Στις 28 Φεβρουαρίου συνεχίστηκε η εκδίκαση του εφετείου του Τάσου Θεοφίλου. Η διαδικασία ξεκίνησε με την ανάγνωση του παραπεμπτικού βουλεύματος για τους  Καραγιαννίδη, Μητρούσια, Σακκά, Αντωνίου, Πολίτη, Βογιατζάκη, Ράλλη, Τσάκαλου και άλλων ως προς τη συμμετοχή τους στη Συνωμοσία των Πυρήνων της Φωτιάς.
Για άλλη μια φορά διαβάζονται έγγραφα που έχουν ενταχθεί  στην δικογραφία του Θεοφίλου χωρίς να αφορούν την δική του δικαστική υπόθεση και χωρίς πουθενά σ’αυτά ν’αναφέρεται τ’όνομά του ή έστω να υπάρχει η παραμικρή νύξη για εμπλοκή του σε κάτι απ’όσα καταγράφουν.  

Μια άσκοπη ανάγνωση λοιπόν του βουλεύματος παραπομπής άλλων κατηγορουμένων, καθώς και έγγραφα με στοιχεία που αφορούν δικογραφίες άλλων προσώπων, κάποιες από τις οποίες μάλιστα εκκρεμούν. Γίνεται φανερό πως η τακτική αυτή της καταχρηστικής ανάγνωσης εγγράφων άσχετων με την υπόθεση του Θεοφίλου, στοχεύει απλά στην επιβάρυνσή του με την δημιουργία κλίματος.
Επιπλέον το βούλευμα που διαβάστηκε όπως τόνισε η συνήγορος κ. Παπαρρούσου, δεν φανερώνει άλλωστε την τρέχουσα πραγματικότητα, μιας και για παράδειγμα ο Πολίτης και η Στέλλα Αντωνίου όπως και αρκετοί άλλοι που αναφέρονται στο βούλευμα, έχουν απαλλαγεί από τις κατηγορίες .
Όπως ήταν αναμενόμενο η εισαγγελέας επέμεινε, ότι εφόσον υπάρχουν μέσα στην δικογραφία πρέπει να διαβαστούν.
Άποψη διόλου τυχαία καθώς δεν θα πρέπει να ξεχνάμε, ότι εξαιτίας της αντιτρομοκρατικής διαβάζονται οι δικογραφίες άλλων προσώπων, που έχουν κατηγορηθεί για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση, και η οποία αντιτρομοκρατική με λογικά άλματα συνέδεσε τον Θεοφίλου με την οργάνωση Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς και κινδυνεύει να θιγεί το γόητρο των υπαλλήλων της, αν και εφόσον δεν ενταχθούν στα αναγνωστέα.

Θυμίζουμε εδώ, ότι οι υπάλληλοι της αντιτρομοκρατικής στις καταθέσεις τους δεν είχαν να πουν τίποτε το αξιόποινο εις βάρος του Θεοφίλου παρά μόνο ότι τον είχαν δει να παίρνει σουβλάκια μαζί με τον Σακκά και σαφώς για το περίεργο ανώνυμο τηλεφώνημα που κατεδείκνυε τον κατηγορούμενο ως δράστη της ληστείας της Πάρου. Ένα τηλεφώνημα για το οποίο ήρθαν σε αντιφάσεις στις καταθέσεις τους οι αστυνομικοί, όσον αφορά το ποιος το έλαβε, αν κρατήθηκε αρχείο, αν μπορούν να εντοπίσουν από το ποιον έγινε.

