10 χρόνια

10 χρόνια: 2011 - 2021

Σάββατο 16 Οκτώβρη: Βραδιά επανοικειοποιήσης και γιορτής στα Εξάρχεια

Η αντίσταση θα είναι και γιορτή

Η σύγχρονη ιστορία των αγώνων γράφτηκε πριν από εμάς, συνεχίζει με εμάς και μετά από εμάς. Τα Εξάρχεια ως περιοχή προσπαθούν να διαρρήξουν τις ταξικές, ιδεολογικές, έμφυλες, εθνοτικές περιφράξεις της αστικής γεωγραφίας και να εδαφικοποιήσουν την αντίσταση. Μέσα από τους αγώνες μάθαμε πως δεν είμαστε μονάδες σκορπισμένες στο σύμπαν που παλεύουν για την επιβίωση τους άλλα μέλη κοινοτήτων που συζητούν και διεκδικούν συλλογικά. Στα Εξάρχεια και όχι μόνο φτιάξαμε χώρους έξω από την κουλτούρα της εμπορευματοποίησης. Εδώ στήσαμε τα πρώτα οδοφράγματα στο Δεκέμβρη του 2008. Εδώ χτίσαμε ένα δίκτυο αυτοοργανωμένων και αλληλέγγυων καταλήψεων στέγασης προσφύγων και μεταναστ(ρι)ων, τη στιγμή που το κράτος και η Ευρώπη όρθωνε τείχη θανάτου και εγκλώβιζε χιλιάδες υποκείμενα σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Το κίνημα των προσφυγικών καταλήψεων αποτέλεσε κορυφαία στιγμή έμπρακτης αλληλεγγύης ,της αυτοοργάνωσης και του αντιφασισμού καταφέρνοντας μέσα σε έξι χρόνια να δώσει στέγη σε συνθήκες συνύπαρξης, γλωσσικής και πολιτισμικής ανταλλαγής, αλληλεκπαίδευσης σε χιλιάδες πρόσφυγες/ισσες. Γι’ αυτό και χτυπήθηκε άγρια από τον κρατικό μηχανισμό.

Οι εκκενώσεις καταλήψεων που πραγματοποιήθηκαν την τελευταία διετία ήταν μια ακόμα έκφανση του σαδιστικού δόγματος αποτροπής και τιμωρίας της προσφυγιάς και παράλληλα εντάσσονται στην πάγια βούληση της εξουσίας να τσακίσει κάθε χωροταξικό υπόδειγμα μιας αλλιώτικης ζωής. Συνάδουν με την δημόσια διακηρυγμένη στρατηγική του gentrification, ( κομμάτι της οποία είναι και η πρόθεση κατασκευής σταθμού μετρό στην πλατεία), όπου τα επιχειρηματικά συμφέροντα για να αναπτυχθούν σε όλη τους την ένταση προϋποθέτουν την όξυνση της καταστολής. Οι διμοιρίες των ΜΑΤ και τα φονικά δίκυκλα της Αστυνομίας είναι φύλακες του ασύδοτου real estate που σταδιακά μετατρέπει τη γειτονιά σε απρόσιτη ζώνη για τους καταπιεσμένους με εξωφρενικά ενοίκια, συνεχόμενη τουριστικοποίηση και αποικιοποίηση των Εξαρχείων .

Εμείς, φτωχοί/ες, εργάτες/τριες, άνεργοι/ες και επισφαλείς, πρόσφυγες και μετανάστριες, θηλυκότητες και ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα, αγωνίστριες/ες ενάντια στην εθνοπατριαρχική φαντασίωση των σιδηροφρακτων αποστειρωμένων πόλεων και της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, βιώνουμε καθημερινά την απειλή και τον αποκλεισμό. Ξέρουμε ότι τους χαλάμε την εξίσωση του κέρδους και θέλουν να μας διώξουν. Ξέρουμε ότι έχουμε υποστεί πλήγματα, ότι μας ξερίζωσαν από τα συλλογικά μας σπίτια, ότι θέλουν να μας κλέψουν κάθε τετραγωνικό ελεύθερου χώρου, ότι γεμίσαμε τραύματα στα σώματα μας.

