Το κείμενο πρωτοδημοσιεύτηκε δίγλωσσο στο μπλογκ του «Εστέλ»

Με γλώσσες αλλιώτικες περιγράφουμε τα ίδια πράγματα: το αλμυρό νερό, τον άνεμο, τα σχοινιά, τα πανιά, το καράβι. Και την ελευθερία.

Τα νερά εδώ μπορεί να είναι ψυχρότερα από της Μεσογείου και οι γλάροι μπορεί να μιλάνε λίγο διαφορετικά. Οι άνθρωποι που ζουν όμως γύρω απ’ αυτές τις θάλασσες, μοιράζονται την ίδια ζεστή καρδιά και το ίδιο πείσμα με κάθε άνθρωπο, σε κάθε μήκος και πλάτος του πλανήτη. Επιμένουν να κάνουν πράξη τη θεωρία και να διδάσκουν ότι η αλληλεγγύη δεν γνωρίζει σύνορα.

Το ιστιοφόρο Εστέλ, οπλισμένο με άνεμο και ανθρώπινη θέληση, κάνει το ταξίδι από τις θάλασσες του ευρωπαϊκού βορρά προς τη Μεσόγειο. Η νέα αποστολή, οργανωμένη από την σουηδική πρωτοβουλία ”Ένα Καράβι για τη Γάζα” και με την ενεργή στήριξη της Συμμαχίας του Στόλου της Ελευθερίας, βάζει ξανά ως θέμα τον ανήθικο και παράνομο αποκλεισμό της Λωρίδας της Γάζας, που συνεχίζεται από το 2007. Ζητήματα όπως αυτό δεν ανήκουν στη σφαίρα της μηντιακής επικαιρότητας, ούτε υπόκεινται στις ”μόδες” της ”κοινής γνώμης”. Υφίστανται, είναι απτά και υπαρκτά. Είναι θεμελιώδες να αποδεικνύουμε ότι δεν ξεχνάμε, αν θέλουμε ”να παραμείνουμε άνθρωποι”, όπως έλεγε και ο Βιττόριο Αρριγκόνι.

Και το πλήρωμα του ‘Estelle’ διατρανώνει με την καθαρή φωνή της έμπρακτης αποφασιστικότητας ότι δεν ξεχνά.

Και δεν ξεχνάμε.

{“video”:”http://www.youtube.com/watch?v=fJG5CA52cxc”,”width”:”560″,”height”:”315″}

0 0 vote
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments