Συνήθεια πλέον μας έγιναν οι ειδήσεις που αφορούν στις ιδιαίτερες ικανότητες των ένστολων και μη δημοσίων υπαλλήλων, που πληρώνονται για να υπηρετούν και να προστατεύουν τον πολίτη, από την όμορφη πόλη της Βέροιας.

Αυτή τη φορά το νέο που ήρθε να γίνει αφορμή για νέο κύκλο αντιπαραθέσεων, για τον υπερβάλλων ζήλο που δείχνουν τα όργανα της «τάξης» εκεί που τους «παίρνει» αλλά και την εύκολη προφυλάκιση και φυσικά το πόσο εύκολα μπορεί ένας φύλακας του δρόμου να αποφασίζει για το μέλλον ενός παιδιού, ήταν η σύλληψη ενός 19χρονου παιδιού επειδή τόλμησε να ζωγραφίσει σε τοίχο του δημαρχείου της πόλης.

Για κάποιους τα γκράφιτι είναι κάτι άγνωστο, και ως γνωστό, στη χώρα που διώκεται και φυλακίζεται αυτός που έχει διαφορετικό τρόπο ζωής και ιδεολογίας και τολμά να το στηρίζει με τον τρόπο ζωής του, αφορά κάτι που ξενίζει και αντιμετωπίζεται καχύποπτα. Όχι από όλους αλλά από αυτούς που τους αρέσει η πόλη τους, ο περίγυρος τους, η ζωή τους η ίδια, να είναι μια αποστειρωμένη μονάδα, χωρίς χρώμα, χωρίς καμία σημασία, παρά μόνο μια γκρίζα, μονότονη ρουτίνα.

Δε προσπαθώ να πείσω αν τα γκράφιτι στους τοίχους είναι κάτι που θα αλλάξει τη ζωή μας αλλά σίγουρα είναι κάτι όμορφο όταν αντικρίζεις κενούς, κούφιους τοίχους, να αποκτούν επιτέλους χρώμα και φωνή. Όταν μας θυμίζουν αυτά για τα οποία θα έπρεπε να ζούμε και να έχουμε ως προτεραιότητα και όχι να αγωνιζόμαστε να ζούμε σαν καλά κουρδισμένα ρομπότ.

Εξάλλου η τέχνη δεν είναι προϊόν που εκτίθεται αποκλειστικά σε κάποια γκαλερί τέχνης που πάνε οι πλούσιοι η όσοι δεν έχουν ανάγκη να εργάζονται για να ζήσουν και απλά κοιτάνε πώς να γεμίσουν την κενό τους χρόνο. Καλλιτέχνες δεν είναι μόνο αυτοί που πληρώνονται για να μας κάνουν να γελάμε, αυτοί που πληρώνονται ανάλογα με το πόσα μουσικά κομμάτια θα παράγουν και θα βγάλουν στην κυκλοφορία. Η τέχνη ανήκει στην κοινωνία και βγαίνει μέσα από αυτή, από την καθημερινή τριβή με τα προβλήματα και όλα όσα ταλανίζουν τον κόσμο της.

Λοιπόν επειδή δεν υπάρχει νομοθεσία κατά της ελεύθερης έκφρασης της τέχνης αλλά αυτοί που έχουν επαγγελματική σχέση εκπροσώπησης του νόμου κατέχουν καλά την τέχνη του «ενοχοποιώ» και «φυλακίζω»,  ξέρουν καλά πώς να φιμώσουν κάποιον και να τον μπλέξουν χωρίς να καταλαβαίνουν τι έχει δημιουργήσει.

Έτσι και στη Βέροια, συνελήφθη ένας καλλιτέχνης του δρόμου και συνελήφθη με την κατηγορία φθοράς στο κτίριο που στεγάζεται το δημαρχείο της πόλης. Μάλιστα για να μπορέσει να στοιχειοθετηθεί κατηγορία και να οδηγηθεί ο «ένοχος» στον εισαγγελέα, τα όργανα κοστολόγησαν τη ζημιά στα 1000 ευρώ, ώστε να μπορέσει να σταθεί κατηγορία για διακεκριμένη φθορά.

Για μια ζωγραφιά λοιπόν ένας ακόμη νέος θα αποκτήσει σχέσεις με το νόμο, ο φάκελος του θα εμπλουτιστεί με την κατηγορία του αναρχικού και διαφθορέα κρατικής περιουσίας, κάτι που θα τον ακολουθεί για πάντα και στο παραμικρό επόμενο εύρημα παρόμοιας φάσης, θα είναι ο πρώτος ύποπτος που θα λογοδοτεί στο τμήμα που θα αναλάβει να ανακαλύψει τον επόμενο ένοχο.

Τα γκράφιτι είναι σχέση ελευθερίας, γεμίζουμε τις σύγχρονες νεκροπόλεις μας με χρώματα και ελπίδα για ζωή, διώχνουμε το γκρίζο μια και καλή.

Βγάλε τον μπάτσο που κρύβεις μέσα σου και δες μέσα από τα χρώματα της νέας γενιάς πως η οργή μπορεί να γίνει το ορμητήριο και η πηγή έμπνευσης για να συνεχίσεις να αγωνίζεσαι κόντρα σε όλα τα άσχημα και δύσκολα που φυτρώνουν σα μανιτάρια μπροστά μας.

Υ.Γ. Ο Άλεξ περιμένει ακόμα…

Σίσυφος

0 0 vote
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
3 Comments
Most Voted
Newest Oldest
Inline Feedbacks
View all comments