Όμως δεν έχουμε ξεχάσει πώς ακόμα και οι πιο μαύρες νύχτες φωτίζονται απ’ τη φλόγα που καίει μέσα μας, πως μικραίνει ο φόβος όταν στεκόμαστε ο ένας δίπλα στην άλλην, πώς να κάνουμε την επιθυμία μας δύναμη που χαράζει νέους ορίζοντες.

Δεν έχουμε πει ακόμα όλες μας τις λέξεις, δεν έχουμε τραγουδήσει όλα μας τα τραγούδια, δεν έχουμε χορέψει όλους τους χορούς.

Η αντίσταση θα μοιάζει με γιορτή

Πρόγραμμα ημέρας

Σάββατο 16 Οκτώβρη: Βραδιά επανοικειοποιήσης και γιορτής στα Εξάρχεια.

7μμ – 8μμ καλλιτεχνικά δρώμενα σε διαφορετικά σημεία των Εξαρχείων.

Η μπάντα κρουστών Quilombo, μέλη της ανοιχτής ορχήστρας και οι UlaLume θα γεμίσουν την περιοχή με μουσικές.

Η υπαίθρια έκθεση φωτογραφίας «remind the gap» περιμένει να την ανακαλύψουμε.

8.30μμ Μουσική πορεία με εκκίνηση την πλατεία Εξαρχείων (με Quilombo / ανοιχτή ορχήστρα).

9.30 επιστροφή στην πλατεία για την προβολή δεκάλεπτης ταινίας

——————————–

The resistance will be also a celebration.

The recent history of the struggles was written before us, continues.

with us and after us. Exarchia as a residence have been trying to

disrupt the class,ideological , gender, nationalistic enclosures of

bourgeois geography and territorialize the resistance.Between the struggles we learned that we are not individuals spread around the universe, struggling for their survival but community members that are discussing and claiming collectively.

At Exarcheia and not only we have built spaces outside the culture of the commercialisation. Here we made the first barricades on December of 2008, we built an autoorganised and solidarity network of migrant and refugee squats, the same time that state and Europe were raising walls of death and were trapping thousands inside the concentration camps. This movement of the refugee squats was a great moment of actual solidarity, autoorganisation and antifascism managing between six years to give home under the circunstances of coexistence, cultural and linguistic exchange experience. For this reason was a target for the state’s mechanism.

The evictions of the squats that were accomplished the last 2 years, were just another face of the sadistic dogma of precluding and punishment of migration, that on the same time fell into the standing order of the authority to smash every spartial evidence of an alternative life.

Conform with the public proclamated strategy of gentrification, the metro in the square where the business plans to evolve it’s necessary the intensification of repression. MAT squads and the murderous motorized teams of the cops are the guards of the immune real estate that gradually transforms the neighbourhood to an inaccessible zone for the oppressed due to the outrageous rents and the touristic colonisation of Exarcheia.

We are the penniless, the workers, the unemployed ,the migrants and refugees, the femininities and LGBTQI people, the students, all strugglers against to the national, patriarchical fantasy of the

ironclad, sterilized cities and the capitalistic atrocities that we all

face daily. We know that we disturb their equation of capital again, so they want kick us out. We know that we’re already wounded everywhere as they have excluded us from our collective homes and they continue stealing from us every square metre until none of free space has left.

However though we haven’t forgotten yet and we will never do, how, even the darkest nights become enlightened from the fire that burns inside our hearts, how tiny the fear looks when we stand all together making our desire the power that will open new roads at the horizone.

We haven’t said yet all of our words, we haven’t sung all of our songs, we haven’t danced all of our dances.

Saturday 16th of October Event for reclaiming and celebrating Exarcheia. Program:

19.00 to 20.00 Arts Events in different spots of Exarcheia

The percussion band Quilombo, members of open orchestra and UlaLume will spread notes in the area

The outdoor photography exhibition «remind the gap» is waiting to be discovered.

20.30 Music demonstration in Exarcheia will start from the square with ‘Quilombo’ and members of ‘open orchestra’.

9.30 we will return at Exarcheia square to attend a ten minutes screening.

0 0 votes
Article Rating

Σχόλια

Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x
Μετάβαση στο περιεχόμενο