Τα κείμενα πιτσιρικάδων από 13 έως 17 ετών που έζησαν τους βομβαρδισμούς των Ισραηλινών στη Γάζα το Δεκέμβριο 2008-Ιανουάριο του 2009 σκηνοθετεί η Μάνια Παπαδημητρίου. Στην παράσταση με τίτλο «Η Γάζα είναι… –μαθήματα επιβίωσης» παρουσιάζονται τα λόγια παιδιών που απασχόλησαν μαθητές και καθηγητές από 40 χώρες και που στις 29 Νοεμβρίου του 2010 παρουσιάστηκαν στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, με σκοπό να καταλάβουν αυτοί που ορίζουν τις τύχες των λαών τι συμβαίνει στις ψυχές των παιδιών, όταν καταπατώνται όλα τα άρθρα των συνθηκών που οι ίδιοι έχουν υπογράψει. Και τα παιδιά στην αποκλεισμένη Γάζα ξέρουν πολύ καλά τι σημαίνει αυτό.
Για ακόμη μία φορά, μετά την παράσταση «Το όνομά μου είναι Ρέιτσελ Κόρι», η Μάνια Παπαδημητρίου καταφέρνει να αγγίξει το θέμα επί της ουσίας. Μας ξαφνιάζει, μας συγκινεί, μας προβληματίζει. Οι πέντε αξιόλογοι ηθοποιοί, η Δήμητρα Σύρου και η Μάρω Αγρίτη (που μας μάγεψαν στη «Ρέιτσελ Κόρι»), ο Μάνος Καπερώνης, ο Αυγουστίνος Κούμουλος και η Δανάη Παπουτσή μας καθηλώνουν. Σε συνδυασμό με το βιντεοσκοπημένο υλικό που παρουσιάζεται και την καταπληκτική, live μουσική της Άννας Τσιγκούλη, ταξιδεύουμε στη Γάζα και –κυρίως- στις καρδιές των παιδιών.
Και μαθαίνουμε, επίσης. Όχι μόνο την ιστορία και το χρονικό των βομβαρδισμών ή την επίδραση του θεάτρου του δολοφονημένου σκηνοθέτη Τζουλιάνο Μερκαμίς (στον οποίον αφιερώνεται η παράσταση) στα παιδιά, αλλά και τη δύναμη που μπορεί να κρύβεται μέσα στον άνθρωπο. Την ίδια στιγμή που μας διηγούνται τα προβλήματα, τους φόβους, τον αποκλεισμό, τις δολοφονίες, αλλά και τις ελπίδες τους κάποτε να μπορέσουν να ταξιδέψουν, βροντοφωνάζουν «Θα μείνω στη Γάζα. Γιατί είναι η ομορφότερη πόλη του κόσμου!». Μήνυμα ζωής για τους άλλους δοκιμαζόμενους λαούς, όπως ο δικός μας, που «ματώνουν» από το φευγιό των ανθρώπων τους. Τα παιδιά της Γάζας δίνουν όντως μαθήματα επιβίωσης…
Μια τέτοια παράσταση για τον λαό-σύμβολο του πλανήτη, τους Παλαιστινίους, δεν θα μπορούσε να μην έχει αναφορές στη σημερινή κατάσταση της Ελλάδας. Και σε μια τέτοια χρονική στιγμή, που η… συντεταγμένη (λέμε τώρα) Πολιτεία έχει βάλει σκοπό να ξεχάσουμε τι γίνεται στη Γάζα, μπροστά στη… πολυδιαφημισμένη «φιλία» με το Ισραήλ, η παράσταση είναι η απαραίτητη φωνή που μας «ξυπνά» και βάζει τα πράγματα στη θέση τους.
Γνώμη μου είναι ότι την παράσταση πρέπει να τη δουν οι μαθητές –και όχι μόνο- κάθε σχολείου. Για να μάθουν τι γίνεται λίγα μίλια μακριά, στη Μεσόγειο, για να νιώσουν ότι αφού τα παιδιά της Γάζας συνεχίζουν να αγωνίζονται, μπορούν κι αυτά, εδώ, παντού… Και γιατί «οφείλουμε να αναπληρώσουμε το κενό που έχει αφήσει η κυβερνητική πολιτική. Χρειαζόμαστε να διαμορφώσουμε πολιτική των λαών. Για αυτό τέσσερεις λέξεις έχω να σας πω «Οικονομικό και πολιτικό μποϊκοτάζ», όπως είχε πει η Ναόμι Κλάιν στην συγκέντρωση στο Τορόντο.
Σ’ ευχαριστούμε Μάνια. Σας ευχαριστούμε Μάρω, Δήμητρα, Δανάη, Μάνο, Αυγουστίνο, Άννα, όλους εσάς που ανεβάζετε μια τέτοια παράσταση, κόντρα στον καιρό. Είναι κι αυτό μια ένδειξη πως ναι, υπάρχει ελπίδα.

Πληροφορίες
Επί Κολωνώ, 210 5138067
www.epikolono.gr e-mail: [email protected]
Ναυπλίου 12 & Λένορμαν 94, Κολωνός – Αθήνα
Στάση Μεταξουργείο

Σχετικά links:
          Για τους συντελεστές της παράστασης http://bit.ly/v6pZ6Q
          Συνέντευξη της σκηνοθέτιδος Μάνιας Παπαδημητρίου στο http://www.rednotebook.gr/details.php?id=3449
          Για την κατάσταση στη Γάζα: www.intifanda.gr
          Και φυσικά: http://www.shiptogaza.gr/

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments