10 χρόνια

10 χρόνια: 2011 - 2021

Το αίμα του lockdown δεν έχει μόνο την απόχρωση του κορονοϊού

Μιχάλης Χρυσοχοΐδης: «Η εγκληματικότητα μειώνεται. Η εγκληματοφοβία αυξήθηκε για λόγους συγκεκριμένους και συγκυριακούς»

Οι λαμπροί νεοφιλελεύθεροι οικονομολόγοι, εκτός από την θεωρία του trickle down effect, έχουν χαρίσει στην ανθρωπότητα, άλλη μια κομπογιαννίτικη θεωρία, αυτήν της θεωρίας του ελατηρίου (catch-up effect). Σύμφωνα με αυτήν, όταν η δραστηριότητα μιας υπανάπτυκτης οικονομίας περιορίζεται για καιρό, έπειτα από αυτό το διάστημα, ακολουθεί μια έκρηξη, σημειώνοντας θετική άνοδο. Κάτι τέτοιο δε συνέβη και δεν πρόκειται να συμβεί στην ελληνική οικονομία, αλλά ίσως έχει συμβεί σε κοινωνικό επίπεδο τους τελευταίους μήνες. Μια έκρηξη της βίας, η οποία όφειλεται στο lockdown και όχι, βέβαια, «στην άρση του».

Η κοινωνία βρέθηκε κλεισμένη και σε αναστολή επί έξι μήνες. Ανεστάλησαν οι καθημερινές ώρες στο γραφείο και τη δουλειά, ανεστάλη η υγεία, ανεστάλη η διασκέδαση, ανεστάλη ο έρωτας και συνολικά η ζωή μας. Σαφώς στα παραπάνω υπάρχουν εξαιρέσεις: επιχειρηματικοί όμιλοι που πλούτισαν, σχέσεις που άνθισαν, νέοι και νέες που παραστράτησαν από το νόμο και πήραν τη ζωή τους πίσω πριν τους τη δώσει ο νομοθέτης. Η συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας όμως έχει δεχθεί μια συγκλονιστική πίεση, που δεν ήταν τόσο πρωτόγνωρη, όσο ήταν αδύνατη η διαχείρισή της ανάμεσα σε τέσσερις τοίχους.

Αν χάσεις τη δουλειά σου, μπορείς να ψάξεις να κάνεις λειψά μεροκάματα κάπου, αν χάσεις έναν άνθρωπο μπορείς να ξεφύγεις για λίγες ημέρες ή να πιείς την κάβα σε ένα συνοικιακό μπαρ με την παρέα σου. Τέλος αν χάσεις κυριολεκτικά έναν άνθρωπο, έχεις την ευκαιρία να τον αποχαιρετήσεις αξιοπρεπώς. Η ανάγκη για άμεση διαχείριση υπαρκτών προβλημάτων, μέσα σε ένα νέο πλαίσιο με νέους κανόνες και όρια, παρήγαγε με βεβαιότητα εξαιρετική βία στο εσωτερικό των ανθρώπων. Αυτή η βία δεν μπορούσε παρά να εξωτερικευτεί.

Η βία που δέχθηκε η κοινωνία ήταν πολυπρόσωπη, ήταν αυτονόητα οικονομική για κάποιους/ες, ήταν ψυχολογική λόγω του εγκλεισμού και της απώλειας, ήταν και φυσική για όσους/ες βρέθηκαν στο δρόμο.
Από την άρση των περιοριστικών μέτρων και έπειτα παρακολουθούμε μια σειρά από κοινωνικά φαινόμενα που «συγκλονίζουν» τον κόσμο, ωσάν κεραυνοί εν αιθρία.

Η αρχή έγινε με τη σωρεία παραβιαστικών συμπεριφορών σε δρόμους τις νυχτερινές ώρες με την πρώτη χαλάρωση των μέτρων. Τις πρώτες δυο εβδομάδες της άρσης των μέτρων το instagram πλημμύριζε με καταγγελίες για άνδρες που ακολουθούσαν κοπέλες μέχρι τα σπίτια τους και για λοιπές παραβιαστικές συμπεριφορές τα βράδια. Πιωμένοι και ουδόλως καταπιεσμένοι άνδρες, ξεχύθηκαν μετά από μήνες σε πλατείες και γειτονιές, αναζητώντας κυριολεκτικά θήραμα. Αναφορικά με τα περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας, η νεοσύστατη Διεύθυνση Πρόληψης Βίας του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, είχε προτεραιότητα την καταστολή των φοιτητών/τριων, αντί να φροντίζει για τον περιορισμό του φαινομένου σε μια περίοδο που τα ζευγάρια ήταν κλεισμένα για ώρες μέσα στο σπίτι.

Παράλληλα με αυτό, για ένα και πλέον μήνα στη Θεσσαλονίκη παρακολουθούσαμε την έξαρση της οπαδικής βίας μεταξύ των οπαδών του ΠΑΟΚ και του Άρη. Το οπαδικό κίνημα εξωτερικεύει την ένταση και τα πάθη του μέσα στα γήπεδα. Με τα γήπεδα να είναι κλειστά, οι οπαδοί αναζητούσαν να αναπαράγουν την ταυτότητά τους. Το πάθος τους για την ομάδα τους μπορούσε να εκφραστεί περιορισμένα πλέον στο δρόμο, και το μόνο που έμενε για να εκφραστεί στο δρόμο ήταν η βία για την ομάδα, μια έκφραση καθόλα σύμφωνη με τη βία που παρακολουθούσαμε παντού γύρω μας.

Τους τελευταίους μήνες, ληστείες και αποτρόπαια εγκλήματα κοσμούσαν τακτικά τα δελτία ειδήσεων, όταν αυτά δεν έπρεπε να ασχοληθούν άλλο με τον κορονοϊό, γιατί άνοιγε παραδείγματος χάριν η αγορά. Σειρά από ανεξιχνίαστες ανθρωποκτονίες έχουν προκύψει τις τελευταίες εβδομάδες. Αυτό που προκάλεσε τον διάλογο στη δημόσια σφαίρα ωστόσο, ήταν οι δολοφονίες στον πόλεμο που έχει ξεσπάσει στους κύκλους της Ελληνικής Μαφίας. Πέντε δολοφονίες μέσα σε διάστημα μικρότερο από 2 μήνες.

Η σειρά που παρατέθηκαν τα φαινόμενα δεν είναι τόσο χρονολογική, όσο ιεραρχική. Η ελλαδική επικαιρότητα έχει ταραχθεί από τα χτυπήματα στο εσωτερικό της ελληνικής μαφίας, αλλά τα παραπάνω προκύπτουν ανεξαρτήτως κοινωνικών συνθηκών και συνήθως συνδέονται και με πολιτικές επιλογές. Τα γεγονότα που συνδέονται άμεσα με την κοινωνία είναι οι συνεχείς και καθημερινές δολοφονίες σε όλη την επικράτεια, η συνεχής και απρόκλητη βία, καθώς και οι ρατσιστικές, παραβιαστικές και αντικοινωνικές συμπεριφορές.

Η εγκληματική διαχείριση της πανδημίας μέσα από το lockdown, εκτός από 5.000 και πλέον νεκρούς συμπολίτες μας μέσα σε διάστημα μικρότερο των τριών μηνών, έχει καλλιεργήσει και ένα ψυχοκοινωνικό έδαφος σπαρμένο με βία που είναι έτοιμη να φυτρώσει σε κάθε γειτονιά της επικράτειας και ποτίζει ήδη καθημερινά με αίμα τους δρόμους.

4.3 6 votes
Article Rating

Σχόλια

Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments
Αλέξανδρος Λιτσαρδάκης
«Ούτε σκύλος, ούτε γάτος. Γατόσκυλος, και δεν είμαι στην υπηρεσία σας»
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x
Μετάβαση στο περιεχόμενο