Στη συνέχεια της δίκης, διαβάστηκε η αθωωτική απόφαση του εφετείου για τον Τάσο Θεοφίλου ως προς την κατηγορία της “αντίστασης κατά της αρχής”.
Το Εφετείο τότε οδηγήθηκε στην απόφαση της αθώωσής του, εφόσον λογικά όπως αποδείχτηκε οποιαδήποτε κίνηση έγινε από τον κατηγορούμενο ήταν απλά αντανακλαστική και ενστικτώδης, λόγω του ότι τον περικύκλωσαν αρκετοί αστυνομικοί που δεν μπορούσε καν να διακρίνει την ιδιότητά τους, μιας και είχαν μακριά μαλλιά και φορούσαν πολιτικά και δεν του γνωστοποίησαν την ταυτότητά τους.  
Άλλωστε η μόνη αντίσταση που προέβαλε ήταν ένα σπρώξιμο σε μία αστυνομικό και τίποτε περισσότερο, κίνηση που με βάση την κοινή λογική είναι απολύτως φυσική, εφόσον ο οποιοσδήποτε, αν νιώσει ότι απειλείται ξαφνικά, θα αντιδράσει αυθόρμητα με κάποιον τρόπο.
Πρωτόδικα όπως τόνισε η κ. Παπαρρούσου λόγω του τρομοκρατικού πολιτικού κλίματος που είχαν χτίσει τα ΜΜΕ για το πρόσωπο του Θεοφίλου και που τον παρουσίαζαν και ως επικίνδυνο ο οποίος αντιστάθηκε και επιτέθηκε κατά την προσαγωγή του, χρειαζόταν μια καταδίκη.
Στο Εφετείο πλέον που το κλίμα αυτό είχε καταλαγιάσει και τοποθετήθηκαν τα γεγονότα καθαρά και σωστά φάνηκε πανηγυρικά η αρχική υπερβολή της αντιτρομοκρατικής και η οποιαδήποτε εύλογη αντανακλαστική κίνηση που ήταν απλά ένα σπρώξιμο, κρίθηκε απολύτως δικαιολογημένη, γεγονός που οδήγησε στην αθώωση του Θεοφίλου από την συγκεκριμένη κατηγορία.  

Προκύπτει όμως, όπως τόνισαν οι συνήγοροι, πλέον ένα δικονομικό πρόβλημα με αυτή την απαλλαγή του. Η αντίσταση για την οποία τον κατηγόρησαν και που εξαιτίας της υποτίθεται πήραν το βιολογικό του υλικό δεν υφίσταται ως κατηγορία. Βγαίνει εύλογα το συμπέρασμα επομένως ότι έγινε καθαρή μεθόδευση από την αντιτρομοκρατική, ώστε να κατασκευαστεί μια κατάσταση που θα τους επέτρεπε να του αποσπάσουν DNA. H παράμετρος αυτή θα ενταχθεί στις αντιρρήσεις που αργότερα κατά την συγκεκριμένh δικάσιμο, θα καταθέσουν οι συνήγοροι ως προς την ανάγνωση της έκθεσης της εργαστηριακής εξέτασης του DNA .

Η εισαγγελέας στη συνέχεια με χαρακτηριστική εμπάθεια εναντίον του  κατηγορουμένου, η οποία πλέον έχει γίνει ορατή σε όσους παρακολουθούν τη δίκη, ζητά επίμονα να διαβαστεί η έκθεση, που αφορά τα αντικείμενα που βρέθηκαν στο σπίτι του στην Καλαμαριά, πιθανότατα λόγω της ύπαρξης κάποιων σφραγίδων από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο και την Κτηνιατρική Σχολή. Σε σχόλιο της Προέδρου ότι δεν υπάρχουν κατηγορίες που αφορούν την ύπαρξη αυτών των σφραγίδων, η εισαγγελέας αντιδρά χάνοντας την ψυχραιμία της και επιμένοντας με θυμό να διαβαστούν όλα τα αντικείμενα.

Στο δικαστήριο ακολούθησε μια παράδοξη σκηνή, με την εισαγγελέα να επικαλείται ένα έγγραφο  που στάλθηκε από την ΔΑΕΕΒ στην εισαγγελία  (Διεύθυνση Αντιμετώπισης Ειδικών Εγκλημάτων Βίας κοινώς Αντιτρομοκρατική) και προστέθηκε τον Ιούνιο του 2016 στην δικογραφία και το οποίο αναφέρει ότι βρέθηκε το αποτύπωμα κάποιου Ιωάννη Χρυσικού σε βιβλίο που είχε ο Θεοφίλου στο σπίτι στη Λαμία. Μάλιστα το έγγραφο σημειώνει ότι θα πρέπει να εξεταστούν τυχόν ποινικές ευθύνες του Ιωάννη Χρυσικού του οποίου βρέθηκε το αποτύπωμα. Οι συνήγοροι αντέδρασαν ζητώντας να μάθουν με βάση ποιο άρθρο μπορεί η ΔΑΕΕΒ να προσθέτει έγγραφα ερήμην του κατηγορουμένου, όποια στιγμή θέλει και κυρίως πώς συνδέεται με την συγκεκριμένη υπόθεση το έγγραφο αυτό.

