σταμάτησε και είπε «κατέβα, εμείς δεν σκοτώνουμε».

Η εξέτασή του συνεχίστηκε για πάνω από μια ώρα απατώντας σε ερωτήσεις της έδρας, της εισαγγελέα και των συνηγόρων υπεράσπισης. Χαρακτηριστικά είναι τα παρακάτω σημεία:

Πρόεδρος: Όταν ήσαστε στο αυτοκίνητο, πώς σας φέρθηκαν;

Μάρτ.: Με έβριζαν. Μέχρι να μπω, απλώς μου έριξαν μια σφαλιάρα.

Πρόεδρος: Λέτε στην κατάθεσή σας ότι σας χτυπούσαν σε όλη τη διαδρομή. Τώρα λέτε για μια σφαλιάρα.

Μάρτ.: Από την ταραχή μου το είπα.

Πρ.: Αναγνωρίσατε κάποιον, θυμάστε ποιούς;

Μάρτ.: Μας έδειξαν μια φωτογραφία και μας είπαν ότι είναι ο Χριστοδούλου.

Πρ.: Σας έδειξαν και σας είπαν «είναι ο Χριστοδούλου»;

Μάρτ.: Ναι.

Πρ: Βίντεο σας έδειξαν;
Μάρτ.: Όχι.

Πρ.: Άλλη φωτογραφία σας έδειξαν;

Μάρτ.: Δε θυμάμαι.

Πρ.: Μα αναγνωρίσατε άλλους δύο με απόλυτη βεβαιότητα! Ξέρετε τί σημαίνει αυτό; Κάνατε την αναγνώριση 10/06/2015.

Μάρ.: Δε θυμάμαι να μου δείξανε φωτογραφία.

Πρ.: Μα την έχετε υπογράψει την κατάθεση!

Μάρ.: Μπορεί να μου έδειξαν κάποιες φωτογραφίες ακόμα. Δεν θυμάμαι.

Πρ.: Κοιτάξτε τους κατηγορούμενους. Αναγνωρίζετε κανέναν;

Μάρ.: Όχι, κανέναν.

Πρ.: Πώς μπορούμε να εξηγήσουμε ότι αναγνωρίσατε δύο;

Ο μάρτυρας δεν απάντησε.

Εισ.: Ξέρετε αν ο διευθυντής αναγνώρισε κανέναν;

Μάρ.: Δεν ξέρω.

Εισ.: Μετά δε συζητήσατε;

Μάρ.: Ναι αλλά δεν είπαμε ονόματα.

 

Πρ.: Στο άλλο αυτοκίνητο ποιοι μπήκαν;

Μάρ.: Ο διευθυντής και οι δυο άλλοι δράστες.

 

Εφέτης: Διαβάσατε την κατάθεσή σας πριν την υπογράψετε;

Μάρ: Δεν θυμάμαι.

Πάρ.: Όταν φύγατε, ήσαστε με την εντύπωση ότι δεν αναγνωρίσατε κανέναν;

Μάρ.: Ναι.

 

Συνήγορος (Πετρακάκου) Ραχιώτης: Είδατε αστυνομικούς όταν βγαίνατε;

Μάρ: Δεν είδα, άκουσα τον μπροστινό να λέει «είναι πίσω μου, να ρίξω;», «όχι, προχώρα» απάντησε άλλος.

Ραχ: Ποιός ο σκοπός, που σας πήραν ομήρους;

Μάρ: Φαντάζομαι για να έχουν ασφαλή διέξοδο λόγω αστυνομίας, για να μη τους πυροβολήσουν.

 

Συνήγορος (Τσιρώνη) Παπαδάκης: Κληθήκατε ποτέ να δείτε ζωντανά τους κατηγορούμενους ώστε να αναγνωρίσετε μετά τη σύλληψη;

Μάρ: Όχι.

Τρίτος μάρτυρας

Τη λέξη «απόλυτη βεβαιότητα» δεν την είπα ποτέ. Απόλυτος για να είναι κάποιος πρέπει να έχει τον άνθρωπο απέναντι κι όχι με φωτογραφίες. Μου έδειξαν φωτογραφίες προσώπων αλλά δεν ξέρω αν στην κατάθεσή μου επισυνάφθηκαν οι ίδιες φωτογραφίες.

Ραχιώτης: Ο σκοπός που σας πήραν ομήρους, ποιός ήταν;

Μάρ.: Να διαφύγουν ήθελαν. Ήταν ο πιο αναίμακτος τρόπος να διαφύγουν.

Η διαδικασία συνεχίστηκε με την εξέταση του διευθυντή του καταστήματος της Eurobank, για την ίδια ληστεία.

Μπήκαν τέσσερις. Οι δύο έκαναν κίνηση διασποράς στον χώρο. Φώναξαν «ληστεία». Μας είπαν να μη πατήσουμε το μπουτόν.

Μου ζήτησε ένας να κατεβούμε να ανοίξουμε το χρηματοκιβώτιο και ήθελαν να ανοίξουμε και το ΑΤΜ. Του είπα ότι δεν μπορώ μόνος, γιατί χρειάζεται συνδυασμό δύο ατόμων, ένας με κλειδί κι ένας με κωδικό. Είχε χρονοκαθυστέρηση.

Άρχισε να φωνάζει και να βρίζει γιατί δεν ανοίγει. Στα 5-6 λεπτά άρχισε να αγχώνεται και πήγαμε επάνω να δει τί γίνεται. Με πήρε μαζί του. Εκεί είδαμε στο ισόγειο ότι οι ΔΙΑΣ είχαν ακροβολιστεί. Ο ένας εκ την ληστών έβγαλε πολεμικό όπλο. Στο μεσοδιάστημα πήραν τα χρήματα από το ταμείο κι από ένα μικρό χρηματοκιβώτιο κάτω απ’ το ταμείο.

Τους ζήτησα να συνεργαστούμε, όταν είδα τα όπλα, να μη γίνει κανένα κακό. Τους είπα να βγούμε από τη θύρα ασφαλείας. Πράγματι, έτσι έγινε και ορθά. Πήραν εμένα, τον υποδιευθυντή κι έναν πελάτη σαν ασπίδα. Ο πελάτης σκόνταψε στο δρόμο και τον άφησαν. Με έβαλαν σ’ ένα αμάξι, Mercedes χρυσαφί, μικρό. Οι άλλοι μπήκαν σ’ ένα κόκκινο Fiat Punto. Φύγαμε προς διαφορετικές κατευθύνσεις και παραβιάσαμε και κόκκινα.

Πρ.: Σας χτύπησαν;

Μάρ.: Όχι.

Πρ.: Ούτε μέσα;

Μάρ.: Ένα σπρώξιμο πάνω στην ένταση. Δεν είναι θέμα. Αυτό που δεν ήταν ωραίο ήταν το πιστόλι στον κρόταφο. Αλλά δεν απείλησαν. Να ληστέψουν ήθελαν μόνο. Ήταν μια ληστεία πιο οργανωμένη από τις άλλες.

Η έδρα επιδεικνύει στον μάρτυρα φωτογραφίες του κατηγορούμενου Χριστοδούλου.

Μάρ.: Τα βιομετρικά του ταιριάζουν μ’ αυτόν που κατέβηκε μαζί μου στο χρηματοκιβώτιο. Κάτι άλλο δε μπορώ να πω.

Πρ.: Ποιά βιομετρικά;

Μάρ.: Ύψος, σωματότυπος και χείλη.

Πρ.: Μα εδώ λέτε, στην κατάθεσή σας, «από τα μάτια».

Μάρ.: Από τα μάτια πώς; Αφού φορούσε γυαλιά ηλίου.

Πρ.: Αυτό λέω κι εγώ.

Μάρ.: Είδα τα μάτια μέσα από τα γυαλιά.

Μάρ.: Μας έδειξαν φωτογραφίες της σήμανσης και άλλες με καλυμμένα πρόσωπα από ληστείες άλλων τραπεζών.

Πρ.: Ποιους αναγνωρίσατε;

Μάρ.: Δύο θυμάμαι ότι αναγνώρισα. Αυτόν που ήρθε μαζί μου στο χρηματοκιβώτιο και τον νεαρό με το άσπρο μπλουζάκι.

Πρ.: Με απόλυτη βεβαιότητα τους αναγνωρίσατε;

Μάρ.: Όσο μπορώ να έχω από φωτογραφία σε φωτογραφία. Κάτι που είναι σχετικό.

Πρ.: Εκτός από αυτόν που εσείς λέτε ότι είναι ο Χριστοδούλου, η αναγνώριση για τους άλλους τρεις έγινε μόνο σε σύγκριση με φωτογραφίες άλλων υποθέσεων;

Μάρ.: Προσπαθούσα να δω ποιός μοιάζει με ποιον. Τη λέξη «απόλυτη βεβαιότητα» δεν την είπα ποτέ. Απόλυτος για να είναι κάποιος πρέπει να έχει τον άνθρωπο απέναντι κι όχι με φωτογραφίες. Μου έδειξαν φωτογραφίες προσώπων αλλά δεν ξέρω αν στην κατάθεσή μου επισυνάφθηκαν οι ίδιες φωτογραφίες. Αυτός με την καμπαρντίνα και τη φαλάκρα είχε το γενικό πρόσταγμα. Ήρεμος και χωρίς εντάσεις να κάνει αυτό που πρέπει να κάνει. Ήταν ο πιο ψύχραιμος.

Πρ.: Αναγνωρίζετε κανέναν;

Μάρ.: Δε μου θυμίζουν τίποτα. Με τους ανθρώπους εδώ, τι να πω, δεν μου μοιάζουν.

Εισαγγελέας: Στο αυτοκίνητο σας είπαν κάτι;

Μάρ.: Ο ένας μου είπε ότι εγώ πάτησα το συναγερμό. Το αρνήθηκα.

Εισ.: Τρομάξατε;

Μάρ.: Ε, ναι, λογικό. Ήταν κι η πρώτη μου ληστεία. Δύο εργαζόμενες παραιτήθηκαν μετά. Η πρώτη οργανωμένη ληστεία. Παλιά έρχονταν για ένα, ενάμισι λεπτό κι έφευγαν. Αυτή ήταν η πρώτη που ήταν οργανωμένη. Δεν έδειχναν διάθεση να χρησιμοποιήσουν τα όπλα, δεν ήθελαν να σκοτώσουν. Ήθελαν μόνο να ληστέψουν.

Εισ.: Σας είπαν τίποτε άλλο;

Μάρ.: Βγαίνοντας απ’ το αμάξι, μου λέει: «ήταν η τυχερή σου μέρα». Κι ήταν αλήθεια και χαίρομαι γιατί δεν σκότωσαν κανένα.

Ραχιώτης: Ο σκοπός που σας πήραν ομήρους, ποιός ήταν;

Μάρ.: Να διαφύγουν ήθελαν. Ήταν ο πιο αναίμακτος τρόπος να διαφύγουν.

Παπαδάκης: Είπατε ότι αναγνωρίζετε τον Τσιρώνη από τη μύτη.

Μάρ.: Όχι, δεν είπα αυτό, είπα ότι του μοιάζει στη μύτη.

avatar
  Subscribe  
Notify of