Για τις προηγούμενες δικασίμους και περισσότερα για την υπόθεση διαβάστε εδώ

Έναρξη της διαδικασίας στις 9:53.

Πριν ξεκινήσει την απολογία του ο κατηγορούμενος Μπιμπέρ, ο κατηγορούμενος Ντεμίρ ζητάει να παρέμβει: Απεργία πείνας για συμπαράσταση στο Νομικό Γραφείο του Λαού στην Τουρκία [σ.: οργάνωση δικηγόρων που κρατούνται στις φυλακές μετά το κλείσιμο των γραφείων τους από την κυβέρνηση Ερντογάν]. [Διαβάζει σχετικό κείμενο].

Απολογείται ο Χασάν Μπιμπέρ.

Χ. Μπιμπέρ: Ονομάζομαι Χασάν Μπιμπέρ. Είμαι 61 ετών. Είμαι παντρεμένος, έχω τρία παιδιά κι έναν εγγονό. Μέχρι το 22ο έτος της ηλικίας μου έκανα καλλιτεχνική δραστηριότητα.

Το 1980 έπιασα δουλειά στο λιμάνι. Το 1988 εκλέχτηκα ως πρόεδρος του παραρτήματος του συνδικάτου λιμενεργατών της Τουρκίας. Το 1993 στο παγκόσμιο συνδικάτο, με έδρα τη Βρετανία, εκλέχτηκα στην επιτροπή. Υπάρχουν πολλά δημοσιεύματα με το όνομά μου σε διάφορα μέσα, στα οποία στοχοποιούμαι και ο λόγος της στοχοποίησης είναι η συμμετοχή στα συνδικάτα.

Υπάρχουν δύο αντιλήψεις για τα συνδικάτα: το επαναστατικό και το εργοδοτικό. Οι συνδικαλιστές της εργοδοσίας παίρνουν τα ρουσφέτια που τους δίνουν τα αφεντικά και αναγκάζουν τους εργαζόμενους να υπογράφουν συμβάσεις με πολύ χαμηλούς μισθούς, μέσα στη φτώχεια και την εξαθλίωση. Είναι προδότες απέναντι στους εργαζόμενους που πληρώνουν συνδρομές στα συνδικάτα τους. Πλουτίζουν με τα ρουσφέτια που παίρνουν από τα αφεντικά.

Οι συνδικαλιστές των επαναστατικών συνδικάτων βάζουν μπροστά την ζωή τους για αυτά που αγωνίζονται. Στην Τουρκία οι επαναστάτες συνδικαλιστές, από το 1950, δέχονται πιέσεις, απειλές, συλλαμβάνονται, βασανίζονται, περνάνε χρόνια στη φυλακή, δολοφονούνται, απαγάγονται. Στην χώρα μας πολλοί επαναστάτες συνδικαλιστές έχουν δολοφονηθεί. Ο πρόεδρος του συνδικάτου στην υγεία, ο πρόδρος εργαζομένων στον Δήμο, ο πρόεδρος της συνομοσπονδίας των επαναστατικών συνδικάτων, έχουν δολοφονηθεί από το φασιστικό κράτος της Τουρκίας.

Στην χώρα μας η εργατική Πρωτομαγιά είναι απαγορευμένη. Την Πρωτομαγιά του 1977 δολοφονήθηκαν 37 εργάτες. Το 1997 δολοφονήθηκαν 4 εργαζόμενοι. Σε όλο τον κόσμο η γιορτή της Πρωτομαγιάς γιορτάζεται σε ένα κλίμα ελευθερίας, στην χώρα μας δολοφονούνται εργαζόμενοι και φοιτητές.

Από την περίοδο που εκλέχτηκα πρόεδρος του συνδικάτου λιμενεργατών μέχρι και το 2011 που έφυγα από την Τουρκία έχω ζήσει όλους τους τύπους βασανιστηρίων.

Το 1993 δεν δέχτηκα την μηδαμινή αύξηση που έδωσε η κυβέρνηση στους εργαζόμενους και μου έκαναν πρόταση να μου δώσουν ρουσφέτι πολλά εκατομμύρια λίρες και, επειδή δεν δέχτηκα, με κρέμασαν από το ταβάνι ανάποδα, με δεμένα τα χέρια και μου έκαναν ηλεκτροσόκ στα δάχτυλα των χεριών και των ποδιών. Με πήγαν στο βουνό και πυροβολούσαν δίπλα από το σώμα και το κεφάλι μου. Τα λεφτά που μου πρόσφεραν στο ρουσφέτι, τά ‘φεραν στο βουνό και είπαν «ή θα πάρεις τα λεφτά ή θα πεθάνεις» και είπα ότι προτιμώ να πεθάνω από το να προδώσω τους εργαζόμενους.

Οι λιμενεργάτες έκαναν απεργία με αίτημα την απελευθέρωσή μου και αναγκάστηκαν να με ελευθερώσουν.

Το 1994, διανοούμενοι, φοιτητές, εργάτες, επαναστάτες, προχωρήσαμε σε αποχές από την εργασία μας με σκοπό να διαμαρτυρηθούμε ενάντια στον φασισμό και τις δολοφονίες του. Γιαυτό έγινε πάλι η σύλληψή μου. Την τρίτη μέρα της σύλληψής μου, στην Ελλάδα και άλλες 143 χώρες, οι λιμενεργάτες αυτών των χωρών κατέλαβαν τα πλοία με τουρκική σημαία. Την επόμενη μέρα τα ξημερώματα, χωρίς δίκη, με πέταξαν έξω από τις φυλακές. Ευχαριστώ πολύ τους λιμενεργάτες που ήταν επικεφαλής της κινητοποίησης.

Από τα βασανιστήρια έχω βλάβες στα χέρια μου. Αυτά που σας λέω είναι αλήθειες που βγαίνουν μέσα από την ζωή μου. Έχω ράμματα σε διάφορα μέρη του σώματός μου.

Το 2004 προσάχθηκα μαζί με τα παιδιά μου, που ήταν 11, 12 και 14 χρόνων στο αστυνομικό τμήμα [στην Τουρκία]. Μπροστά στα μάτια των παιδιών μου με βασάνισαν. Από τα χτυπήματα λιποθύμησα και μετά από ένα διάστημα άκουσα τις φωνές των παιδιών μου. Βασάνιζαν τα παιδιά μου, που ήταν 11, 12 και 14 χρόνων. Μόνο οι λαοί που έχουν ζήσει τον φασισμό ξέρουν τι σημαίνει. 80 μέρες μετά την σύλληψη έγινε το δικαστήριο. Επειδή δεν έσκυψα το κεφάλι μπροστά στον φασισμό και τις πιέσεις του, μαζί με εμένα συνέλαβαν και τον γιο μου. Μείναμε στις φυλακές 17 μήνες.

Περιμένω από εσάς να με ακούσετε με υπομονή.

Θέλω να διαβάσω ένα δημοσίευμα σε μια εφημερίδα σχετικά με το συνδικάτο που εκπροσωπώ. Δημοσιεύτηκε το 2019: «[…] Το συνδικάτο λιμενεργατών την δεκαετία ’80 κ ’90 […] γνωρίζουμε τον γενικό πρόεδρο Χασάν Μπιμπέρ λόγω της μαχητηκότητας […]».

Δεν έχει μείνει κανένα στοιχείο από την τότε δράση του [συνδικάτου], αφού παρέδωσαν μέσω ιδιωτικοποιήσεων τα λιμάνια σε ξένους και ντόπιους επενδυτές. Αφού έκαναν πρόταση στους τωρινούς εκπροσώπους των συνδικάτων και με τα λεφτά που παίρνει η διοίκηση του συνδικάτου, φεύγουν από την ομοσπονδία. Τα λιμάνια τα παρέδωσαν σε διάφορες εταιρείες. Και μετά από αυτό, με μεγαλη προσπάθεια των αφεντικών, η διοίκηση πέρασε σε άτομα που πρόσκεινται στο κυβερνητικό συνδικάτο. Αν δεχόμουν τότε την προσφορά τους και έπαιρνα τα χρήματα, θα ήμουν εκατομμυριούχος. Είμαι εδώ σήμερα επειδή είμαι ένας έντιμος άνθρωπος.

Είμαι συγγραφέας, έχω εκδόσει 7 βιβλία και συνεχίζω. Λόγω του ότι εκδόθηκε ξανά ένταλμα σύλληψης ήρθα στην Ελλάδα και έκανα αίτηση για άσυλο και το πήρα. Από εδώ, από την Ελλάδα, υποστηρίζω τον δημοκρατικό αγώνα στην Τουρκία.

Σήμερα συνεχίζουν αυτές οι πιέσεις στα συνδικάτα. Θέλω να δώσω ενα παράδειγμα: χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι, με πρόσχημα την τρομοκρατία, διώχθηκαν στην Τουρκία και θέλω να σας ρωτήσω, αν λόγω του ότι αγωνιζόμαστε ενάντια στον τουρκικό φασισμό μας αποκαλείτε τρομοκράτες; Παρα τον ανθρώπινο αγώνα που δίνουμε εσείς μας αποκαλείτε τρομοκράτες και μας συλλαμβάνετε;

Ο φασισμός της κυβέρνησης τους χαρακτηρίζει όλους τρομοκράτες. Οι απολυμένοι δημόσιοι υπάλληλοι έκαναν καθιστική διαμαρτυρία και γι’ αυτόν τον λόγο βασανίστηκαν. Έκαναν απεργία πείνας 275 μέρες για να προσληφθούν. Εγώ έκανα από την Ελλάδα απεργία πείνας για συμπαράσταση.

Πήγα στο σπίτι του φίλου μου, δημοσιογράφου [συγκατηγορούμενος στην δίκη αυτή] και μιλούσαμε και φάγαμε. Πέρασε η ώρα και είπε να με φιλοξενήσει το βράδυ και εγώ δέχτηκα. Την επόμενη μέρα με συνέλαβαν. Είμαι στη φυλακή 16 μήνες επειδή φιλοξενήθηκα για ένα βράδυ. Είχα περιοριστικούς όρους από προηγούμενη υπόθεση και επισκέπτομαι το ΑΤ για αυτό.

Δεν είμαι ένας παράνομος, έβαζα την υπογραφή μου δύο φορές τον μήνα στο ΑΤ που παρουσιαζόμουν. Με έχουν στηρίξει φοιτητές, διανοούμενοι και εργαζόμενοι. Δεν είμαι παράνομος ούτε έχω δραστηριότητα ως μέλος παράνομης οργάνωσης.

Απορρίπτω τις κατηγορίες και ζητώ την αθώωσή μου.

Πρόεδρος: Ποιά η σχέση σας με τους υπόλοιπους κατηγορούμενους;

Μπιμπέρ: Γνωρίζω τον Ντεμίρ και τον Γκόκογλου που είναι δημοσιογράφοι, και τον Ισμαήλ Ζατ που είμαστε από την ίδια πόλη.

Πρ: Είχατε ξαναπάει στο σπίτι του συγκατηγορούμενού σας;

Μπ: Όχι.

Πρ: Στα άλλα δύο σπίτια έχετε πάει;

Μπ: Όχι.

Πρ: Σχετικά με αυτά που βρέθηκαν στο σπίτι στη Βενιζέλου, τα γνωρίζετε;

Μπ: Εγώ είμαι συγγραφέας, δεν γνωρίζω από τέτοια πράγματα. Είμαι έτοιμος να τελειώσω το 8ο βιβλίο μου.

Πρόεδρος: Μέσα από ποιόν φορέα διεκδικείτε τις θέσεις σας;

Μπιμπέρ: Εγώ διεξάγω δημοκρατικό αγώνα μέσω του Συλλόγου για τα Δημοκρατικά Δικαιώματα και τις Ελευθερίες. Είναι σύλλογος. Δεν ενδιαφέρομαι μόνο για τα δικαιώματα των λαών στην Τουρκία αλλά για όλους τους λαούς.

Εισαγγελέας: Στο σπίτι εκείνο βρέθηκαν και σημαίες κόκκινες με αστέρι κίτρινο.

Μπιμπέρ: Δεν έχω δει.

Εισ: Ναι αλλά μήπως γνωρίζετε τί είναι αυτή η σημαία; Ανήκει σε κάποια οργάνωση;

Μπ: Ο καθένας με αυτά που πιστεύει έχει και την αντίστοιχη σημαία.

Εισ: Έχετε καταδικαστεί, σε άλλη υπόθεση που έχει σχέση με όπλα, από το Εφετείο Β. Αιγαίου;

Μπ: Η δίωξη εκείνη είχε να κάνει με προσωπική μου σχέση με φίλο από φυλακή στην Τουρκία. Μου ζήτησε μια χάρη να τον πάω μέχρι τη Μυτιλήνη επειδή δεν είχε ταυτότητα.

Εισ: Με το σκάφος αυτό μεταφέρθηκαν όπλα στην Ελλάδα.

Μπ: Σας ξαναλέω ό,τι είχα πει και στο προηγούμενο δικαστήριο: Δεν γνώριζα ότι υπήρχαν όπλα.

Εισαγγελέας: Πόσα χρόνια είστε στην Ελλάδα;

Μπιμπέρ: Από το 2011.

Εισ: Έχετε πολιτικό άσυλο;

Μπ: Ναι.

Εισ: Η οικογένειά σας πού είναι;

Μπ: Στην Τουρκία.

Πρόεδρος: Στην υπόθεση αυτή του δικαστηρίου Β. Αιγαίου, ήσασταν παρών;

Μπ: Ναι.

Ολοκληρώθηκε η απολογία του Χασάν Μπιμπέρ.

Απολογείται ο 4ος κατηγορούμενος, Ντογάν Μεμέτ.

Μεμέτ: Θα ζητήσω κάτι πριν ξεκινήσω την απολογία μου. Συμμετείχα σε απεργία πείνας μεχρι θανάτου το 2001 για 166 μέρες στην Τουρκία. Μετά που βγήκα από την φυλακή με νευρολογική ασθένεια έχω μια προσωρινή απώλεια μνήμης και θα σας ζητήσω να μην με διακόψετε στην διάρκεια της απολογίας μου για να μην χάσω τον ειρμό μου.

Είμαι 16 μήνες στη φυλακή και αυτούς τους 16 μήνες έγιναν πολλά πράγματα. Δεν είναι πράγματα που θα πω για να σας στεναχωρήσω ή για να μας λυπηθείτε. Αυτά που θα σας πω είναι πράγματα που δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι περνάνε στην Τουρκία. Χωρίς αυτά δεν θα μπορέσετε να καταλάβετε γιατί είναι πολιτική δίκη. Δεν προσαχθήκαμε μόνο με βάση μια τηλεφωνική κλήση. Συλληφθήκαμε μια βδομάδα πριν την άφιξη του προέδρου της Τουρκίας. Ο κυριότερος λόγος είναι επειδή το ζήτησε ο τουρκικός φασισμός. Η ελληνική κυβέρνηση με σκυμμένο το κεφάλι δέχτηκε αυτά που ζήτησε η Τουρκία. Είναι επίσης πικρό ότι είμαι προφυλακισμένος στην Ελλάδα που έχει γράψει έπος ενάντια στον φασισμό. Κατηγορούμαι ως τρομοκράτης σε μια χώρα που έχει έναν έντιμο λαό που έδωσε μάχες κατά του φασισμού. Είμαι προφυλακισμένος σε μια χώρα που έχει πολεμήσει τον ιταλικό και γερμανικό φασισμό και γι’ αυτόν τον λόγο έχουν πεθάνει χιλιάδες. Είμαι προφυλακισμένος σε μια χώρα που ο λαός της έχει δείξει θάρρος ακόμα και μπροστά στα εκτελεστικά απσπάσματα. Αν με καταδικάσετε θα αδικήσετε εσάς και όχι εμένα.

Στην Γαλλία συνέχιζα την θεραπεία μου αλλά, λόγω της φυλάκισής μου, η ασθένεια προχώρησε.

16 μήνες είμαι μακριά από τα αγαπημένα μου πρόσωπα και κατά τη διάρκεια της κράτησής μου πέθανε η μητέρα μου. Είμαι φυλακή μόνο κ μόνο επειδή είμαι αλληλέγγυος με τους αγώνες του τουρκικού λαού και επειδή το ζήτησε η φασιστικη κυβέρνηση της Τουρκίας. Πολλά έγιναν αυτούς τους 16 μήνες. Θα ξεκινήσω από την ημέρα της σύλληψης. Με βασάνισαν την ημέρα της σύλληψης. Έπειτα, στο ΑΤ που μας πήγαν, έχασα τις αισθήσεις μου και με πήγαν στο νοσοκομείο. Γνωρίζω πως ο ελληνικός λαός είναι έντιμος και είναι ενάντια στα βασανιστήρια. Όταν με πήγαν στο νοσοκομεί, ο ο γιατρός ρώτησε τους αστυνομικούς που ήταν με καλυμμένα τα πρόσωπα, γιατί με έφεραν εδώ και εγώ, δείχνοντάς τους, είπα ότι με βασάνισαν. Ο γιατρός έβγαλε τότε τους αστυνόμους από τον θάλαμο.