Στην προσπάθειά της η εισαγγελέας να δικαιολογήσει και να εξηγήσει τα αδικαιολόγητα οδηγήθηκε σ’ένα λογίδριο που δεν έβγαλε κανένα νόημα. Ούτε πώς και γιατί βρέθηκε αυτό το έγγραφο στη δικογραφία και γιατί προστέθηκε, ούτε ποιος είναι ο συνδετικός κρίκος με την υπόθεση του Θεοφίλου, ούτε σαφώς γιατί θεωρεί η ΔΑΕΕΒ ότι πρέπει να εξεταστούν ποινικές τυχόν ευθύνες αυτού του Χρυσικού, που κανένας βέβαια δεν γνωρίζει ποιος είναι κι αν έχει διαπράξει κάποιο αδίκημα. Εκτός κι αν το αδίκημά του έγκειται όπως είπε η κ. Παπαρρουσου στο ότι κάποια στιγμή έπιασε ένα βιβλίο.
Ο ίδιος ο Θεοφίλου παρεμβαίνοντας ζήτησε να μάθει αν γνωρίζουν κάτι γι’αυτόν τον Χρυσικό και ποιος είναι καθώς ο ίδιος δεν ξέρει κανέναν με αυτό το όνομα, απορία στην οποία δεν πήρε καμία απάντηση.

Η κ. Παπαρρούσου στο σημείο αυτό, τόνισε το αυτονόητο που δυστυχώς με τέτοιες παρεμβάσεις κινδυνεύει να χαθεί, ότι η εισαγγελέας υποτίθεται πως οφείλει να ερευνά κατά ίσο τρόπο και με την ίδια ένταση και την αθωότητα και την ενοχή του κατηγορουμένου. Το συγκεκριμένο έγγραφο όπως σημειώθηκε από τους συνηγόρους δεν τους επιφέρει κάποια δικονομική βλάβη αλλά είναι άσχετο, παρόλα αυτά εγείρει ερωτηματικά η τακτική αυτή.  

Η έδρα προχώρησε στη συνέχεια στην ανάγνωση της έκθεσης που αφορά την εύρεση αποτυπωμάτων στην ύποπτη μοτοσυκλέτα στην Πάρο και στον κάδο σκουπιδιών κοντά στο σημείο όπου κάηκε το αυτοκίνητο των δραστών. Κανένα από τα αποτυπώματα δεν ταυτίζεται με εκείνα του Θεοφίλου.

Πριν ακολουθήσει η ανάγνωση της έκθεσης της εργαστηριακής εξέτασης DNA, οι συνήγοροι υπέβαλαν στο δικαστήριο τις αντιρρήσεις τους ως προς την αξιοποίηση του DNA και την παράνομη κτήση του.  

Οι αντιρρήσεις που υπεβλήθησαν αφορούν τις βασικές δικονομικές και επιστημονικές ελλείψεις που περιλαμβάνει αυτή η έκθεση.  

Με βάση τον ποινικό κώδικα οφείλεται να διατυπώνεται ο λόγος λήψης του βιολογικού υλικού κάτι που στην περίπτωση του Θεοφίλου δεν συνέβη. Θα πρέπει να ορίζεται αν το βιολογικό υλικό δόθηκε με συναίνεση του κατηγορουμένου, για ποιο σκοπό και με ποιο υλικό πρόκειται να συγκριθεί.

Στο πρωτόκολλο της λήψης του DNA του Θεοφίλου ούτε αναφέρεται για ποιο λόγο γίνεται η λήψη, ούτε τι υλικό λαμβάνεται, ούτε πως ο κατηγορούμενος αρνήθηκε να του πάρουν βιολογικό υλικό και γιατί.

Με βάση τη νομοθεσία παλαιότερα ήταν παράνομη η λήψη DNA χωρίς τη συναίνεση του κατηγορουμένου, στη συνέχεια με μια νεοσύστατη διάταξη επιτρέπεται πλέον η δια της βίας λήψη βιολογικού υλικού από όποιον κατηγορούμενο κατηγορείται για κακούργημα ή πλημμέλημα που τιμωρείται με πάνω από 3 μήνες. Μια διάταξη που σαφώς είναι αντισυνταγματική και ενάντια στις διεθνείς διακηρύξεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Η εξέταση αντικειμενικά θα πρέπει να θεωρηθεί άκυρη καθώς είναι παράνομη και υποβάλλεται στην καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Επιπλέον σε κατάθεση του ο κ. Μαρινόπουλος της αντιτρομοκρατικής είχε δηλώσει, πως η λήψη DNA από τον Θεοφίλου έγινε πριν τη σύλληψή του και προφανώς χρησιμοποιήθηκε αργότερα το βιολογικό υλικό, χωρίς να τον ενημερώσουν για ποιο λόγο γίνεται η λήψη και με ποιο στοιχείο θα το συγκρίνουν, όπως επιβάλλεται νομικά. Από τις αντιφάσεις της κατάθεσης των αστυνομικών και από το πρωτόκολλο της λήψης, γίνεται φανερό, ότι η κατηγορία για αντίσταση κατά της αρχής χρησιμοποιήθηκε αργότερα ως πρόσχημα, ώστε να στηρίξουν την βίαιη λήψη βιολογικού υλικού, το οποίο συνέκριναν με το υλικό που υποτίθεται πήραν από το καπέλο και τον κατηγόρησαν στη συνέχεια για την ληστεία της Πάρου.  

Αφού όμως για τη λήψη DNA παρουσιάζεται ως αιτία η κατηγορία της αντίστασης κατά της αρχής, για την οποία ο Θεοφίλου έχει αθωωθεί, λογικά και νόμιμα η εξέταση θα πρέπει να θεωρηθεί άκυρη.

Άλλωστε καμία αποδεικτική χρησιμότητα δεν είχε το DNA αφού δεν συμπεριλήφθηκε καν το αποτέλεσμα μέσα στην δικογραφία για την αντίσταση κατά της αρχής.

Το πρωτόκολλο της λήψης επίσης δεν αναφέρει τον τρόπο λήψης του DNA, αν δηλαδή έγινε με τα ενδεδειγμένα μέτρα προφύλαξης, όπως γάντια, μάσκες κτλ.

Δεν υπάρχουν επιπλέον, αναφορές για το αν το καπέλο προστατεύτηκε και διαφυλάχτηκε, άλλωστε αμφισβητείται και η ύπαρξη καπέλου εν γένει, εφόσον υπάρχουν δεκάδες φωτογραφίες από τα ευρήματα στην Πάρο, αλλά το καπέλο δεν εμφανίζεται πουθενά.

Υπάρχουν φωτογραφίες που έχουν τραβηχτεί αμέσως μετά τη ληστεία που απεικονίζουν και το πτώμα του Δημήτριου Μίχα αλλά και αργότερα, όταν η σωρός είχε μεταφερθεί, χωρίς όμως να υπάρχει φωτογραφία του καπέλου, ενώ υπάρχουν φωτογραφίες μέχρι και από τις γόπες στο δρόμο.

Πουθενά δεν υπάρχει αναφορά και δεν προκύπτει ότι φυλάσσεται το καπέλο προστατευμένο, ώστε να μην επιμολυνθεί.
Η έκθεση αναφέρει ότι το ίδιο βράδυ της ληστείας και ενώ έχει φτάσει η κ. Λόλη της αντιτρομοκρατικής λαμβάνει δείγμα δήθεν από το καπέλο, αλλά δεν το παραλαμβάνει σε αντίθεση με τα υπόλοιπα πειστήρια που παίρνει μαζί της.

Συνοψίζοντας υπάρχουν 3 λόγοι αντιρρήσεων

1, αξιοπιστία πειστηρίου

2. αν είναι επιστημονικά έγκυρη η λήψη DNA από τον Θεοφίλου

3 αν το τελικά το DNA μπορεί να αποτελεί αποδεικτικό στοιχείο.

Ο κ.Παπαδάκης σημειώνει πως αν το δικαστήριο δεχτεί το DNA ως αποδεικτικό πειστήριο και μετά την εξέταση των ειδικών επιστημόνων που θα κατθέσουν, θα εξεταστεί τότε η αποδεικτική αξία του.

Εν τέλει η κ Παπαρρούσου αναρωτιέται, αν υποβάλλονται όλοι όσοι συλλαμβάνονται και αρνούνται να δώσουν υλικό, σε βίαιη λήψη του. Σαφώς όπως είναι αποδεδειγμένο από άλλες υποθέσεις δεν συμβαίνει με όλους, αλλά αντίθετα  αν αρνηθούν κατηγορούνται ποινικά για άρνηση. Όπως φαίνεται λοιπόν το ανώνυμο τηλεφώνημα οδήγησε στη βίαιη λήψη του βιολογικού υλικού από τον Τάσο Θεοφίλου.

Μετά την υποβολή των αντιρρήσεων ξεκίνησε η εξέταση μαρτύρων υπεράσπισης.

Στη συγκεκριμένη δικάσιμο κατέθεσε η κ. Ευγενία Κολοβού, διδάκτορας χημικός.

Η κ. Κολοβού προσπάθησε με κόπο είναι η αλήθεια, να εξηγήσει απλά όρους επιστημονικούς που δεν είναι εύκολο να γίνουν αντιληπτοί σε ανθρώπους που δεν είναι γνώστες αντίστοιχης επιστήμης.
Συγκεντρωτικά και μετά από απλές ερωτήσεις των συνηγόρων και της έδρας, ώστε να γίνουν κατανοητά αυτά που λέει η κ. Κολοβού επί της ουσίας, κατέθεσε ιδιαίτερα σημαντικά πράγματα για τις συνθήκες εξέτασης του βιολογικού υλικού αλλά και για την αξία του ως πειστήριο :

Κολοβού : “Υπάρχει η αντίληψη ότι το DNA δεν είναι αμφισβητήσιμο, μόνο αν μιλάμε για κηλίδες αίματος ή σπέρματος τότε και μόνο αλλά και πάλι όχι χωρίς αμφιβολία, μπορούμε να ταυτίσουμε πρόσωπα. Θεωρώ παντελώς παραπλανητική και αντιεπιστημονική τη φράση που συνοδεύει το συμπέρασμα της εξέτασης στην έκθεση που λέει :“πέρα από κάθε λογική αμφιβολία ανήκει στο ίδιο πρόσωπο”.
Στην περίπτωση του καπέλου έχουμε επιθηλιακά κύτταρα, τέτοια αποκόβονται από τον καθένα μας πάνω 30.000 κάθε μέρα. Δεν λέμε λοιπόν σε μια τέτοια περίπτωση πέρα από κάθε λογική αμφιβολία.”

Επιπλέον συνεχίζει η μάρτυρας, διαβάζοντας κανείς την έκθεση της ΔΕΕ φαίνεται ξεκάθαρα η πρόχειρη και αντιεπιστημονική δουλειά καθώς θα έπρεπε ανά πάσα στιγμή να είναι φανερή η πορεία του πειστηρίου με αριθμημένα σακουλάκια. Η κ. Κολοβού κατόνομασε  διεθνή επιστημονικά φόρουμ και δημοσιεύσεις, που αμφισβητούν και θεωρούν επισφαλή τα αποτελέσματα από επιθηλάκια κύτταρα. Η έκθεση της ΔΕΕ, όπως τόνισε δεν αναφέρει τίποτα για την διαδικασία που ακολουθήθηκε κατά την εξέταση, δεν αναφέρει καν τι υλικό πάρθηκε από το καπέλο.

Πρόεδρος : είναι λογικό στο καπέλο να έχει βρεθεί μόνο το DNA του κατηγορουμένου;

Κολοβού : Μπορούμε να βρούμε βιολογικό υλικό ανθρώπων σε αντικείμενα που δεν έχουν πιάσει ποτέ. Εγώ χαιρετώ εσάς και μετά πιάνω ένα μαχαίρι, επειδή όμως εσείς ιδρώνετε περισσότερο από μένα, στο μαχαίρι μπορεί να χει περάσει το δικό σας βιολογικό υλικό και όχι το δικό μου.
Υπάρχουν παραδείγματα υποθέσεων διεθνώς που η μείξη μάλιστα δύο βιολογικών υλικών πάνω σ’ένα αντικείμενο έδωσε τα στοιχεία DNA ενός τρίτου προσώπου. […]

Πρόεδρος: Έχουμε τα ίδια αλληλόμορφα με άλλους ανθρώπους;

Κολοβού: Ότι μοιραζόμαστε κοινά αλληλόμορφα είναι γεγονός. Η μέθοδος ανάλυσης του DNA δεν έχει σχεδιαστεί για σαρώσεις, αλλά για κηλίδες που αποκόπτονται από το σώμα.

Όπως συνέχισε στην κατάθεσή της η κ. Κολοβού είναι παντελώς αντιεπιστημονικό το γεγονός ότι στη ΔΕΕ, έχουν έναν εργαστηριακό χώρο, στον ίδιο χώρο δηλαδή εξετάζουν και το πειστήριο και το βιολογικό υλικό υπόπτων, παρόλο που προβλέπεται ως απαραίτητη επιστημονικά η ύπαρξη δυο διαφορετικών χώρων και δύο αναλυτών, ώστε να αποφευχθεί ο κίνδυνος επιμόλυνσης και αυτό γιατί πάρα πολύ εύκολα μπορεί, να μεταδοθεί το ένα υλικό στο άλλο.

Ενισχύονται λοιπόν, όπως είπε η μάρτυρας, οι αμφιβολίες για το αποτέλεσμα της εξέτασης, ο τρόπος της οποίας παραβιάζει την επιστημονική δεοντολογία το ίδιο και η συλλογή γενετικού υλικού με σάρωση από το καπέλο, καθώς δεν μπήκαν καν στην διαδικασία να κόψουν ένα κομμάτι του καπέλου να το βάλουν κάτω από το μικροσκόπιο, να το εξετάσουν και να έχουν και περισσότερο υλικό μ’αυτό τον τρόπο για τη σύγκριση. Επιπλέον είναι άξιο απορίας, όπως κατέθεσε το γιατί δεν προέβησαν σε επανάληψη της εξέτασης παρά περιορίστηκαν στη μία φορά.

Στη συνέχεια έγιναν ερωτήσεις της εισαγγελέως με τόνο ιδιαίτερα ειρωνικό προς τη μάρτυρα ως προς την επιστημονική της ιδιότητα, αλλά και από την Πολιτική Αγωγή η οποία δεν χρειάστηκε να προβεί σε πολλές ερωτήσεις μιας και επαναλάμβανε επί της ουσίας τις ερωτήσεις της εισαγγελέως. Οι ερωτήσεις αφορούσαν το πώς γνωρίζει η επιστήμονας ότι ισχύουν όλα αυτά που λέει, όπως το ότι δεν έγινε επαναληπτική εξέταση ή ότι δεν εξετάστηκε σε μικροσκόπιο το καπέλο, είτε ότι η εξέταση πειστηρίου και βιολογικού υλικού υπόπτων γίνεται στον ίδιο χώρο.
Η κ. Κολοβού ως προς αυτά κατέθεσε :
“Η έκθεση δεν αναφέρει πουθενά ότι έγιναν αυτά, όφειλε να τα αναφέρει ώστε να διαφυλάξει την διαδικασία και να μην υπάρχουν αμφιβολίες. Εφόσον δεν τα αναφέρει όπως επιβάλλεται δεν είναι δυνατόν υποθετικά να θεωρήσω ότι έγιναν[…]
Η έκθεση είναι ελλιπής.