Για ενάμιση μήνα δεν μπορούσα να χρησιμοποιήσω το δεξί μου πόδι και είχα δύσπνοια. Αν μου επιτρέπετε, θέλω να σας δείξω τα τραύματά μου από τα βασανιστήρια [δείχνει σημάδια]. Μπορείτε να κοιτάξετε και στον ιατρικό φάκελό μου. Μετά την σύλληψή μας, βγήκαν οι φωτγραφίες μας στη δημοσιότητα και, χωρίς να δικαστούμε, χαρακτηριστήκαμε ως τρομοκράτες. Δεχτήκαμε, λόγω των δημοσιευμάτων, επίθεση απο τουρκική συμμορία στις ελληνικές φυλακές και απειλήθηκαν οι συγγενείς μας στην Τουρκία.

Εδώ δικαζόμαστε επειδή αντισταθήκαμε στον τουρκικό φασισμό. Όπως δεν μπορούν να καταδιαστούν όσοι πολέμησαν ενάντια στον φασισμό ή όσοι αντιστάθηκαν στο Πολυτεχνείο έτσι δεν μπορούμε να καταδικαστούμε και εμείς.

Στο κατηγορητήριο έχει γραφτεί λάθος το όνομά μου και λάθος η ημερομηνία γέννησης. Το χειρότερο είναι, σε ένα κατηγορητήριο τόσων σελίδων δεν υπάρχει μία σειρά που να λέει το όνομά μου. Και ούτε μία σειρά που να λέει κάτι για την Τουρκία. Δεν υπάρχει αναφορά σε έναν λαό που δολοφονείται τόσα χρόνια, όπως ο κουρδικός λαός. Στο κατηγορητήριο δεν υπάρχει κανένα στοιχείο. Δεν είμαστε τρομοκράτες, είμαστε επαναστάτες και αγωνιζόμαστε για την ανεξαρτησία του λαού μας.

Στη σελίδα 235 μιλάει το βούλευμα για «ανθρώπους που δεν έχουν ηθικά όρια» και το λένε αυτό άνθρωποι που δεν μας έχουν γνωρίσει. Που δεν έχουμε καθήσει μαζί μία ώρα. Πώς μπορούν να κρίνουν; Αυτό δεν μας περιγράφει. Με βάση ποιό στοιχείο τα γράψανε αυτά; Εμείς πληρώνουμε τον αγώνα μας. Σε αυτό το βούλευμα υπάρχουν πολλές εκφράσεις που μας χαρακτηρίζουν τρομοκράτες. Σε πολλά σημεία υπάρχει η κατηγορία οτι ήθελα να προκαλέσω ζημία στις οικονομικές, συνταγματικές κτλ δομές της χώρας. Θέλω να ρωτήσω, ποια χώρα είναι αυτή; Αν αυτή η χώρα είναι η Τουρκία, συγχωρέστε με, αλλά δεν είναι δουλειά των Ελλήνων δικαστών. Έπρεπε να βρίσκονταν, αν γινόταν τέτοια δίκη σε αυτή την αίθουσα, η τουρκική κυβέρηση. Αυτοί που απειλούν τον τουρκικό και κουρδικό λαο, ο τουρκικός φασισμός.

Η ιστορία μάς διδάσκει να μην συμβιβαζόμαστε με τον φασισμό, να είστε δικαιοι, να είστε στο πλευρό αυτών που αγωνίζονται κατά του φασισμού.