Είναι γνωστό ότι η ΔΕΕ έχει έναν χώρο όπου γίνονται οι εξετάσεις πειστηρίων και βιολογικού υλικού των υπόπτων. Έχω και η ίδια επισκεφτεί ως τεχνικός σύμβουλος τον χώρο της ΔΕΕ. Δεν έχουν άλλο χώρο. Το ότι έγινε την ίδια μέρα η εξέταση του υλικού του Θεοφίλου και του καπέλου το γράφει η ίδια η έκθεση.»

Ακολούθησαν ερωτήσεις των συνηγόρων πάλι ως προς την επιστημονική εγκυρότητα της εργαστηριακής εξέτασης του DNA.

Παπαδάκης: Στο εξωτερικό μέρος του καπέλου είναι πιθανόν να υπάρχει γενετικό υλικό;

Κολοβού : Σαφώς θα μπορούσε καθώς το πιάνει κάποιος για να το φορέσει γι’αυτό και δεν  μπορώ να κατανοήσω γιατί το εξωτερικό του καπέλου δεν εξετάστηκε.

Ο κ. Παπαδάκης δείχνει στη μάρτυρα μια φωτογραφία όπου το καπέλο βρίσκεται εκτός σακούλας και δίπλα σε άλλα πειστήρια που συγκεντρώθηκαν από το χώρο της ληστείας.

Παπαδάκης : Βλέποντας αυτή τη φωτογραφία, τι συμπεραίνετε; Μπορεί το καπέλο να έχει επιμολυνθεί;

Κολοβού : Ναι βέβαια

Παπαδάκης : η φωτογραφία αυτή ενισχύει τις αμφιβολίες σας για την διαδικασία εξέτασης και το αποτέλεσμα;

Κολοβού : Ναι σαφώς και τις ενισχύει[…]

Παπαρρούσου: Τι πιστοποίηση έχει το εργαστήριο της ΔΕΕ;

Κολοβού : το εργαστήριο της ΔΕΕ  έχει πιστοποίηση αναλυτικού εργαστηρίου που μάλιστα απέκτησε το 2013 και όχι βιοχημικού

Στη συνέχεια η μάρτυρας επεσήμανε ότι δεν μπορεί να κατανοήσει επιπλέον τον λόγο που βιάστηκαν να εξεταστούν εργαστηριακά την ίδια μέρα και στον ίδιο χώρο και το πειστήριο και το βιολογικό υλικό του υπόπτου, “για ποιο λόγο να γίνει κάτι τέτοιο, το βιολογικό υλικό δεν χαλάει. Θα μπορούσαν να το εξετάσουν και την επόμενη μέρα”
Δήλωση που οδήγησε σε σχόλιο του κ. Φυτράκη : “μάλλον ήταν λίγο βιαστικοί στο θέμα του DNA και θέλαν να το διαπιστώσουν την ίδια μέρα”

Συμπερασματικά η μάρτυρας κατέληξε : “ο συγκεκριμένος τρόπος εξέτασης είναι αντιεπιστημονικός και δεν μπορεί ούτως ή άλλως λόγω του φτωχού υλικού που λαμβάνεται με τη σάρωση από το πειστήριο να οδηγηθεί κάποιος επιστήμονας σε σοβαρά και πόσο μάλλον τόσο σίγουρα και αμετάκλητα συμπεράσματα, όπως δηλώνει η έκθεση. Ταυτοχρόνως επειδή είναι πολλοί οι πιθανολογικοί δρόμοι που μπορεί ν’ακολουθήσει ένα βιολογικό υλικό, το DNA δηλαδή είναι κάτι που μεταφέρεται, επαναλαμβάνω ότι μπορεί να βρεθεί DNA ενός ανθρώπου πάνω σ’ένα αντικείμενο που δεν έχει πιάσει ποτέ, ως πειστήριο θεωρείται απολύτως επισφαλές”.

Η δίκη θα συνεχιστεί με εξέταση μαρτύρων υπεράσπισης τη Δευτέρα 13 Μάρτη στην αίθουσα 70Β στον Α’ όροφο στις 9πμ.

Ρεπορτάζ, σύνταξη : Giant και Σύλβια Βαρνάβα

Σχόλια:

Notify of
avatar
wpDiscuz