Αν η χώρα αυτή [σ: που το βούλευμα λέει ότι οι κατηγορούμενοι θα έβαζαν σε κίνδυνο τις οικονομικές κλπ δομές] είναι η Ελλάδα, τότε έχω να πω ότι αγαπώ τον ελληνικό λαό. Θα δώσω ένα παράδειγμα πηγαίνονας χρόνια πίσω. Όπως ξέρετε, η Κύπρος καταλήφθηκε απο το τουρκικό κράτος. Ο αδελφός μου ήταν στον στρατό επειδή ήταν υποχρεωτικό. Ήταν δικαστής στην Κων/πολη. Τους πήγαν στην Κύπρο και έπεσαν με αλεξίπτωτο και, αφού έφτασαν στο βουνό, ο αξιωματικός που ήταν υπεύθυνος τους εγκατέλειψε και 300 στρατιώτες έμειναν χωρίς νερό και τροφή. Εκείνο το διάστημα, οι Κύπριοι στρατιώτες που ήταν απέναντι, τους βομβάρδισαν, την μονάδα που ήταν ο αδελφός μου, και σκοτώθηκε. Η οικογένειά μου μετά, πήγε και ήθελε να πάρει την σωρό, όμως δεν την δώσανε. Ήταν 24 ετών κι εγώ 16. Είχε δολοφονηθεί ένα από τα αγαπημένα μου πρόσωπα. Ποτέ όμως δεν θεώρησα υπεύθυνο τον κυπριακό λαό γι’ αυτή τη δολοφονία, γιατί και ο κυπριακός λαός έχει περάσει πολλά δεινά.

Υπερασπίστηκα την ανεξαρτησία της Κύπρου και την αδελφοποίηση των λαών. Υπερασπίστηκα τη φιλία των λαών. Δεν ήμουν ούτε ρατσιστής ούτε εθνικιστής. Είμαι πολλά χρόνια πρόσφυγας. Πώς μπορείτε να λέτε ότι θα προκαλούσα βλάβες στο ελληνικό κράτος;

Και βέβαια έχουμε ηθικές αξίες, αγαπάμε τους ανθρώπους και τους λαούς. Ο ελληνικός λαός στα 40 τελευταία χρόνια έχει δείξει την αλληλεγγύη του στους Τούρκους πολιτικούς πρόσφυγες και όλα αυτά τα χρόνια, ποτέ οι πολιτικοί πρόσφυγες δεν υπήρξαν απειλή για τον ελληνικό λαό.

Ένα ακόμα πράγμα που θέλω να πω είναι ότι έχει δολοφονηθεί η γυναίκα μου. Ήταν μια βουλεύτρια και συνδικαλίστρια που πρώτα απειλήθηκε, συνελήφθη και βασανίστηκε. Μετά φυλακίστηκε και όταν αποφυλακίστηκε, δολοφονήθηκε. Ήταν 22 χρονών. Μου στέρησαν την δυνατότητα να την δω τελυταία φορά.

Συνεχίζει την απολογία του ο Ντογάν Μεμέτ. Αναφέρεται στις υποθέσεις για τις οποίες δικάστηκε στην Τουρκία, στην λειτουργία της τουρκικής δικαιοσύνης γενικά και σε καταδίκες του ίδιου χωρίς στοιχεία.

Ντογάν Μεμέτ: Δεν μπορούμε να σκεφτούμε αυτή τη δίκη ανεξάρτητα από αυτά που συμβαίνουν στην Τουρκία.

Θέλω να πω για την σύλληψή μου. Έγινε περίπου 6 το πρωί. Με το σπάσιμο των τζαμιών και της πόρτας ξύπνησα. Δεν κατάλαβα στην αρχή, νόμιζα ήταν θόρυβος από τον δρόμο. Αυτό που σκέφτηκα είναι ότι δεχόμαστε επίθεση δολοφονικη της MIT γιατί ξέρω για τις δραστηριότητες τις δολοφονικές της MIT απέναντι σε Τούρκους και Κούρδους. Είναι μια οργάνωση που έχει αίμα στα χέρια της, είναι οργάνωση του τουρκικού φασισμού και είναι γνωστή στην Ελλάδα, στην Ολλανδία και σε βαλκανικές χώρες. Έχει κάνει απαγωγές 83 ατόμων αλλά και δολοφονίες. Στην σύλληψη έκαναν χρήση δακρυγόνων και για αυτό πήγαμε προς το μπαλκόνι. Όταν είδαμε τα καλυμμένα πρόσωπα και τον βαρύ οπλισμό καταλάβαμε ότι είναι αστυνομία. Εκεί ξεκίνησαν να μας βασανίζουν. Αφού μας είχαν βάλει χειροπέδες συνέχιζαν να μας χτυπάνε.

Στο κατηγορητήριο έχει γραφτεί ότι αντιστάθηκα στους αστυνομικούς και ότι τους έριξα πέτρες και τούβλα και γλάστρες και ότι τους τραυματίσαμε.

[Δείχνει τις φωτογραφίες του σπιτιού και λέει ότι δεν υπάρχουν ούτε γλάστρες, ούτε κεραμίδια στο σπίτι]

Διακοπή για 15 λεπτά στις 12:19.

Συνεχίζεται η διαδικασία 12:38

Ντογάν Μεμέτ: Από το 2011 διαμένω στο Παρίσι, όπου πήρα άσυλο. ήμουν δημοσιογράφος στην Τουρκία για πολλά χρόνια και συνέχισα και στη Γαλλία. Ήρθα για λίγο καιρό στην Ελλάδα, όπου φιλοξενήθηκα για την έκδοση ενός βιβλίου και, μόλις τελείωνε η έκδοση, θα επέστρεφα στη Γαλλία.

Δεν είμαι τρομοκράτης. Αγαπώ πολύ την χώρα μου και τον λαό μου. Ζητώ την αθώωσή μου. Σας ευχαριστώ που με ακούσατε τόση ώρα με υπομονή.

Πρόεδρος: Πότε ήρθατε στην Ελλάδα;

Μεμ: Ένα μήνα πριν τη σύλληψη.

Πρ: Ένα διαβατήριο γαλλικών αρχών που φαίνεται να είναι πλαστό;

Μεμ: Έχει ερευνηθεί και δεν είναι πλαστό.

Πρόεδρος: Και για αυτά που βρέθηκαν στο σπίτι τί έχετε να πείτε;

Μεμέτ: Δεν ξέρω κάτι.

Ζορμπαλά παρεμβαίνει: Δεν βρέθηκαν σπίτι του. Δεν βρέθηκε κάτι παράνομο σπίτι του αλλά σε κρύπτη σε διπλανό σπίτι.

Πρόεδρος: Σε ποιές οργανώσεις δραστηριοποιείστε;

Μεμέτ: Σε φοιτητικούς συλλόγους όταν ήμουν φοιτητής. Μετά σε συνδικάτα δημοσιογράφων. Στη Γαλλία συμμετείχα σε συλλόγους Τούρκων και Κούρδων πολιτικών προσφύγων.

Εισαγγελέας: Οι Κούρδοι που ζουν στην Τουρκία, υπάρχει ένα επίσημο κόμμα Κούρδων και οι υπόλοιπες οργανώσεις είναι ανεπίσημες;

Μεμέτ: Τελευταία υπήρχαν 4 κόμματα Κούρδων και προσπαθούν να τα θέσουν εκτός νόμου. Τώρα είναι παράνομα.

Εισαγγελέας: Εκπροσωπούνται στη βουλή οι Κούρδοι της Τουρκίας;

Μεμέτ: Δεν εκπροσωπούνται.

Εισ: Υπάρχουν Κούρδοι βουλευτές στο κυβερνών κόμμα;

Μεμ: Ναι αλλά δεν αγωνίζονται για τους Κούρδους.

Πρόεδρος: Για το κόμμα που κατηγορείστε [ότι συμετέχετε DHKP/C] τί έχετε να πείτε;

Μεμέτ: Υπερασπίζεται το δίκαιο του τουρκικού και κουρδικού λαού, παλεύει για μια ανεξάρτητη Τουρκία και για να κλείσουν οι βάσεις των ΗΠΑ.

Πρ: Σχετίζεστε με αυτό το κόμμα;

Μεμ: Όχι.

Πρ: Συμμετείχε αυτό το κόμμα στις εκλογές;

Μεμ: και αυτό, όπως πολλά άλλα, έχει απαγορευτεί να συμμετέχει.

Πρ: Με τα άλλα σπίτια είχατε επαφή;

Μεμ: Όχι.

Ολοκληρώθηκε η απολογία του Ντογάν Μεμέτ.

Το δικαστήριο διακόπτει για την επόμενη δικάσιμο, Τετάρτη 6 Μαρτίου.

avatar
  Subscribe  
Notify of